Interlingua - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy języka opracowanego przez IALA. Zapoznaj się również z: Latina sine flexione i Interlingue.

Interlingua (Interlingua de IALA, z łac. międzyjęzyk) to sztuczny międzynarodowy język pomocniczy, opublikowany 15 stycznia 1951 roku przez International Auxiliary Language Association (IALA). Jest to jeden z języków naturalistycznych. Interlingua łączy słownictwo typowe dla języków romańskich z prostą, regularną gramatyką, co umożliwia zrozumienie jej przez miliony osób, korzystających zwłaszcza z takich języków jak hiszpański, włoski i rumuński, ale także pozostałych romańskich i w mniejszym stopniu z angielskiego. Według szacunkowych danych IALA, na naukę interlingwy wystarczy 15 dni – pozwala to na wykorzystywanie jej, metodą porównań, jako pomocy do nauki innych języków.

André Martinet [wymowa: andre maʀtinɛ] (ur. 12 kwietnia 1908, zm. 16 lipca 1999) – francuski lingwista, w latach 1946-1948 dyrektor działu badań lingwistycznych International Auxiliary Language Association i jeden z "ojców" języka interlingua. Zwolennik tendencji naturalistycznej w językach planowych, miał jednak nieco odmienne zapatrywania na rolę i ostateczną postać języka międzynarodowego niż Alexander Gode.

Stefano Bakonyi (ur. 25 grudnia 1892 - zm. 8 października 1969 w Bordighera, Włochy) - inżynier-chemik włoski węgierskiego pochodzenia, znany ze swojego wkładu w rozwój języków sztucznych, szczególnie interlingwy. Był autorem pracy Civilisation e Lingua Universal i twórcą Fundation Bakonyi pro Lingua Universal (FBLU) wspierającej publikacje w tym języku.

Podłoże

Ekspansjonistyczne ruchy naukowe, społeczne, technologiczne, handlowe i dyplomatyczne oraz sztuka, powiązane z historyczną dominacją łaciny, sprawiły, że w Europie, zwłaszcza jej zachodniej części, wykształciło się sporo wspólnych słów. Do tworzenia słownika interlingwy stosowano metodę porównań między pięcioma językami – angielskim, francuskim, hiszpańskim, portugalskim i włoskim, a także, jako dodatkowe źródło – rosyjskim i niemieckim. Słowo powtarzające się w największej ilości języków było włączane do słownika.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Occidental, później nazwany interlingue, jest sztucznym językiem utworzonym przez bałtycko-niemieckiego oficera marynarki i nauczyciela Edgara de Wahla (1867-1948) i opublikowanym w 1922 roku.

Interlingua łączy już istniejące słownictwo z nieskomplikowaną gramatyką, opartą o gramatyki języków romańskich. Sprawia to, że język ten określa się mianem języka naturalistycznego.

Przykładowe teksty

Ojcze nasz Nostre Patre, qui es in le celos, que tu nomine sia sanctificate; que tu regno veni; que tu voluntate sia facite super le terra como etiam in le celo. Da nos hodie nostre pan quotidian, e pardona a nos nostre debitas como nos pardona a nostre debitores, e non duce nos in tentation, sed libera nos del mal. Hasło reklamowe Union Mundial pro Interlingua Lingua natural e musical de parolas international e un grammatica minimal. Comprensibile facilemente per personas intelligente. Le medio de communication adequate pro le solution del confusion de Babylon.

Osoby szczególnie zasłużone dla języka interlingua

Zobacz też

gramatyka interlingwy

Interlingua-English Dictionary

języki sztuczne schematyczne

esperanto, ido, latina sine flexione, wolapik

Linki zewnętrzne

Zobacz hasło interlingua w Wikisłowniku

Zobacz publikację na Wikibooks:
Interlingua

Międzynarodowy język interlingua

Union Mundial pro Interlingua

Język hiszpański – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).

Esperanto (pierwotnie Lingvo Internacia – "język międzynarodowy") – najbardziej rozpowszechniony na świecie międzynarodowy . Jego nazwa pochodzi od pseudonimu "Dr. Esperanto", pod którym żydowski lekarz Ludwik Zamenhof opublikował w 1887 podstawy języka. Miał on cel stworzenia neutralnego i łatwego do nauki języka, przydatnego do międzynarodowej komunikacji, nie mającego jednak zastąpić innych, narodowych języków.