Italica - Polski Serwis Naukowy

37°26′38″N 6°02′48″W / 37.44389, -6.04667

Widok na część ruin miasta rzymskiego

Widok na amfiteatr w Itálice

Jedna z mozaik w Casa de Planetarium

Italica – miasto założone przez rzymskiego wodza Scypiona Afrykańskiego jako osada dla weteranów drugiej wojny punickiej. Aktualnie stanowisko archeologiczne na terenie gminy Santiponce, w pobliżu Sewilli. W Italice urodził się cesarz rzymski Trajan i wychowywał się usynowiony przez Trajana cesarz Hadrian.

Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).

Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice lub Rzymie, zm. 10 lipca 138 w Bajach) - w latach 117-138 cesarz rzymski. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.

Historia

Italica została założona w 206 p.n.e. przez Scypiona Afrykańskiego. Urodzony tutaj Trajan zbudował pierwsze w mieście marmurowe świątynie. Jego następca Hadrian wzniósł tzw. nowe miasto, którego pozostałości są udostępnione zwiedzającym.

W okresie największego rozkwitu w mieście żyło około 10 000 osób. Italica była zamieszkana w okresie panowania Wizygotów, jednakże po zdobyciu Andaluzji przez Arabów miasto opuszczono, spełniało tylko rolę kamieniołomu. W XVII wieku było wielokrotnie zalewane przez rzekę Gwadalkiwir i w końcu zostało zapomniane. Po ponownym odkryciu w 1781 roku rozpoczęto prace archeologiczne. Na początku XIX wieku w Itálice przebywali marszałek Francji Nicolas Jean de Dieu Soult i książę Wellington przeprowadzając prace wykopaliskowe. Na początku XX wieku rząd Hiszpanii zlecił rozpoczęcie systematycznych prac wykopaliskowych - znaleziska trafiały do Muzeum Archeologicznego w Sewilli. Z okazji Wystawy Światowej w Sewilli w 1992 roku część obiektów takich jak mozaiki, amfiteatr poddano gruntownej renowacji.

Arthur Wellesley, 1. książę Wellington KG, GCB, GCH (ur. 30 kwietnia lub 1 maja 1769 w Dublinie, zm. 14 września 1852 w Walmer Castle koło Dover), książę Wellington, arystokrata, wojskowy i polityk.

Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne) i kształcie kamyczków, kawałków szkła, ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża np. przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).

Ruiny

amfiteatr o wymiarach 160 na 137 metrów, zaliczany jest największych w Cesarstwie Rzymskim. Trzypoziomowe trybuny mieściły 25 000 widzów. W centralnej części zachowały się pozostałości magazynu zlokalizowanego pod areną;

termy;

Dom Ptaków (hiszp. Casa de Pájaros), nazwany tak od mozaik zawierających przedstawienia ptaków;

Dom Planetarium (hiszp. Casa de Planetarium), dom z mozaikami przedstawiającymi znaki zodiaku i bóstwa reprezentujące planety.

Przypisy

↑ Globtroter - Hiszpania południowa i zachodnia, Madryt. Warszawa: Wydawnictwo Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2007, s. 112. ISBN 978-83-7448-705-4.
Praca zbiorowa: Przewodniki Wiedzy i Życia - Sewilla i Andaluzja. Wyd. II. Warszawa: Hachette Livre Polska sp. z o.o., 2008, s. 132. ISBN 978-83-7448-633-0.

Bibliografia

Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura - Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 132-136. ISBN 978-3-8331-5106-4.