Italo disco - Polski Serwis Naukowy

Italo disco – termin marketingowy wprowadzony w 1983 roku przez Bernharda Mikulskiego, założyciela wytwórni płytowej ZYX Music.

Termin odnosi się do włoskiej elektronicznej muzyki dyskotekowej z lat 80. oraz muzyki z innych części Europy i Ameryki Północnej, które ją naśladowały.

Muzyka italo disco wywodzi się z głównie z muzyki disco, funk i euro disco.

Refren - w pieśni lub piosence jest to powtarzająca się melodia i związany z nią tekst, występujący zwykle po zakończeniu zwrotki. W jazzie i w rocku często ma zadanie oddzielenia poszczególnych części solowych i grany jest przez cały zespół.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Typowy utwór nurtu italo disco ma kontrastujące ze sobą zwrotki i refren oraz podkład muzyczny z syntezatora.

Najbardziej znanymi przedstawicielami są zespoły i wykonawcy tacy jak: Savage, Ken Laszlo, P.Lion, Albert One, Radiorama, Valerie Dore, Sabrina, Scotch, Baltimora, Righeira, Ryan Paris, Spagna, Miko Mission, Mike Mareen, Silver Pozzoli, La Bionda, Gazebo, Eddy Huntington, Den Harrow.

Pod koniec dekady lat 80. popularność tego nurtu zaczęła drastycznie maleć, aż w końcu w połowie lat 90. całkowicie zniknął z rynku.

Roberto Zanetti znany jako Savage (ur. 28 listopada 1956 w Massa we Włoszech) – włoski piosenkarz, muzyk nurtu italo disco oraz eurodance classic, producent muzyczny, kompozytor i biznesmen. Jako producent muzyczny używa pseudonimu Robyx. Właściciel kilku firm: Robyx Productions Extravaganza Publishing i DWA Records.

Ryan Paris (właśc. Fabio Roscioli, ur. 1953 r. w Rzymie) – artysta, popularny w latach 80 i 90. Zadebiutował w 1983 roku ze swoim wielkim hitem Dolce Vita.

Na początku lat 90. Krzysztof Krawczyk próbując powrócić na estradę tworzył w nurcie italo disco, głownie remixy swoich starszych przebojów z lat 70. i 80., a także nagrał kilka innych utworów. Natomiast nazwa italo disco była pierwowzorem dla nazwy nurtu polskiej muzyki tanecznej - disco polo.

Scotch włoska grupa muzyczna stylu italo disco założona przez Vinca Lancini i Franza Felleti. Największe sukcesy święciła w latach 1984 - 1987 lansując przeboje "Disco Band" (1984), "Take Me Up" (1984), "Delirio Mind" (1985), "Mirage" (1986), "Pictures" (1987).

Mike Mareen (ur. 9 listopada 1949 w Berlinie) – niemiecki muzyk italo disco, szczególnie popularny w latach 80. Jego pierwsze muzyczne kroki wiązały się z występowaniem w zespole "Cemetery Institution", który grał m.in w Star-Club w Hamburgu. Następnie początkujący artysta został marynarzem, dzięki czemu wkrótce znalazł się w Nowym Jorku, gdzie grał w kilku amerykańskich grupach. Po powrocie do Europy zaangażował się w produkcję utworów utrzymanych w konwencji italo disco. Osiągnął na tym polu znaczące sukcesy muzyczno-medialne, goszcząc często w popularnych programach telewizyjnych zarówno w Niemczech, jak i Europie Środkowo-Wschodniej. Jego największymi przebojami są Dancing In The Dark (1985) oraz Love Spy (1986). Ten ostatni singel odniósł spektakularny sukces: sprzedano 6,5 mln sztuk. Po kilku latach przerwy w występach, w 2004 roku artysta wydał album oraz zaplanował trasę koncertową. Do najbardziej udanych koncertów należy zaliczyć koncert w Meksyku (2004), który zgromadził około 25 000 widzów oraz koncerty w Moskwie i Sankt Petersburgu, na których gościło po ok. 35 000 miłośników jego muzyki.

Z italo disco wywodzi się podgatunek tej muzyki: eurobeat. Muzyka italo disco często zaliczana jest do muzyki dance.

Przypisy

Źródła

Historia Italo Disco na TOP80.PL