Ivica Olić (ur. 14 września 1979 w Davor koło Slavonskiego Brodu) – piłkarz chorwacki grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa

Olić pochodzi z małej miejscowości leżącej niedaleko Slavonskiego Brodu. Karierę zaczynał właśnie w tym jednym z większych miast w północnej Chorwacji, w klubie NK Marsonia w 1996 roku. W Marsonii rozegrał dwa dobre sezony i wtedy zatrudniła go Hertha Berlin (w 1998 roku). Tam Olić nie przebił się do składu i zagrał w 2 meczach raptem kilka minut. Powrócił do Marsonii w 1999 roku.

Po kolejnym dobrym sezonie w klubie ze Slavonskiego Brodu – Olić w 29 meczach zdobył 17 bramek – zainteresowały się nim czołowe chorwackie kluby. Latem 2001 Ivica wybrał ofertę NK Zagrzeb, w którym to w całym sezonie zdobył 21 bramek, zdobywając pierwszy w karierze tytuł króla stzelców pierwszej ligi chorwackiej, a zespół NK pierwszy raz w historii sięgnął po tytuł mistrza kraju. Wtedy w następnym sezonie przeszedł do rywala zza miedzy – Dinama Zagrzeb. W Dinamie zaliczył kolejny bardzo dobry sezon. Po raz drugi z rzędu został najlepszym strzelcem ligi, tym razem z 16 golami na koncie, a Dinamo sięgnęło po tytuł najlepszej drużyny w kraju 3-letniej przerwie. Tak wielki talent jak Olić nie mógł pozostać niezauważony przez skautów z drużyn z najlepszych lig Europy. Latem 2003 za 5 milionów euro Olić przeszedł do rosyjskiego CSKA Moskwa. W drużynie CSKA Olić występował w ataku z jeszcze młodszymi od niego zawodnikami – Vagnerem Love oraz Jô. Z moskiewską drużyną zdołał już 2-krotnie wywalczyć tytuł mistrza Rosji (2003 i 2005) oraz 2-krotnie zdobyć Puchar Rosji (2004 i 2006). Olić ma udział także w największym sukcesie w historii klubu – jest zdobywcą Pucharu UEFA z 2005 roku.

Zimą 2007 roku Olić podpisał 2,5-roczny kontrakt z zespołem Bundesligi, Hamburger SV. Suma transferu wyniosła 2 miliony euro. W 70 spotkaniach Bundesligi Chorwat strzelił dla nowego klubu 26 goli.

3 stycznia 2009 roku Olić podpisał trzyletni kontrakt z Bayernu Monachium, do którego przeszedł na prawie Bosmana. Do zespołu dołączył oficjalnie 1 lipca.

W styczniu 2010 roku został wybrany w plebiscycie zorganizowanym przez gazetę "Vecernji List" najlepszym chorwackim piłkarzem 2009 roku. Okazał się lepszy od swoich kolegów z reprezentacji - Darijo Srny i Niko Kranjčara.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Chorwacji Olić zadebiutował 13 lutego 2002 roku w zremisowanym 0:0 meczu z reprezentacją Bułgarii. Był członkiem kadry na finały Mistrzostw Świata w 2002, gdzie zagrał 2 mecze i zdobył jedną bramkę w wygranym meczu z Włochami. Na Euro 2004 był podstawowym napastnikiem Chorwacji i zagrał tam 3 mecze. Olić grał też na Mundialu w Niemczech, gdzie Chorwacja zagrała słabo i nie wygrała żadnego z 3 meczow – Olić zagrał w 2 z nich (z Japonią oraz z Australią). Olić wciąż jest wielką nadzieją chorwackiej piłki, a jego talent porównywany jest z talentem wielkiego poprzednika, Alena Bokšicia.

Życie prywatne

Olić ma dwóch synów – Lucę i Antonio.

Przypisy

Linki zewnętrzne