|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Do 28 lutego gminy z sześciu województw - mazowieckiego, łódzkiego, lubelskiego, świętokrzyskiego, podkarpackiego i opolskiego - mogą zgłaszać swój udział w II edycji konkursu "Zdrowa Gmina", dotyczącego profilaktyki przeciwnowotwo... Konkurs na komiks o Powstaniu Warszawskim, którego bohaterkami mają być w tym roku kobiety, ogłoszono 24 czerwca w Warszawie. Hasło konkursu to "Morowe panny". Prace można nadsyłać do 1 października.Muzeum Powstania Warszawskiego organizuje konkurs już po ... Ruiny zamku w Ojcowie (woj. małopolskie) należącego przez pewien czas do Jana Mężyka - szlachcica, który przetłumaczył królowi Jagielle z niemieckiego słynne przemówienie posłów krzyżackich, przynoszących dwa nagie miecze pod Grunwaldem w ... 19 listopada 1885 r. w Warszawie urodził się Kazimierz Sosnkowski, generał WP, szef sztabu I Brygady Legionów Polskich. W okresie II RP minister spraw wojskowych i inspektor armii. W latach 1939-1940 Komendant Główny ZWZ. Od lipca 1943 do września 19... 19 kwietnia ruiny Zamku Krzyżackiego w Toruniu zmienią się w aktywny układ pokarmowy człowieka. Poszczególne etapy procesu trawienia zobrazują zaproszeni artyści i aktorzy, m.in. jazzman Michał Urbaniak, L.U.C. i Mariusz Lubomski. Widowisko "Instytut B61 - Endoskopia" o...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
IwkowaTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Sołtysie Góry (492 m n.p.m.) – Wybitny porośnięty lasem kilkuwierzchołkowy grzbiet na Pogórzu Wiśnickim, górujący nad miejscowościami Wojakowa, Iwkowa i Rajbrot. Grzbiet Sołtysich Gór oddziela od siebie dolinę Białki od doliny Beli. Od północnego zachodu graniczy z najwyższym wzniesieniem Pogórza Wiśnickiego – Rogozową (536 m n.p.m.). Wzgórze posiada walory widokowe. Jest najdalej na południe wysuniętym wzniesieniem Pogórza Wiśnickiego w tej jego części. Pogórze Wiśnickie (513.34) – mezoregion fizycznogeograficzny stanowiący wschodnią część Pogórza Zachodniobeskidzkiego. Od zachodu sąsiaduje z jego środkową częścią – Pogórzem Wielickim, natomiast na wschodzie graniczy z Pogórzem Rożnowskim należącym do Pogórza Środkowobeskidzkiego. Położony jest między dolinami Raby i Dunajca. Iwkowa – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Iwkowa. Widok ogólny miejscowości
Położenie miejscowościIwkowa położona jest w południowej części powiatu brzeskiego, na Pogórzu Wiśnickim. Leży w pięknej kotlinie wzdłuż rzek Bela i Białka. Od północnej strony nad Iwkową wznosi się Pasmo Szpilówki z takimi szczytami, jak: Piekarska Góra (515 m), Szpilówka (512 m), Bukowiec (494 m), od wschodu Mahulec (480 m) i inne wzniesienia nad Jeziorem Czchowskim. Od zachodniej o południowej strony Iwkowa ograniczona jest wzniesieniami Rogozowej (536 m) i Sołtysich Gór (436 m). Od wschodu wieś graniczy z Tropiem [1] a od zachodu z Rajbrotem [2]. 2 km od wsi położony jest zamek Tropsztyn. Pasmo Szpilówki – mające równoleżnikowy przebieg pasmo wzniesień na Pogórzu Wiśnickim. Oddziela ono dolinę Uszwicy opływającej go od zachodu i północy od położonej po jego południowej stronie doliny Beli (dopływ Białki). Jest to jedno z najwyższych pasm wzniesień na Pogórzu Wiśnickim i kolejno w kierunku od zachodu na wschód znajdują się w nim:
Władysław[1] I Łokietek (ur. między 3 marca 1260 a 19 stycznia 1261[2], zm. 2 marca 1333, Kraków) – książę na Kujawach Brzeskich i Dobrzyniu 1267-1275 (pod opieką matki), udzielne rządy razem z braćmi 1275-1288, książę brzeski i sieradzki 1288-1300, książę sandomierski 1289-1292, 1292-1300 lennik Wacława II, regent w księstwie dobrzyńskim 1293-1295, książę łęczycki 1294-1300, książę wielkopolski i pomorski 1296-1300, na wygnaniu w latach 1300-1304, od 1304 w Wiślicy, od 1305 ponownie w Sandomierzu, Sieradzu, Łęczycy i Brześciu, od 1306 w Krakowie i zwierzchnictwo nad księstwami: inowrocławskim i dobrzyńskim, 1306-1308/9 na Pomorzu, od 1314 w Wielkopolsce, od 1320 król Polski, od 1327 zamiana Sieradza i Łęczycy na Inowrocław i Dobrzyń, w 1329 utrata ziemi dobrzyńskiej, w 1332 utrata Kujaw. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Iwkowa. Reforma administracyjna kraju w 1975 r. zlikwidowała powiaty i Iwkowa znalazła się w nowo powstałym województwie tarnowskim. Kolejna reforma administracyjna kraju przywróciła Iwkową do powiatu brzeskiego. Województwo małopolskie – jedno z 16 województw Polski. W obecnym kształcie powstało 1 stycznia 1999 r. w wyniku reformy administracyjnej. Województwo zajmuje powierzchnię 15 108 km² i jest jednym z mniejszych regionów Polski (12 miejsce w kraju). Pod względem liczby mieszkańców (3 mln 287 tys. osób) województwo znajduje się na 4 miejscu w Polsce. Gęstość zaludnienia jest tu jedną z najwyższych w kraju (małopolskie – 217 osób/km², średnia krajowa – 122 osób/km²).
Bukowiec (494 m n.p.m.), nazywany też Górą św. Urbana – w całości zalesiona góra, położona na Pogórzu Wiśnickim, będąca częścią tzw. Pasma Szpilówki. Wznosi się nad miejscowościami Iwkowa i Tymowa. Na południowych stokach znajduje się źródło św. Urbana, spływający z niego potok uchodzi do Beli. Przy źródle tym znajduje się Pustelnia św. Urbana oraz ujęcie wody dla Iwkowej. Ze stoków północnych kilkoma strugami spływa potok Tymówka. Na grzbiecie Bukowca w roku 1960 utworzono ścisły rezerwat przyrody Bukowiec chroniący ciekawy florystycznie zespół buczyny karpackiej z domieszką lasów olchowo-dębowych. Rośnie tu między innymi kwitnący i owocujący bluszcz pospolity, co jest zjawiskiem rzadkim. HistoriaEtymologicznie nazwa wsi wywodzi się od imienia Iwo (Iwon). Iwkowa powstała z połączenia dwóch osad. W 1334 r. królowa Jadwiga Łokietkowa, wdowa po Władysławie Łokietku, wystawiła przywilej lokacyjny terenom położonym wzdłuż rzeki Bela. Iwkowa w średniowieczu stanowiła część ziemi sądeckiej. Tędy już od czasów przedhistorycznych ciągnął się trakt „Wielka Droga”, zwany również „Starą Drogą”, łączący Polskę z Węgrami, co sprzyjało rozwojowi osadnictwa. Administracyjnie Iwkowa należała do ziemi sądeckiej do upadku Rzeczypospolitej. Piekarska Góra (515 m n.p.m.) – pokryte lasem wzniesienie górujące nad Gawełdowem, przysiółkiem miejscowości Iwkowa na Pogórzu Wiśnickim, stanowiące część tzw. Pasma Szpilówki. Przebiega przez nie dział wodny pomiędzy zlewniami Uszwicy i Dunajca, a także granica Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego. Z północnych stoków Piekarskiej Góry (znajdujących się na obszarze Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego) spływa Piekarski Potok uchodzący do Uszwicy, dnem doliny u podnóży stoków południowych płynie Bela uchodząca do Łososiny (zlewnia Dunajca).
Tropie – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Gródek nad Dunajcem. Na początku XX wieku do wsi przyłączono miejscowość Wiatrowice oraz Habalina. Od południa wieś graniczy przez Dunajec z Witowicami Dolnymi, a od zachodu z Wytrzyszczką. Pod zaborem austriackim Iwkowa funkcjonuje jako dominium w ramach cyrkułu bocheńskiego. W wyniku reformy administracyjnej z 1867 r. wieś wchodzi w skład powiatu brzeskiego, w którym pozostaje nieprzerwalnie do 1975 r. Jeszcze w XIX oraz obecnie najpopularnieszym nazwiskiem w Iwkowej było miano Szot, które wywodzi się od bawarskiego Schotte, czyli Szkot. Szpilówka (516 m n.p.m.) bądź Spilówka – całkowicie zalesione wniesienie znajdujące się na Pogórzu Wiśnickim w długim 20-kilometrowym grzbiecie zwanym pasmem Szpilówki, który ciągnie się od doliny Uszwicy na zachodzie, po dolinę Dunajca na wschodzie. Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Wierzbięta z Branic (zm. 1424) – stolnik krakowski i starosta sanocki (1412). Pochodził ze znanego małopolskiego rodu możnowładczego Świebodziców-Gryfitów, potomek Klemensa z Ruszczy. W 1360 r. Wierzbięta z Branic na mocy pozwolenia króla Kazimierza Wielkiego przeniósł Branice z prawa polskiego na średzkie. Był właścicielem wsi Ruszcza (obecnie część miasta Krakowa) - tam właśnie około roku 1420 ufundował nowy gotycki kościół pw. św. Grzegorza, w którym został pochowany i gdzie można oglądać jego płytę nagrobną. Uważa się go za fundatora witraża Madonny z Dzieciątkiem z kościoła Nawiedzenia NMP w Iwkowej.
Cyrkuł (niem. Kreis, okręg) to nazwa jednostki podziału administracyjnego kraju (odpowiednik powiatu) lub miasta (odpowiednik dzielnicy). Etymologicznie nazwa polska wywodzi się od niemieckiego "zirc" i od łacińskiego "circulus". W krajach niemieckich dzielenie terytoriów na cyrkuły było popularne już od czasów Staufów (tzw. "okręgi Rzeszy" – niem. Reichskreis). W samej Monarchii austriackiej grubo przed 1772 podziałowi na cyrkuły uległy Czechy i Węgry.
Dominium (zwierzchność gruntowa) - najmniejsza jednostka podziału administracyjnego, wprowadzona na terenie Galicji przez władze austriackie po III rozbiorze Polski.
Jadwiga (ur. ok. 1266 w Kaliszu, zm. 10 grudnia 1339 w Starym Sączu) – córka księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego i królewny węgierskiej Jolenty Heleny, księżna kaliska, żona Władysława Łokietka, królowa Polski.
Zamek Tropsztyn – budowla warowna na stromym półwyspie oblanym z trzech stron rzeką Dunajec w gminie Czchów. Historia zamku wiąże się ściśle z położoną po przeciwległej stronie rzeki historią wsi Tropie.
Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
Iwo, Iwon - imię męskie pochodzenia germańskiego (ewentualnie celtyckiego). Wywodzi się najprawdopodobniej z języka staro-wysoko-niemieckiego - iwa oznaczającego "drzewo cisowe", "łuk z cisowego drewna" lub wierzba, ewentualnie bretońska (iroszkocka) forma imienia Jan będąca zapożyczeniem z jęz. greckiego od Ιωάννης. Forma Iwon powstała pod wpływem łacińskim. W Polsce imię Iwo zanotowano już w 1206 roku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |