Izabela d'Angoulême - Polski Serwis Naukowy

Nagrobek Izabeli w Fontevraud

Izabela z Angoulême, fr. Isabelle d'Angoulême, ang. Isabella of Angoulême (ok. 1187 – 31 maja 1246) - hrabina Angoulême i królowa Anglii.

Była jedyną córką i nastepczynią Aimera Taillifera, hrabiego Angoulême, i Alicji de Courtenay (córki Piotra I dziedzica rodu Courtenay). Została suwerenną władczynią Angoulême w 1202, kiedy była już królową Anglii. Jej ślub z królem Janem bez Ziemi miał bowiem miejsce 24 sierpnia 1200, w Bordeaux, zaraz po tym jak jej mąż anulował swoje pierwsze małżeństwo (z Avisą z Gloucester). W momencie ślubu Izabela miała około 13 lat, ale była już znana z powodu swojej urody, i współcześni historycy nazywają ją czasem Heleną Średniowiecza.

Aleksander II (24 sierpnia 1198 - 8 lipca 1249) - król Szkocji, syn Wilhema I Lwa i Ermengardy z Beaumont. 4 grudnia 1214 w wieku 16 lat, po śmierci swego ojca, został wybrany na króla Szkocji.

Avisa, zwana także Izabelą, Hawisą, Hadwisą, Joanną, Eleonorą (ur. ok. 1170, zm. 14 października 1217), córka Williama Fitz Roberta, 2. hrabiego Gloucester, i Hawise de Beaumont, córki 2. hrabiego Leicester. Pierwsza żona Jana bez Ziemi.

Jej małżeństwo z Janem nie było szczęśliwe, ponieważ Izabela była znacznie młodsza od swojego męża. Przed tym ślubem Izabela była zaręczona z Hugonem X de Lusignan, synem hrabiego La Marche. Ponieważ zaręczyny zostały zerwane król Francji - Filip August skonfiskował wszystkie francuskie ziemie Izabeli. Kiedy Jan zmarł w 1216 jego żona miała zaledwie około 29 lat. Wróciła do ojczyzny i w 1220 poślubiła swojego dawnego narzeczonego, teraz już hrabiego La Marche.

Eleonora Prowansalska (ok. 1223 – 26 czerwca 1291) - druga córka Rajmunda Berenguera IV, hrabiego Prowansji i Beatrycze Sabaudzkiej. Królowa Anglii jako żona Henryka III Plantageneta.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

W 1244 została oskarżona o spiskowanie przeciwko francuskiemu królowi i uciekła do opactwa Fontevraud - tam zmarła 31 maja 1246. Tam też została pochowana. Po tym wydarzeniu większość jej dzieci, nie mając przyszłości we Francji przeniosło się do Anglii na dwór ich przyrodniego brata - króla Henryka III Plantageneta.

de Courtenay - średniowieczna dynastia francuska wywodząca się od Atona, pierwszego pana Courtenay w dzisiejszym departamencie Loiret, który był prawdopodobnie potomkiem hrabiów Sens i samego króla Faramunda (założyciela francuskiej monarchii w 420 roku).

Filip II August (ur. 21 sierpnia 1165 w Gonesse, zm. 14 lipca 1223 w Mantes-la-Jolie) - król Francji w latach 1180 - 1223. Syn Ludwika VII, z dynastii Kapetyngów i jego trzeciej żony, Adeli z Szampanii.

Potomstwo

Z pierwszego małżeństwa Izabela miała 5 dzieci, w tym:
Henryka III (1207-1272), króla Anglii,

Ryszarda z Kornwalii (1209-1272), antykróla Niemiec, 3-krotnie żonatego w tym z Sanchią Prowansalską (siostrą dwóch królowych: Małgorzaty i Eleonory),

Joannę Angielską (1210-1238), od 1221 żonę Aleksandra II - króla Szkocji,

Izabelę Angielską (1214-1241), od 1235 żonę Fryderyka II - cesarza niemieckiego,

Eleonorę Angielską (1215-1275), od 1224 żonę Wilhelma Pembroke'a, a od 1239 Szymona V de Montfort - hrabiego Leicester.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Izabela d'Angoulême

Z drugim mężem Izabela miała 9 dzieci, w tym:
Piotr I de Courtenay, fr. Pierre I de Courteney - najmłodszy syn Ludwika VI Grubego, króla Francji, i jego drugiej żony - Adelajdy de Maurienne. Ojciec władcy Cesarstwa Łacińskiego - Piotra II de Courtenay.

Jan I (ur. 24 grudnia 1167 w Oksfordzie, zm. 18 lub 19 października 1216 w Newark), zwany "Janem bez Ziemi" (ang. John the Lackland, fr. Jean sans Terre) - król Anglii od 6 kwietnia 1199, brat Ryszarda I. Jego przydomek pochodzi stąd, że w odróżnieniu od swych starszych braci nie otrzymał od ojca Henryka II Plantageneta żadnych posiadłości ziemskich. Dopiero w roku 1189, kiedy tron objął jego brat Ryszard Lwie Serce, otrzymał od niego hrabstwo Gloucester.

Hugona XI de Lusignan, hrabiego La Marche i hrabiego Angoulême (1221–1250),

Aimera de Valence, biskupa Winchester (1222–1260),

Agnieszkę de Lusignan (1223–1269), żonę Wilhelma II de Chauvigny,

Alicję de Lusignan (1224–1256), żonę Jana de Warenne, 7. earla Surrey,

Gwidona de Lusignan, pana na Cognac (zm. 1264, w bitwie pod Lewes lub w 1269),

Godfryda de Lusignan (zm. 1274), od 1259 męża Joanny, wicehrabiny Châtellerault,

Wilhelma de Valence, hrabiego Wexford, 1. earla Pembroke (ur. ok. 1225-30, zm. 1296),

Małgorzatę de Lusignan (ur. ok. 1226-28, zm. 1288), żonę Rajmunda VII, hrabiego Tuluzy, potem Aimery'ego IX de Thouars, wicehrabiego Thouars, w trzecim stadle z Godfrydem V de Chateubriant

Izabelę de Lusignan, panią na Beauvoir sur Mer i de Mercillac (ur. 1234, zm. 1299), żonę Godfryda de Rancon pana na Taillebourg i Maurycego IV de Craon.

Małgorzata Prowansalska franc. Marguerite Berenger de Provence (ur. ok. 1221, w Brignoles - zm. 21 grudnia 1295, w Paryżu), najstarsza córka Rajmunda Berenguera IV, hrabiego Prowansji i Beatrycze Sabaudzkiej. Królowa Francji w latach 1234-1270, jako żona Ludwika IX Świętego.

Fryderyk II (niem. Friedrich II., ur. 26 grudnia 1194, zm. 13 grudnia 1250) – król Sycylii od 1198, król Niemiec od 1212, książę Szwabii od 1212 do 1216, cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego od 1220 i król Jerozolimy od 1225-1228, z dynastii Hohenstaufów.