|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Po trzęsieniu ziemi i tsunami, które nawiedziły Japonię, konieczne będą korekty dotychczasowych map, gdyż takie intensywne zjawiska wpływają bardzo znacznie na morfologię terenu - powiedział PAP geolog z Uniwersytetu Śląskiego prof. Jerzy Żaba.,,To ... W dniach od 28 lutego do 4 marca 2012 r. w Tokio, Japonia, odbędzie się wydarzenie pt. "Matematyka na rzecz innowacji - duże i złożone systemy".
W wielu dziedzinach matematyka jest wykorzystywana do przeprowadzania wirtualnych doświadczeń. Na przykład pomaga w symulow... Dnia 28 września 2010 r. w Jokohamie, Japonia, odbędą się pierwsze międzynarodowe warsztaty nt. uproszczonych technik programowania.
Warsztaty zgromadzą naukowców i praktyków w celu wymiany wyników i doświadczeń związanych ze stosowanymi procesami programistycznymi ze szczególnym naciskiem... Dnia 29 listopada w Tokio, Japonia, odbędą się pierwsze, międzynarodowe warsztaty nt. bezpieczeństwa Internetu rzeczy.
Celem warsztatów jest odnalezienie sposobów na zabezpieczenie Internetu rzeczy, który łączy ludzi, urządzenia, przedsiębiorstwa telekomunikacyjne i sieci danych w je... W dniach 29 czerwca - 1 lipca 2011 r. w Kobe, Japonia, odbędzie się dziesiąte międzynarodowe sympozjum nt. autonomicznych systemów zdecentralizowanych.
Możliwości i wyzwania w zakresie tworzenia wysoce złożonych, wydajnych i niezawodnych systemów biznesowych i kontrolnych stale rosną. Ten trend...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Izba Reprezentantów - Japonia Czy wiesz że...? Bierne prawo wyborcze – prawo do kandydowania. Przykładowo w Polsce bierne prawo wyborcze do Sejmu, czyli prawo bycia wybranym na posła, ma każdy obywatel polski mający prawo wybierania (czyli mający czynne prawo wyborcze), który najpóźniej w dniu wyborów kończy 21 lat. W przypadku senatorów granica wieku jest wyższa i wynosi 30 lat. Wynika to z faktu, iż Senat z założenia ma być "izbą rozsądku", powinien zatem składać się z osób mających określone doświadczenie i wiedzę oraz obycie polityczne. Budżet państwa jest najwyższej rangi planem finansowym polityki państwa oraz narzędziem polityki społecznej, uwzględniającym planowane dochody i wydatki państwa na następny rok budżetowy. Jako dochody uwzględnia się m.in.: wpływy z podatków pośrednich i bezpośrednich, dochody niepodatkowe (np. cła), dochody z prywatyzacji oraz dochody zagraniczne. Mianem wydatków określa się m.in. koszty dotacji, obsługi długu publicznego, obsługi strefy budżetowej, rozliczeń z bankami, subwencji dla gmin oraz rezerw ogólnych. Termin „budżet” pochodzi z łacińskiego bulga, oznaczającego skórzany mieszek przeznaczony do zbierania dochodów. Słowo to przyjęło się następnie w wielu językach (ang. budget, starofr. bougette, fr. la budget]. Dla historycznego rozwoju instytucji budżetu znaczenie miało kilka zdarzeń, które rozstrzygnęły o jej współczesnym kształcie, wśród których - poza oddzieleniem majątku publicznego od majątku królewskiego - wymienić należy rozwijanie stosunków towarowo-pieniężnych, parlamentaryzmu, funkcji socjalnych i gospodarczych państwa, rozwój międzynarodowych stosunków gospodarczych i finansowych oraz procesy integracyjne zachodzące we współczesnym świecie. Umowa międzynarodowa jest obecnie najważniejszym instrumentem regulującym stosunki międzynarodowe i jednym z dwóch niekwestionowanych źródeł prawa międzynarodowego. Izba Reprezentantów (jap. 衆議院 Shūgi'in) - izba niższa Zgromadzenia Narodowego w Japonii. Izbą wyższą jest Izba Radców. Izbę Reprezentantów tworzy 480 posłów wybieranych na czteroletnią kadencję (sześć lat w przypadku Izby Radców). 180 jest wybieranych z 11 wielomandatowych okręgów wyborczych zgodnie z ordynacją proporcjonalną, a 300 jest wybieranych z jednomandatowych okręgów wyborczych. Izba Reprezentantów jest silniejszą z dwóch izb, posiadając możliwość odrzucenia zdania Izby Radców większością dwóch trzecich głosów. W przypadku umów międzynarodowych, budżetu lub wyboru premiera, Izba Radców nie może zablokować ścieżki legislacyjnej, a jedynie opóźnić podjęcie decyzji. Ordynacja proporcjonalna to szczególny sposób przeliczania głosów na liczbę mandatów, co ma duże znaczenie w wyborach (na przykład w wyborach parlamentarnych). Pierwsza odmiana ordynacji proporcjonalnej została wymyślona przez belgijskich socjalistów pod koniec XIX wieku i w intencji twórców miała lepiej oddawać preferencje wyborców.
Premier (z franc. premier - pierwszy, od łac. primus, pierwszy) – w wielu krajach szef rządu. W Polsce oficjalnie nazywany Prezesem Rady Ministrów (w okresie II Rzeczypospolitej w użyciu były również terminy: Prezydent Ministrów oraz Prezes Ministrów). W innych krajach nazywany: Pierwszy Minister (Wielka Brytania - Prime Minister), Kanclerz (Niemcy, Austria - Kanzler), Prezydent Ministrów (Ministerpräsident) – landy niemieckie, Minister Stanu (Statsminister) - kraje skandynawskie. Izba niższa może zostać rozwiązana w wyniku przyjęcia wotum nieufności lub z woli premiera. Z tej ostatniej możliwości skorzystał Jun'ichirō Koizumi, rozwiązując Izbę Reprezentantów 8 sierpnia 2005 w odpowiedzi na podział w swojej Partii Liberalno-Demokratycznej. Ponieważ w przeciwieństwie do izby wyższej Izba Reprezentantów może być rozwiązana, jest często uznawana za bardziej podatną na opinię publiczną. W przypadku rozwiązania Izby Reprezentantów powszechne wybory do niej muszą odbyć się w okresie czterdziestu dni od daty rozwiązania. Czynne prawo wyborcze (prawo wybierania) – prawo przysługujące obywatelom, które zapewnia im możliwość udziału w głosowaniu i oddania głosu na swojego kandydata do organów przedstawicielskich państwa, do organów samorządu terytorialnego bądź w referendum.
Partia Liberalno-Demokratyczna (jap. 自由民主党, Jiyū Minshu tō?, często używa się skrótu 自民党 - Jimin tō) – największa japońska partia polityczna. Pozostająca u władzy od 1955 roku, czyli od swego powstania, do 2009, poza krótkim okresem rządów koalicji partii będących w opozycji do PLD w 1993 roku. Nie należy jej mylić z Partią Liberalną (1998), która w listopadzie 2003 roku połączyła się z główną partią opozycyjną: Partią Demokratyczną. Prawa wyborczeObecny składStan z dnia 13 stycznia 2009
ŹródłaLinki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Obywatelstwo – więź prawna łącząca jednostkę (osobę fizyczną) z państwem, na mocy której jednostka ma określone prawa i obowiązki wobec państwa, a państwo – analogicznie – ma obowiązki i prawa wobec jednostki. Określenie spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności sposobów jego nabycia i ewentualnie także utraty, należy do samego państwa – jest to jego kompetencja wyłączna. Istnieją także regulacje prawa międzynarodowego dotyczące spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności unikania sytuacji bezpaństwowości i wielokrotnego obywatelstwa.
Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Legislacja (fr. législation z łac. legis latio, legis lationis wniosek do prawa od łac. lex, legis prawo + latio przyniesienie) – proces tworzenia przez organy państwowe i samorządowe aktów prawnych powszechnie obowiązujących na danym terenie. Legislacja utożsamiana jest z kompetencjami parlamentu związanymi z uchwalaniem ustaw.
Okręg wyborczy - część terytorium na jaką dzieli się państwo w czasie trwania wyborów parlamentarnych, prezydenckich i referendum w celu stworzenia jednakowych list wyborczych dla danego terenu, z których wybiera się przedstawicieli. W Polsce w wyborach do Sejmu jest ich 41, wybiera się tam od 7 do 19 posłów, natomiast w wyborach do Senatu okręgów wyb. jest 40 a mandatów senatorskich od 2 do 4.Ustalenia liczby posłów wybieranych w okręgach wyborczych dokonuje się przez podzielenie liczby mieszkańców kraju przez ogólną liczbę posłów wybieranych w okręgach wyborczych.
Zgromadzenie Narodowe (jap. 国会 - Kokkai) – dwuizbowy parlament, najwyższy organ przedstawicielski i zasadniczy organ władzy ustawodawczej w Japonii.
Opinia publiczna to reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne, wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości. Dotyczy spraw ważnych dla społeczeństwa, często kontrowersyjnych. Jest zmienna, może ulec zmianom nawet w krótkim okresie.
Wotum nieufności - podjęta w specjalnym głosowaniu uchwała parlamentu w systemie rządów parlamentarno-gabinetowych, wyrażająca brak zaufania do działalności ministra albo rządu, prowadząca do ich dymisji. Jest to instrument egzekwowania politycznej odpowiedzialności ministra czy rządu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |