|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Papirus z grobu kobiety o imieniu Taatum żyjącej w IV wieku p.n.e, wzbogacił stałą ekspozycję "Śmierć i życie w starożytnym Egipcie" w Muzeum Archeologiczne w Poznaniu.Jak poinformowała poznańska placówka w komunikacie, od zeszłego roku Muzeum wprowadza szereg... Ogólnopolska konferencja studentów i doktorantów "Wojna i Pokój w Świecie Starożytnym" odbędzie się w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu w dniach 7-9 maja. Zgłoszenia można nadsyłać do końca marca.Organizatorami spotkania są: Instytut Historii Uniwe... Pokaz obrzędów szamańskich, wizyta w staroegipskiej przychodni i porady lekarzy z przeszłości - to tylko część atrakcji, które 15 maja będą czekały z gości Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. W ramach corocznej akcji "Noc Muzeów" placówka organiz... Pięściak - czyli jeden z najstarszych rodzajów narzędzi kamiennych stosowanych przez człowieka - jest kolejnym bohaterem cyklu "Bliskie spotkania z", zainicjowanego w poznańskim Muzeum Archeologicznym. Egzemplarz prezentowany na wystawie pochodzi z terenów ... Fotografie przedstawiające 1100 najcenniejszych i najpiękniejszych eksponatów w kilku ujęciach i filmy trójwymiarowe 40 artefaktów wykonano w ramach projektu "Digitalizacja najcenniejszych zabytków pradziejowych Wielkopolski ze zbiorów Muzeum Archeologicznego w Poznani...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Józef KopczyńskiCzy wiesz że...? Toruń (niem. Thorn, łac. Thorunia, Torunium) – miasto w województwie kujawsko-pomorskim. Prawobrzeżna część miasta leży na Pomorzu, lewobrzeżna część położona jest na Kujawach. Miasto leży nad Wisłą i Drwęcą. Duży ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy. Rysunek — kompozycja linii wykonana na płaszczyźnie, polegające na nanoszeniu na powierzchnię walorów wizualnych przy użyciu odpowiednich narzędzi. Także dział sztuk plastycznych. Bolesław I Chrobry (Wielki) (ur. 967 w Poznaniu, zm. 17 czerwca 1025) – książę Polski od 992 roku, pierwszy koronowany władca Polski (od 1025 roku) z dynastii Piastów, w latach 1003-1004 był także księciem Czech jako Bolesław IV. 
 
Józef Kopczyński (ur. 17 października 1930 r. w Żninie, zm. 25 maja 2006 r. w Poznaniu) – polski artysta rzeźbiarz, profesor ASP w Poznaniu. Tadeusz Szeligowski (ur. 13 września 1896 we Lwowie, zm. 10 stycznia 1963 w Poznaniu) − polski kompozytor, pedagog, prawnik i animator życia muzycznego.
Piła (niem. Schneidemühl) – miasto i gmina w północno-zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu pilskiego. Położone na pograniczu Pojezierza Wałeckiego i Pojezierza Krajeńskiego, nad Gwdą, około 11 km powyżej jej ujścia do Noteci. Liczy 74 550 mieszkańców, co daje jej 51. pozycję w kraju i 4. w województwie. BiografiaBył synem Józefa Kopczynskiego, kupca zbożowego i Bronisławy z d. Nyka. Podczas II wojny światowej został wraz z rodziną wysiedlony do Nowego Targu. Po wojnie powrócił do Żnina, gdzie kontynuował naukę w gimnazjum i liceum. W 1949 r. zamieszkał w Poznaniu. W 1956 r. ukończył studia na PWSSP w Poznaniu, z którą już od 1955 r. pozostał związany zawodowo przez całe życie. Dyplom uzyskał w pracowni prof. Bazylego Wojtowicza. Był zatrudniony na Wydziale Grafiki, Malarstwa i Rzeźby, od 1963 r. był kierownikiem Pracowni Medalierstwa i Drobnych Form Rzeźbiarskich w II Katedrze Rzeźby, w 1976 r. został prodziekanem. Od 1963 r. był wykładowcą, od 1970 r. docentem etatowym, w 1982 otrzymał tytuł naukowy profesora, w 1995 został profesorem zwyczajnym. Amfiteatr (łac. amphiteatrum) – odkryta arena o kształcie elipsy lub koła, otoczona - najczęściej wznoszącymi się schodkowo - rzędami siedzeń dla widzów i przeznaczona do publicznych pokazów m.in. walk gladiatorów, walk z dzikimi zwierzętami, naumachii.
Żnin – (niem. Znin/Schnin) miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Żnin. Położone nad Jeziorem Żnińskim Dużym i Jeziorem Żnińskim Małym. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego. Oprócz rzeźby, zajmował się medalierstwem, malarstwem, rysunkiem i (po 1970 r.) grafiką. W latach 1956–1957 współpracował z czasopismem "Wyboje" i grupą poetycką "Wierzbak". Brał udział w wielu wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą, miał też wystawy indywidualne. Otrzymał szereg odznaczeń i wyróżnień, m.in. Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za całokształt działalności artystycznej (1977). W latach 1965 i 1974 r. otrzymał Nagrodę Miasta Poznania i Województwa Poznańskiego, w 2001 r. Nagrodę Artystyczną Miasta Poznania. Był laureatem I nagrody w konkursie na pomnik Juliusza Słowackiego w Warszawie (1961) i króla Przemysła I w Poznaniu (1968). Otrzymał złoty medal w IV Konkursie na Grafikę i Rysunek im. Jana Wronieckiego (Poznań 1971). Do ważniejszych dzieł z dziedziny plastyki plenerowej i pomnikowej zalicza się Helios na pl. Rapackiego w Toruniu (1972), pomnik Mieszka I i Bolesława Chrobrego na dziedzińcu Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie (1975), pomnik Powstańców Wielkopolskich w Skalmierzycach (1978), ponadto obelisk w Pile (1961), fontanna (Kaskada) w Parku Marcinkowskiego (1962, zaginiona, rzeźba w Ogrodzie Botanicznym (1968) i w amfiteatrze na Cytadeli (1970) w Poznaniu, pomnik Jana Śniadeckiego (1963) i pomnik Walki i Męczeństwa (1969) w Żninie, rzeźba Tytusa Działyńskiego w Kórniku (1995–2000). W dziedzinie plastyki sakralnej do osiągnięć zalicza się figurę Chrystusa w kościele franciszkanów w Koszalinie, św. Jadwigi na Osiedlu Kwiatowym (d. Osiedle Plewiska) w Poznaniu i ołtarz w kościele dominikanów w Poznaniu. Był autorem tablic pamiątkowych, m.in. Tadeusza Szeligowskiego w Poznaniu, Henryka Wieniawskiego w Wiedniu i króla Stefana Batorego w Nyirbator oraz szeregu plakiet oraz medali pamiątkowych i okolicznościowych, związanych z Poznaniem i Wielkopolską. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Poznaniu, Bydgoszczy, Toruniu i we Wrocławiu. Kórnik – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie poznańskim, nad Jeziorem Kórnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kórnik. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. Położone 20 km na południowy wschód od Poznania przy drodze krajowej nr 11.
Profesor zwyczajny (skrót: Prof. zw. / z łac. professor ordinarius, z niem. ordentlicher Professor, skrót: o. Prof.) - stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem - jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wybijającym się naukowo tzw. tytularnym profesorom. Profesor zwyczajny jest wyższą rangą niż profesor nadzwyczajny. Od 1964 r. był żonaty z Pelagią z d. Wojewoda, rzeźbiarką. Także córka, Małgorzata Kopczyńska-Matusewicz, zięć, Tomasz Matusewicz i syn, Paweł Kopczyński są artystami plastykami. Został pochowany w Alei Zasłużonych cmentarza na Miłostowie w Poznaniu. BibliografiaLinki zewnętrzneAdam Tytus Działyński, hrabia, (ur. 24 grudnia 1796 w Poznaniu, zm. 12 kwietnia 1861 w Poznaniu) – polski arystokrata, działacz polityczny, mecenas sztuki, wydawca źródeł historycznych.
Docent (niem. Dozent, łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych. Od 1 października 2005 roku uregulowane ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005 r. Ustawa ta w art. 110, ust. 4 dopuszcza (w drodze odpowiedniego zapisu w statutach poszczególnych uczelni) wprowadzenia fakultatywnego stanowiska docenta w grupie pracowników dydaktycznych danej uczelni. Osoba taka powinna posiadać stopień doktora, a jej prawa i obowiązki są podobne jak na stanowisku starszego wykładowcy. W uczelniach morskich na stanowisku docenta może być zatrudniona osoba posiadająca tylko stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski (art. 114, ust. 4).
Czy wiesz że...? beta Kościół Królowej Różańca Świętego w Poznaniu (nazywany też kościołem Dominikanów) – świątynia należąca do zakonu dominikanów znajdująca się na poznańskim Starym Mieście na narożniku ulicy Libelta i Alei Niepodległości.
Cmentarz Komunalny nr 1 na Miłostowie w Poznaniu znajduje się we wschodniej części miasta, w obrębie osiedla samorządowego Warszawskie-Pomet-Maltańskie, niedaleko przecięcia dróg krajowych: nr 5 oraz nr 92, między ulicami Warszawską i Gnieźnieńską.Jeden z największych cmentarzy w Polsce. Największy w Poznaniu (pod względem powierzchni) , drugi (pod względem ilości pochowanych osób) za Junikowem.
Nowe Skalmierzyce (niem. Neu Skalmierschütz)(ros.) Нові Скальмежице – miasto w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Nowe Skalmierzyce, w Kaliskiem, na Wysoczyźnie Kaliskiej, w aglomeracji kalisko-ostrowskiej, graniczy z Kaliszem.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
Medalierstwo - dziedzina łącząca rzemiosło i sztuki plastyczne, obejmująca wykonywanie drobnych form rzeźbiarskich w formie medali, najczęściej w celu uczczenia jakiejś osoby lub wydarzenia. Medalierstwo jest dziedziną sztuki dekoracyjnej (rzemiosłem artystycznym), którą umieścić można pomiędzy numizmatyką, a złotnictwem i sztukami pięknymi; rzadko niestety docenianą i pomijaną przez znawców sztuki.
Mieszko I (ur. 922-945, zm. 25 maja 992) – książę Polski z dynastii Piastów sprawujący władzę od ok. 960 r. Syn Siemomysła, wnuk Lestka. Ojciec Bolesława I Chrobrego i Świętosławy-Sygrydy. Brat Czcibora. Po kądzieli dziadek Kanuta Wielkiego.
Osiedle Piastowskie – osiedle mieszkaniowe na Ratajach, w dzielnicy Nowe Miasto w Poznaniu, bezpośrednio nad rzeką Warta. Zabudowę osiedla stanowią budynki wielorodzinne czteropiętrowe, trzy dziesięciopiętrowe oraz trzy wysokościowce szesnastopiętrowe. Poza tym na osiedlu mieści się kryta pływalnia. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
