Józef Pignatelli - Polski Serwis Naukowy

Józef Pignatelli, właśc. hiszp. José Pignatelli (ur. 27 grudnia 1737 w Saragossie w Aragonii, zm. 15 listopada 1811 w Rzymie) – hiszpański prezbiter i jezuita (SJ), odnowiciel zakonu Towarzystwa Jezusowego, święty Kościoła katolickiego.

Biografia

Młodość i święcenia kapłańskie

Józef urodził się w zamożnej, szlacheckiej rodzinie Pignatelli, dzięki której otrzymał staranne wykształcenie. Matka była Hiszpanką (hiszp. Francisca Moncayo y Fernandez de Heredia), ojciec Włochem (wł. Antonio Pignatelli, 1615-1700). Mając 4 lata przeprowadził się wraz z ojcem i rodzeństwem (po śmierci matki) do Neapolu, by wieku 9 lat (po śmierci ojca) powrócić do Hiszpanii i ukończyć w Saragossie (dzięki starszemu bratu) szkołę średnią w kolegium jezuitów. W tym okresie zachorował na gruźlicę z którą borykał się aż do śmierci. W wieku 16 lat (1753), razem z młodszym bratem Mikołajem, wstąpił do nowicjatu jezuitów w Tarragonie. Kolejny etap życia – to studia filozoficzne w Calatayud i Bilbao oraz nauki humanistyczne w Manresie. W 1763 otrzymał święcenia i został kapłanem więziennym.

Kult Świętych - w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób zbawionych oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.
Sycylia (wł. Sicilia) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Wyspę zamieszkuje około 5 milionów mieszkańców.

Działalność na wygnaniu

3 kwietnia 1767 roku, na rozkaz króla Karola III, został wydany dekret państwowy w Hiszpanii likwidujący zakon jezuitów. Podobne likwidacje nastąpiły kolejno w Portugalii, we Francji i innych krajach. Józef podtrzymywał na duchu innych braci zakonnych, a korzystając z tolerancji księcia Parmy Ferdynanda, prowadził nowicjat jezuicki. W końcu nastąpiło wygnanie jezuitów z kraju, gdyż przymuszony przez mocarstwa papież Klemens XIV podpisał brewe Dominus ac Redemptor noster, rozwiązujące zakon jezuitów i likwidujące domy zakonne w Europie, poza Prusami i Rosją, których władcy nie uznali pisma papieskiego.

Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.
Modlitwa za wstawiennictwem świętego (czasem błędnie rozumiana jako modlitwa do świętego) – rodzaj modlitw katolickich, prawosławnych a także części innych wyznań chrześcijańskich, zanoszonych do Boga za pośrednictwem (przyczyną, wstawiennictwem) świętego, często patronów osób modlących się lub uchodzących za szczególnie skutecznych w danych problemach. Występują w wielu wyznaniach.

Bracia zakonni, którzy nagle stali się świeckimi ludźmi (z wyjątkiem kapłanów) znaleźli schronienie na Korsyce, ale po roku musieli opuścić wyspę, gdy Francja uzyskała wyspy w Republice Genui we wrześniu 1768 roku i tam przewieziono jezuitów. Pignatelli został przeniesiony do Bolonii i przez następne 24 lata pozostawał w kontakcie z rozproszonymi braćmi zakonnymi.

Pius XII, (Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli), (ur. 2 marca 1876 w Rzymie - zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) – Sługa Boży, papież w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.
Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

W 1775 papież Pius VI wyraził zgodę na połączenie jezuitów z innych krajów, z zakonem w Rosji, a w 1799 zatwierdził otwarcie nowicjatu w Colorno, gdzie Józef został mistrzem nowicjuszy. W 1800 papież Pius VII postanowił całkowicie przywrócić Towarzystwo Jezusowe, ale nie było to możliwe z uwagi na wojny napoleońskie, aż do upadku cesarza.

Papież Pius VII, (Luigi Barnaba Chiaramonti), (ur. 14 sierpnia 1742 w Cesena - zm. 20 sierpnia 1823 w Rzymie) – papież w okresie od 14 marca 1800 do 20 lipca 1823.
Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.

W 1801 roku król Sardynii Karol Emanuel IV przywrócił jezuitów w swoim królestwie, w 1815 sam do nich dołączając.

W 1803 Józef Pignatelii został przełożonym zakonu na Białej Rusi, w zaborze rosyjskim. W tym samym roku Pius VII wydał dekret o odnowie zakonu w Neapolu i na Sycylii. Józef udał się z powrotem do Włoch, by na nowo organizować placówki jezuickie, pozostając nadal w związku z grupą jezuitów w Rosji. Wielu byłych jezuitów udało się do Neapolu, by wrócić do Towarzystwa. Pignatelli witał ich tylko dwa lata, kiedy to Józef Bonaparte zajął kraj i zmusił obcych jezuitów do odejścia z jego kraju.

Królestwo Sardynii – państwo historyczne istniejące już od średniowiecza, od 1720 pod rządami dynastii sabaudzkiej, w 1743 połączone z Księstwem Sabaudii-Piemontu.
Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.

Wyemigrowali na północ do Rzymu, gdzie utworzyli stałą Wspólnotę św. Pantaleona w pobliżu rzymskiego Koloseum i otworzyli nowicjat w Orvieto.

Śmierć

Pignatelli spędził na wygnaniu czterdzieści lat, a przybywając do Rzymu, miał nadzieję na prawne przywrócenie Towarzytwa. Podczas dwóch ostatnich lat stan jego zdrowia pogorszył się, a osłabiony gruźlicą cierpiał na krwotoki. Zmarł 15 listopada 1811 roku. Odnowiony zakon powstał w trzy lata po jego śmierci (1814).

Republika Genui (po włosku: Repubblica di Genova) – dawne niepodległe państwo leżące w Ligurii, na wybrzeżu północno-zachodnich Włoch. Istniała od XI wieku do 1797 roku.
Karol III (ur. 20 stycznia 1716 w Madrycie, zm. 14 grudnia 1788 w Madrycie) – książę Parmy, Piacenzy i Guastalii w latach 1731-1735, król Neapolu (jako Karol VII) i Sycylii (jako Karol IV) w latach 1735-1759, król Hiszpanii w latach 1759-1788 z dynastii Burbonów.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)