Język asturleoński – kontinuum dialektalne wchodzące w skład języków romańskich. Dialektem posługują się mieszkańcy hiszpańskich prowincji Asturia, Leon, Zamora oraz Salamanka. Oprócz tego językiem posługują się mieszkańcy nielicznych portugalskich wsi w pobliżu granicy z Hiszpanią a także w okolicach miasta Bragança.

Dialektami asturleońskimi posługują się także mieszkańcy regionu Estremadura a także Kantabria. Język asturleoński a także wszystkie dialekty pochodne są blisko związane formą gramatyczną z językiem hiszpańskim jednakże składnia oraz wymowa słów różni się od tradycyjnie używanego hiszpańskiego.

Język asturloński obecnie jest traktowany jako jeden z dialektów regionalnych który występuję na terenie Hiszpanii, jednakże w 1906 roku, Ramón Menéndez Pidal udowodnił że w Królestwie Leónu w konsekwencji ewolucji języka łacińskiego mieszkańcy Leónu wyodrębnili zupełnie inny język różniący się o typowych języków występujących na Półwyspie Iberyjskim. Językiem podobnym w formie oraz wymowie jest nielicznie używany w Portugalii, język mirandyjski.

Historia

Język asturleoński rozwinął się z tzw. łaciny ludowej a także z połączenia przed-romańskich języków którymi posługiwali się Asturowie a także inne starożytne plemiona zamieszkujące Półwysep Iberyjski. W 14 wieku na tereny Asturii podporządkowali sobie Kastylijczycy którzy zajęli najważniejsze stanowiska urzędowe oraz eklezjologiczne. W późniejszych latach język hiszpański wywarł duży wpływ na język asturleoński przez co dialekt ten rozwinął się do obecnej formy.