|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Animacje przedstawiające 45 głosek języka polskiego i ponad 70 wad wymowy można obejrzeć i wysłuchać na internetowym portalu fonetyki www.fonem.eu . Nad animacjami, z których skorzystają zarówno studenci i wykładowcy logopedii, jak i terapeuci, praco... Ministrowie nauki, rosyjski i niemiecki, zadecydowali 7 lutego o usprawnieniu współpracy pomiędzy ich państwami i o strategicznym współdziałaniu w dziedzinie nauki.
Niemcy planują alokację 40 milionów euro rocznie w ramach umowy. Fundusze mają ... W dniach 25 - 26 maja 2011 r. w Lappeenranta, Finlandia, odbędzie się drugie forum innowacji UE-Rosja.
Podpisane w 2010 r. Partnerstwo dla modernizacji UE-Rosja to wspólny program wspierania reform ekonomiczno-społecznych z poszanowaniem demokracji i rzą... W dniach 1-5 lipca 2010 r. odbędą się w Peresławie Zaleskim, Rosja, drugie międzynarodowe warsztaty nt. metainformatyki.
Wydarzenie będzie oparte na szerokiej interpretacji semantycznego manipulowania programem. Ma zgromadzić ekspertów z dziedziny analizy i manipulowania pr... Prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew zapowiedział w środę przekazanie Polsce nowych dokumentów dotyczących zbrodni katyńskiej. Premier Donald Tusk odniósł się do tego pozytywnie, ale podkreślił, że woli poczekać na fakty. Historyk Nikita Pietrow z Memoriału zapowi...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Język kereckiCzy wiesz że...? Języki czukocko-kamczackie - składająca się z 5 języków rodzina językowa północno-wschodniej Syberii, klasyfikowana jako gałąź języków paleoazjatyckich. Język czukocki - język Czukczów, zaliczany do języków paleoazjatyckich. Mówi nim ok. 11 tys. osób (1970). Poza Czukczami językiem tym posługuje się jeszcze społeczność wymierającego ludu Kereków oraz część Czuwańców. Język kerecki - wymarły język paleoazjatycki, używany przez Kereków, spokrewniony m.in. z językami czukockim i koriackim. W 1997 r. w Rosji żyły jeszcze 2 osoby znające język kerecki. Język ten wymarł wraz ze śmiercią ostatniego użytkownika w 2005 r. Obecnie nieliczni pozostali Kerekowie (8 osób, wg wyników spisu powszechnego z 2002 r.) posługują się językiem czukockim. Kerecki jest językiem aglutynacyjnym prefiksowo-sufiksowym. W odróżnieniu od pozostałych języków czukocko-kamczackich ma mniej fonemów oraz nie posiada harmonii samogłoskowej. W gramatyce kereckiego jest siedem przypadków, przy odmianie czasowników związek zgody występuje zarówno z podmiotem, jak i z dopełnieniem. Język posiada konstrukcje ergatywne. Języki paleoazjatyckie, języki paleosyberyjskie - umowna nazwa kilkunastu niezwiązanych genetycznie języków ludów północno-wschodniej Azji. Według hipotezy rosyjskiego uczonego L. Szrenka, ludy te są potomkami pierwotnej ludności zamieszkującej Północną Azję. Wewnątrz tej grupy języków możemy wydzielić bliżej niespokrewnione ze sobą rodziny językowe:
Związek zgody (kongruencja) – relacja między powiązanymi elementami zdania wymagająca, aby jeden miał taką samą formę jak drugi – zwykle jeden z nich ma pewną niezmienną formę, drugi natomiast może występować w wielu różnych formach i przyjmuje formę wyrazu nadrzędnego. DialektyLinki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Ergatyw (łac. ergativus) - przypadek w językach ergatywno-absolutywnych, określający podmiot czasownika przechodniego. Częsty w językach kaukaskich, obecny też w baskijskim.
Fonem – najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka. Może mieć kilka reprezentacji dźwiękowych (alofonów) występujących w różnych kontekstach lub też zamiennie.
Harmonia samogłosek (metafonia) - rodzaj odległego asymilacyjnego procesu fonologicznego dotyczącego samogłosek. W językach z harmonią samogłosek na samogłoski narzucone są ograniczenia występowania w zależności od sąsiedztwa innych samogłosek.
Rosja, Federacja Rosyjska (. Rosja jest największym państwem na świecie według powierzchni, jej terytorium jest większe od kontynentu: Europy, Australii i Antarktydy. Pod względem liczby ludności zajmuje 9. miejsce (po Chinach, Indiach, USA, Indonezji, Brazylii, Pakistanie, Bangladeszu i Nigerii).
Aglutynacyjność (dosł. sklejanie) – w językoznawstwie proces morfologiczny polegający na stosowaniu różnego rodzaju afiksów, określających funkcję składniową wyrazu w wypowiedzeniu. Od końcówek fleksyjnych afiksy te odróżnia luźniejszy związek z rdzeniem wyrazu oraz ich częsta jednofunkcyjność – zazwyczaj określają one tylko jedną kategorię gramatyczną, co niesie za sobą konieczność jednoczesnego dodawania do wyrazu wielu afiksów (np. tur. geliyorum = "idę", gdzie -iyor oznacza czas teraźniejszy, a -um pierwszą osobę).
Przypadek - kategoria gramatyczna głównie języków fleksyjnych, przez którą odmieniają się rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki, imiesłowy (określane przez to zbiorczym mianem imion), a niekiedy też czasowniki (co w języku polskim nie występuje). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
