Jaan Jung - Polski Serwis Naukowy

Jaan Jung (ur. 18 listopada 1835 w Pilistvere zm. 26 czerwca 1900) - historyk, wykładowca, folklorysta, muzyk, publicysta, działacz społeczny, zasłużony dla kultury Estonii.

W II połowie XIX wieku Jung rozpoczął wielką kampanię na rzecz powszechnego spisu i katalogowania estońskich zabytków. Stworzył największy ruch zaktywizowanych naukowców, dzięki pracy korespondentów. W wyniku działań Junga skatalogowano prawie pięćset pomników estońskiej kultury. Najwartościowsze obiekty Jung zaczął ogłaszać w Muinasaja teadus eestlaste maalt (pierwszą listę zabytków opublikowano w 1898, 1899 i pośmiertnie w 1910). Było to pierwsze tego typu przedsięwzięcie w estońskiej archeologii.

Historia – nauka, która zajmuje się badaniem przeszłości. Humanistyczna i społeczna dziedzina nauki zajmująca się dochodzeniem do wiedzy o zdarzeniach minionych na podstawie a) świadectw bezpośrednich, b) źródeł pisanych lub c) wyników badań nauk pomocniczych historii. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia). Przedmiotem badań jest z reguły historia człowieka i cywilizacji ludzkiej.

Muzyk - osoba zajmująca się wykonywaniem lub tworzeniem (kompozytor) muzyki za pomocą instrumentów muzycznych, głosu ludzkiego, głosów zwierząt i innych efektów akustycznych (uderzanie młotem w kowadło) itp.

Jung wraz z Eisenem Johannem Matthiasem (1857-1934) i Oskarem Kallasem (1868-1946) był inicjatorem projektu zbierania ludowej muzyki (wzbogacano zbiory zapoczątkowane przez Jakoba Hurta. Do dnia dzisiejszego Estońskie Archiwum Folkloru w Tartu posiada jeden z największych zbiorów folklorystycznych na świecie).

Prace Junga znajdują się m.in.: w Estońskim Muzeum Literatury.

Publikacje

Eesti rahwa wanast usust, kombedest ja juttudest. Tartu: H. Laakmann, 1879.

Halliste ja Karksi kirikute ja kihelkondade ajalugu: Halliste kiriku 25-aastase juubileumi mälestuseks 29. Okt. 1892. Tartu, 1893.

Jutustused Türgi sõaplatsist 1877. Viljandi, 1877.

Järwa maa ja Paide lossi ja linna aja loust. Tartu: H. Laakmann, 1879.

Liiwimaa kuningas Magnus ja Wene Zaar Joann Wassiljewitsh IV, ehk, tükike Wene- ja Läänemere maade ajalugust aastast 1530 kunni 1584. Tartu: H. Laakmann, 1874.

Liiwlaste würst Kaupo, ja sõdimised tema päewil, kui ka Liiwi rahwast ja nende kadumisest siin maal. Tartu: H. Laakmann, 1876.

Mönda Isamaa wanust aegust. Tartu: H. Laakmann, 1874.

Nurmegunde maa ja Põltsama lossi ja linna aja loust. Tartu: H. Laakmann, 1879.

Rootslaste wäljarändamine Hiiomaalt aastal 1781, ja teiste Eestimaal elawa Rootslaste loust aastast 1345 kunni 1800. Tartu: H. Laakmann, 1875.

Sakala maa ja Wiliandi lossi ja linna aja loust : lõpetuses mõned Wiliandi maa rahwa wanad jutud. Tartu: H. Laakmann, 1878.

Sõda Wolmari linna al ja Rakwere linna õnnetu kadumine. Tartu: H. Laakmann, 1876.

Õntsa dr. Martin Luteruse elu lugu : Luteruse 400 aastase sündmise pääwa mälestuseks. Tartu : H. Laakmann, 1883.

Muinasaja teadus Eestlaste maal. I(II) osa : kohalised muinasaja kirjeldused Liiwimaalt, Pernu ja Wiljandi maakonnast. Tallinn: Artsturm, 2000.

Läti Hendriku Liiwi maa kroonika ehk Aja raamat. Alguskirja järele välja annud J. Jung. 4 vihikut. Tartu: H. Laakmann, 1881–1884.

Publikacje

Przypisy