Jacek Bednarek (ur. 10 maja 1944 roku w Bydgoszczy, zm. 29 kwietnia 1990 r. tamże) – polski kontrabasista jazzowy i filharmoniczny, kompozytor.

Działalność muzyczna

Muzyką interesował się już od dziecka – uczył się grać na fortepianie i akordeonie, a w Liceum Muzycznym – na trąbce. Ostatecznie jednak szkołę tę ukończył w klasie kontrabasu. Już w szkole średniej zainteresował się jazzem.

Podczas nauki w liceum związał się z bydgoskim klubem Salamandra i zaczął grać z jego muzykami. Potem – w 1963 roku – założył własny zespół. Wystąpił z nim na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu w roku 1964. Zdobył na nim wyróżnienie w kategorii "solista", a dwa lata później (1966) na tym samym festiwalu I Nagrodę otrzymał cały zespół (trio Od Nowa w składzie: J. Bednarek, flecista Henryk Łysiak, perkusista Janusz Trzciński), a sam Bednarek zdobył II Nagrodę Indywidualną.

W tym czasie był on też muzykiem filharmonii, od 1965 – koncertmistrzem Opery Bydgoskiej; współpracował też z Filharmonią Pomorską.

Jako zdolny muzyk otrzymał stypendium zagraniczne i w 1966 roku wyjechał do Paryża (Francja). Po powrocie wraz ze swoim zespołem wystąpił na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree w Warszawie (1966). W kolejnych latach (1967-1974) również brał udział w tym prestiżowym festiwalu jako muzyk różnych zespołów (Jerzego Miliana, Andrzeja Przybielskiego, Formacją Muzyki Współczesnej Andrzeja Kurylewicza, triem Jana Fryderyka Dobrowolskiego), a także z własnym zespołem – polsko-niemieckim triem, w którym grali Dieter Schefer na saksofonie altowym oraz Paul Lovens na perkusji.

W roku 1969 nawiązał współpracę z Teatrem Narodowym w Warszawie, gdzie tworzył muzykę do inscenizacji Adama Hanuszkiewicza.

Grał też ze swym pierwotnym zespołem, w którym zamiast Henryka Łysiaka pojawił się trębacz Stanisław Cieślak. W składzie tym trio odniosło kolejny sukces, tym razem na konkursie w Zurychu. Bednarek został też zauważony na innych konkursach i festiwalach muzyki jazzowej, m.in. w Belgii i Francji.

Od roku 1974 grał w niemieckim zespole Virgo. W 1977 z kolei nawiązał współpracę z Krzysztofem Zgrają, flecistą, tworząc z nim Duo Bednarek-Zgraja. Duet ten współpracował później z polsko-hiszpańskim zespołem Flamenco Inspiration, towarzyszącym tancerce flamenco Ninie Corti (grali tam: Daniel Corti na skrzypcach, Jerzy Bratz i Willi Kotoun na instrumentach perkusyjnych oraz Josemaria Molero i Luis Pastor na gitarach.

Bednarek współpracował także z wieloma innymi muzykami, wśród których znaleźli się m.in.: Jan Daszek, Henryk Stanoszek, Adam Makowicz, Zbigniew Namysłowski, Jan Ptaszyn Wróblewski, Tomasz Stańko.

W latach 70. XX wieku stworzył też ilustracje muzyczne do filmów fabularnych w reżyserii Janusza Kijowskiego Indeks (1977) oraz Kung-fu (1979).

Występował w wielu krajach Europy Zachodniej (Belgia, Francja, Hiszpania, RFN, Szwajcaria), a także w Algierii, Maroku, Japonii oraz w licznych krajach obu Ameryk (m.in. na Kubie).

Był cenionym muzykiem sesyjnym, rozchwytywanym przez liderów zespołów jazzowych, którzy chcieli nawiązać z nim współpracę.

Nagrody i wyróżnienia