|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Aparat łączący możliwości magnetometru cezowego i zestawu do lokalizacji GPS RTK powstał dzięki subwencji Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej w ramach programu NOVUM. To sprzęt służący do nieinwazyjnej prospekcji archeologicznej. Twórcami nowatorskie... Z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka Instytut Adama Mickiewicza uruchomił w środę stronę internetową stworzoną specjalnie dla dzieci - Kidsculture.pl. W serwisie znajdują się m.in. propozycje zabaw nawiązujących do twórczości polskich artystów. "St... Ponad 170 imprez, od astronautyki po kulturę antyczną, wystawy, eksperymenty i ciekawe zajęcia dla dzieci - takie atrakcje czekają na uczestników IX Toruńskiego Festiwalu Nauki i Sztuki. Wszystkie festiwalowe wydarzenia odbędą się międ... Od 18 grudnia w poznańskim Muzeum Narodowym można zwiedzać nowo otwartą Galerię Sztuki Starożytnej. Na ekspozycję składa się około tysiąc zabytków. "Kompletujemy dzisiaj zestaw stałych galerii. To chwila, na którą Muzeum Narodowe w Poznaniu czeka... Od 19 do 26 kwietnia w Łodzi będzie się odbywać X Festiwal Nauki, Techniki i Sztuki. Organizatorzy zapewniają, że liczba zaplanowanych wydarzeń, ich rozmaitość i pomysłowość, zaspokoi ciekawość nawet osób, które mają z nauką niewiele wspólnego, nie mówiąc już o żądne...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Jacek KowalskiTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Teorban także Torban (ukr. Торбан lub Теорбан, ros. Торбан) zw. także pańską bandurą albo ruskim teorbanem – instrument muzyczny z grupy chordofonów szarpanych, należy do rodziny lutnii. Instrument ten powstał i zdobył wielką popularność w Rzeczypospolitej Obojga Narodów w XVIII i XIX w., był często wykorzystywany w muzyce dworskiej, na Ukrainie uważany za instrument narodowy. Teorban łączy w sobie cechy zachodnioeuropejskiej teorby i ukraińskiej bandury. Cechą wyróżniającą ten instrument spośród innych odmian lutni basowych jest obecność dodatkowych, sopranowych strun burdonowych rozpiętych na lewej stronie płyty wierzchniej i strojonych diatonicznie, podobnie jak ma to miejsce w bandurze. Niewykluczone, że nazwa teorban jest zestawieniem słów teorba i bandura Bitwa pod Grunwaldem (w literaturze niemieckiej pierwsza bitwa pod Tannenbergiem) – jedna z największych bitew w historii średniowiecznej Europy (pod względem liczby uczestników), stoczona na polach pod Grunwaldem 15 lipca 1410, w czasie trwania wielkiej wojny, między siłami zakonu krzyżackiego wspomaganego przez rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy), pod dowództwem wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a połączonymi siłami polskimi i litewskimi (złożonymi głównie z Polaków, Litwinów i Rusinów) wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełzskie, Podole i litewskie lenna na Rusi) oraz najemnikami z Czech, Moraw i z państewek ze Śląska oraz uciekinierami ze Złotej Ordy[3] i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena), pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły. Jacek Kowalski (ur. 1964 w Poznaniu) – historyk sztuki, poeta, bard i tłumacz literatury starofrancuskiej na język polski. BiografiaAbsolwent Instytutu Historii Sztuki UAM w Poznaniu, obecnie adiunkt tamże. Jego praca magisterska nosi tytuł Obrazy architektury w literaturze średniowiecznej Francji, 1988, dysertacja doktorska Tematy architektoniczne w literaturze starofrancuskiej drugiej połowy XII wieku, 1998 (promotor prof. Szczęsny Skibiński). Aktualnie prowadzi badania architektury gotyckiej w Wielkopolsce. Publikuje w "Naszym Dzienniku". Kórnik – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie poznańskim, nad Jeziorem Kórnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kórnik. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego. Położone 20 km na południowy wschód od Poznania przy drodze krajowej nr 11.
Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem. Laureat XXIV Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie (1988), jest wykonawcą własnych piosenek (z zespołami Monogramista JK i Klub Świętego Ludwika), tłumaczem i popularyzatorem poezji starofrancuskiej (m.in. Villona i Karola Orleańskiego). Przekładał łacińskie poezje Klemensa Janickiego a także utwór Clisson i Eugenia autorstwa Napoleona Bonaparte. W twórczości własnej często nawiązuje do poezji okresu sarmatyzmu. Śpiewa także pieśni średniowieczne na festiwalach rycerskich, np. związanych z rekonstrukcją bitwy pod Grunwaldem. François Villon (ur. 1431 lub 1432, zm. 1463) - jeden z najwybitniejszych poetów francuskich epoki średniowiecza, autor Małego testamentu i Wielkiego testamentu (napisanego około 1461). Jego prawdziwe nazwisko brzmiało François de Montcorbier lub François des Loges.
Fagot (z wł. "faggio" – buk, instrument bowiem jest zawsze wykonany z drewna, twardego, np. bukowego) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z podwójnym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także obój, rożek angielski i kontrafagot, który transponuje oktawę niżej od fagotu. Istnieją dwie odmiany fagotu: niemiecka (hecklowska) i francuska. Różnią się one brzmieniem i mechanizmem, a także wysokością (niemiecki ma 130 cm, zaś francuski 150 cm). Skala (zakres dźwięków muzycznych) instrumentu wynosi od B1 do f²(jednak górny dźwięk zależy głównie od umiejętności grającego i można uzyskać wyższe). Instrument składa się z sześciu części: stroika , esu, skrzydła, stopy, rury basowej oraz czary głosowej. Tworzą one kanał o długości ponad 2,4 m. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami (tylko 5 – e,d,c,h,a – bezpośrednio palcami). Stroik umieszczony u wylotu rurki składa się z dwóch płytek wykonanych z trawy o nazwie arundo trzcinowate (łac. Arundo donax) złożonych ze sobą. Uderzając w nie językiem i jednocześnie dmuchając grający wydobywa dźwięk.Przy takim samym układzie klap,a różnej sile nacisku na stroik można czasami wydobyć różne dźwięki. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej z klonu. Drewno na fagot musi "leżakować" od dziesięciu do nawet stu pięćdziesięciu lat. Instrument charakteryzuje się głębokim, melancholijnym i bardzo naturalnym brzmieniem. Fagot jest większy niż obój i rożek angielski, brzmi niżej. Nie jest instrumentem transponującym. Wykorzystywany jest w orkiestrze kameralnej, symfonicznej, jako instrument solowy, w jazzie oraz w różnego typu zespołach instrumentalnych. Autor Szopki Bożonarodzeniowej, wystawianej każdego roku – począwszy od 1988 – w Duszpasterstwie Akademickim OO. Dominikanów w Poznaniu przez Teatrzyk Towarzyski oraz sztuk scenicznych o tematyce historycznej, np. (Historia o Gogolewskim 2001, Cesarski ciach 2006). Na zamówienie władz Poznania napisał i wyreżyserował plenerowe przedstawienia o Ludgardzie oraz o historii poznańskiego ratusza. Działalność artystyczną Jacka Kowalskiego wspierała Krystyna Feldman. Jego współpracownikiem był Paweł Grabowski, któremu zadedykował wydania tekstów Teatrzyku Towarzyskiego. Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Lutnia – dawny instrument ze strunami szarpanymi (najpierw gęsim piórem, potem palcami). Pochodzi z arabskiej Hiszpanii (arab al-ud). W Europie grali na niej średniowieczni minstrele. Odgrywała pierwszoplanową rolę w muzyce renesansu i wczesnego baroku, dopóki nie wyparł jej klawesyn. Model klasyczny zaopatrzony jest w pięć podwójnych strun i jedną nie skracaną palcami (pustą), wydającą tylko dźwięk, na jaki jest nastrojona. Najczęściej spotykany strój: G-c-f-c-e. Szóstą strunę strojono różnie, zależnie od tradycji. Z lutni zrodziła się mandolina. Basową odmianą lutni jest teorba. Rodzinnie od kilku pokoleń związany jest z Kórnikiem. Jego dziadkiem był Stanisław Michałowski. Jacek Kowalski przygotował do druku jego wspomnienia (opublikowane w 2005) i prowadzi stronę internetową "Stanisław Michałowski - Jeden z Szesnastu". Gotyk – styl w architekturze i innych dziedzinach sztuk plastycznych (rzeźbie, malarstwie i sztuce sepulkralnej), który powstał i rozwinął się w połowie XII wieku we Francji (Anglosasi uważają, że w Anglii) i swoim zasięgiem objął zachodniochrześcijańską Europę.
Literatura francuska określa wszystkie dzieła napisane przez autorów narodowości francuskiej lub posługujących się językiem francuskim. Jej historia rozpoczyna się w starofrancuskim, w średniowieczu i trwa do współczesności. Jest jedną z najbogatszych literatur na świecie. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Marek Jurek (ur. 28 czerwca 1960 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski polityk, poseł X kadencji Sejmu PRL oraz I, IV i V kadencji Sejmu RP, przewodniczący Prawicy Rzeczypospolitej, od 2005 do 2007 Marszałek Sejmu V kadencji. Kandydat na urząd Prezydenta RP w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010.
Klub Świętego Ludwika - zespół muzyki dawnej powstały w 1996 r. z inicjatywy: Jacka Kowalskiego i Jana Gołaskiego, specjalizujący się w wykonywaniu muzyki dawnej: staropolskiej i starofrancuskiej na instrumentach dawnych, w sposób najbardziej zbliżony do sposobu, w jaki muzyka była wykonywana, w okresie jej tworzenia. Początkowo skład zespołu uzupełniali: Ewa Pezacka (śpiew, flety) i Karol Olejniczak (gitara). W 1997 r. do zespołu dołączył Tomasz Dobrzański, twórca aranżacji i rekonstruktor dawnych instrumentów muzycznych. Pełniąc rolę kierownika muzycznego zaprasza on do współpracy w realizacji różnych programów Klubu wykonawców z kręgu muzyki dawnej. Z zespołem grali między innymi: Paweł Iwaszkiewicz, Paweł Muzyka, Jarosław Kopeć, Anna Śliwa, Jacek Muzioł, Agnieszka Obst, Marek Nahajowski, Julia Kosendiak, Henryk Kasperczak, Olga Czernikow, Milena Bukowska, Michał Micker i Kazimierz Pyzik.
Nagrania:
Zakon dominikanów to potoczna nazwa Zakonu Kaznodziejskiego (łac. Ordo Praedicatorum – OP). Składa się z trzech gałęzi: braci dominikanów, mniszek oraz świeckich zrzeszonych we fraterniach (zwanych tercjarzami). Szerszym pojęciem jest Rodzina Dominikańska , która obejmuje ponadto zgromadzenia sióstr dominikanek czynnych, członków instytutów świeckich oraz inne grupy i osoby indywidualne żyjące zgodnie z duchem św. Dominika, a nie podlegające bezpośredniej władzy generała Zakonu.
Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (IHS UAM) - jednostka organizacyjna Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, jeden z 6 instytutów i katedr tworzących Wydział Historyczny UAM. Instytut mieści się w gmachu Collegium Novum przy al. Niepodległości 4. Rok założenia 1919. Ramowa i wewnętrzna struktura organizacyjna kilkakrotnie ulegała zmianom (kolejno: seminarium, zakład, katedra i od 1974 instytut). W latach 1976-2001 w jego skład wchodził Zakład Muzykologii. Prowadzone są trzyletnie specjalistyczne studia licencjackie europejska turystyka kulturowa w Kolegium Europejskim w Gnieźnie oraz płatne studia podyplomowe "Wiedza o sztuce".
Krystyna Zofia Feldman (ur. 1 marca 1916 we Lwowie, zm. 24 stycznia 2007 w Poznaniu) – polska aktorka charakterystyczna, znana głównie z wyrazistych epizodów.
Wybory prezydenckie w Polsce wyłoniły piątego prezydenta w III Rzeczypospolitej, następcę zmarłego w trakcie kadencji prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Pierwsza tura wyborów odbyła się 20 czerwca 2010, a druga tura dwa tygodnie później – 4 lipca. Na prezydenta wybrany został Bronisław Komorowski.
Sarmatyzm – barokowa formacja kulturowa dominująca w Rzeczypospolitej od końca XVI do drugiej połowy XVIII wieku. Opierała się na micie, jakoby szlachta polska miała pochodzić od Sarmatów – starożytnego ludu zamieszkującego początkowo między Dolną Wołgą a Donem. Po Sarmatach szlachta miała odziedziczyć umiłowanie wolności, gościnność, dobroduszność, męstwo oraz odwagę. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |