Jacek Piechota - Polski Serwis Naukowy

Jacek Jan Piechota (ur. 28 kwietnia 1959 w Szczecinie) – polski polityk, poseł na Sejm PRL i RP w latach 1985–2007 (IX i X oraz I, II, III, IV i V kadencji), minister gospodarki w rządzie Leszka Millera (od 19 października 2001 do 7 stycznia 2003), minister gospodarki i pracy w rządzie Marka Belki (od 31 marca 2005 do 31 października 2005). Prezes Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej.

Lista Macierewicza – dokumenty przygotowane w MSW związane z realizacją uchwały lustracyjnej Sejmu z 28 maja 1992 (zgłoszonej przez Janusza Korwin-Mikkego), zobowiązującej rząd do ujawnienia osób, które w latach 1945-1990 współpracowały ze służbami specjalnymi PRL, uchylonej następnie przez Trybunał Konstytucyjny. Dokumenty te, zawierające niesprawdzone informacje o rzekomych powiązaniach z Służbami Bezpieczeństwa PRL niektórych posłów, senatorów i Lecha Wałęsy, zostały dostarczone do Sejmu w dniu 4 czerwca 1992 roku przez ministra spraw wewnętrznych Antoniego Macierewicza.

Socjalistyczny Związek Studentów Polskich (SZSP) - organizacja studencka podporządkowana PZPR. Prowadziła działalność ideologiczno-propagandową, socjalną, kulturalną oraz sportowo-turystyczną.

Życiorys

Był harcerzem, komendantem Nadodrzańskiego Hufca ZHP i I sekretarzem POP PZPR przy Komendzie Chorągwi ZHP. W wieku 19 lat wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i pozostawał jej członkiem do 1990.

Ukończył studia magisterskie na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Podczas studiów był członkiem Prezydium Rady Uczelnianej Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. W latach 1984–1985 pracował jako nauczyciel chemii w VI Liceum Ogólnokształcącym w Szczecinie. Zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej Szczecina.

Platforma Obywatelska (PO) – polska partia polityczna założona jako stowarzyszenie 24 stycznia 2001 (pod nazwą "Platforma Obywatelska Rzeczypospolitej Polskiej" zarejestrowana 5 marca 2002). Jej głównymi założycielami byli Andrzej Olechowski, Maciej Płażyński z AWS i Donald Tusk z Unii Wolności. Skupia osoby o różnych poglądach, głównie konserwatywno-liberalnych i chrześcijańsko-demokratycznych, centroprawicowych i centrowych, określa się jako Nowe Centrum. Należy do Europejskiej Partii Ludowej. Od 2007 Platforma Obywatelska jest największą siłą polityczną w Sejmie oraz Senacie i wspólnie z Polskim Stronnictwem Ludowym tworzy koalicję rządową, która jest zapleczem parlamentarnym rządu Donalda Tuska.

Politechnika Szczecińska - nieistniejąca uczelnia wyższa, zniesiona 1 stycznia 2009 roku. Z jej struktur, w połączeniu z Akademią Rolniczą w Szczecinie powołano Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie.

Sprawował mandat posła na Sejm od 1985 do 2007 (IX i X kadencji Sejmu PRL jako poseł PZPR oraz I, II, III i IV i V kadencji Sejmu RP jako poseł SLD z okręgu szczecińskiego). Działał w Stowarzyszeniu Ordynacka. Figurował na liście Macierewicza z 1992 jako TW "Robert", zarejestrowany 3 maja 1984 SB Szczecin. Jacek Piechota złożył oświadczenie lustracyjne, w którym zaprzeczył współpracy z organami bezpieczeństwa PRL. Oświadczenie nie było kwestionowane przez organy lustracyjne.

Włodzimierz Cimoszewicz (ur. 13 września 1950 w Warszawie) – polski polityk, prawnik. Wiceprezes Rady Ministrów oraz minister sprawiedliwości i prokurator generalny (1993–1995), wicemarszałek Sejmu (1995–1996), prezes Rady Ministrów (1996–1997), minister spraw zagranicznych (2001–2005) oraz marszałek Sejmu (w 2005). W latach 1989–2005 poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji, od 2007 senator VII kadencji.

Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza (Польсько–Українська Господарча Палата) powstała jako organizacja samorządu gospodarczego reprezentująca interesy zrzeszonych w niej polskich i ukraińskich podmiotów gospodarczych wobec władz i organizacji pozarządowych obu krajów.

Od 19 października 2001 do 7 stycznia 2003 pełnił urząd ministra gospodarki w rządzie Leszka Millera. Zajmował stanowisko wiceministra gospodarki i pracy w rządzie Marka Belki, a po dymisji Jerzego Hausnera 31 marca 2005 zajął jego miejsce, zostając ministrem gospodarki i pracy.

Był członkiem komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich w 2005. W 2006 jako kandydat z poparciem komitetu wyborczego Lewicy i Demokratów w wyborach samorządowych ubiegał się o urząd prezydenta Szczecina. W I turze zajął 2. miejsce (27,91% poparcia i 38 059 głosów), w II turze przegrał z popieranym przez Platformę Obywatelską Piotrem Krzystkiem, zdobywając 35,17% poparcia (40 394 głosy).

Drugi rząd Marka Belki – gabinet pod kierownictwem premiera Marka Belki, powołany przez prezydenta Kwaśniewskiego 11 czerwca 2004 po pierwszej nieudanej próbie stworzenia przez niego rządu 2 maja 2004. W pierwszym konstytucyjnym kroku premier nie uzyskał wotum zaufania, w drugim kroku Sejm nie zgłosił swojego kandydata na premiera, w trzecim ostatnim, prezydent Aleksander Kwaśniewski ponownie powierzył urząd premiera Markowi Belce. Jedyną zmianą personalną w stosunku do poprzedniego składu była nominacja Mariana Czakańskiego na stanowisko ministra zdrowia. Sejm udzielił wotum zaufania rządowi po wygłoszeniu exposé przez premiera 24 czerwca 2004. 15 października 2004 Sejm ponownie udzielił rządowi wotum zaufania. 5 maja 2005 po decyzji Sejmu o nieskracaniu kadencji, 6 maja 2005, premier Marek Belka wraz z rządem podał się do dymisji, jednak prezydent Aleksander Kwaśniewski dymisji nie przyjął. W sierpniu, w związku z przystąpieniem premiera do Partii Demokratycznej, Sojusz Lewicy Demokratycznej wycofał poparcie dla rządu Marka Belki. Rząd podał się do dymisji 19 października 2005.

Okręg wyborczy nr 98 do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej obejmuje obszar miasta na prawach powiatu Świnoujście oraz powiatów: goleniowskiego, gryfickiego, gryfińskiego, kamieńskiego, łobeskiego, myśliborskiego, pyrzyckiego i stargardzkiego (województwo zachodniopomorskie). Wybierany jest w nim 1 senator na zasadzie większości względnej. W obecnym kształcie został utworzony w 2011 na podstawie Ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112). Po raz pierwszy wybory zostały zorganizowane w nim 9 października 2011.

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o reelekcję, po czym zrezygnował z działalności politycznej. Zajął się pracą w sektorze prywatnym. Objął funkcję prezesa Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej. Jest również inicjatorem i współzałożycielem Stowarzyszenia Baltic Business Forum, które organizuje co roku od 2009 w Świnoujściu i po stronie niemieckiej w Heringsdorfie konferencję gospodarczą dla biznesu i instytucji państwowych z krajów basenu Morza Bałtyckiego i Europy Wschodniej. Został wiceprezesem tej organizacji. W 2011 startował w wyborach do Senatu w okręgu nr 98, gdzie zajął 2. miejsce, uzyskując 44 957 głosów (24,4%).

Wybory samorządowe w Polsce 2006 zostały przeprowadzone 12 listopada; II tura (ponowne głosowanie) w wyborach wójtów, burmistrzów i prezydentów miast odbyła się 2 tygodnie później, 26 listopada.

Język estoński (eesti keel ?/i, wym. [ˈeːs.ti ˈkeːl]) – język należący do podgrupy języków bałtyckofińskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej w rodzinie uralskiej.

Odznaczony estońskim Orderem Białej Gwiazdy I klasy (2002).

Przypisy

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. II kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1994, s. 134
Rzeczpospolita towarzyska. onet.pl, 29 listopada 2006. [dostęp 16 września 2011].
Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 16 września 2011].
Zarząd. balticbusinessforum.eu. [dostęp 30 grudnia 2011].
Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 października 2011 r. o wynikach wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 9 października 2011 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 218, poz. 1295)
Riiklike autasude andmine. Vastu võetud 13.03.2002 nr 121 (est.). riigiteataja.ee. [dostęp 16 września 2011].

Źródła

Strona sejmowa posła V kadencji. [dostęp 16 września 2011].