Jacques-Pierre de Taffanel - Polski Serwis Naukowy

Jacques-Pierre de Taffanel

Jacques-Pierre de Taffanel markiz de La Jonquière (ur. 18 kwietnia 1685 koło Albi, zm. 17 marca 1752 w Québecu) – francuski admirał i gubernator generalny Nowej Francji w latach 1749-1752.

Wstąpił do marynarki w wieku 12 lat i jako jej oficer brał udział m.in. w słynnym rajdzie Duguay-Trouina na Rio de Janeiro w 1711 roku, a w bitwie pod Tulonem w 1744 r. był szefem sztabu wiceadm. de La Bruyère. W roku 1746 został mianowany kontradmirałem (Lieutanant-ġénéral) i gubernatorem Nowej Francji, jednak w czasie podróży do Kanady, blisko brzegów Nowej Szkocji flotylla francuska została rozproszona przez sztorm. Przytłoczony niepowodzeniem dowódca eskadry ks. d'Anville padł rażony apopleksją, a zastępujący go d'Estourmel zachorował na febrę, tak że La Jonquière przejął dowodzenie. Gdy jednak i on napotkał silne i przeciwne wiatry oraz otrzymał wieści o pojawieniu się floty brytyjskiej postanowił wracaċ do kraju. Kiedy osiągnął Brest szkorbut i ospa wspólnie z wcześniejszymi wypadkami tej nieszczęsnej ekspedycji pochłonęły łącznie 2861 marynarzy (40% załóg), więcej niż jakakolwiek bitwa morska Wojny o sukcesję austriacką. Powrót do kraju pozwolił jednak markizowi wziąć udział w bitwie pod Finisterre, gdzie dowodząc flotą francuską niezwykle zręcznie i dzielnie przeciwstawiał się przeważającemu Ansonowi, co uratowało większość żaglowców osłanianego przez niego konwoju. Ostatecznie musiał on jednak ulec liczebnej przewadze wroga, i ranny dostał się do brytyjskiej niewoli. W tej sytuacji gubernatorem Nowej Francji został Rolland-Michel Barrin.

Louis de Buade de Frontenac (ur. 22 maja 1622 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 28 listopada 1698 w Quebecu) – gubernator Nowej Francji. Frontenac rozpoczął swą karierę w służbie wojskowej we Włoszech i Niemczech. Zdobył sławę jako dobry dowódca i administrator. W 1672 został mianowany gubernatorem generalnym Nowej Francji. Jego energia i samodzielność, a przy tym bezkompromisowość w stosunkach z kościołem, przysporzyły mu wielkiej popularności wśród kolonistów, lecz na dworze królewskim wzbudziły podejrzenie, że zamierza z Nowej Francji utworzyć swoje własne królestwo. Z tego też powodu w 1682 został odwołany z urzędu. Powrócił na niego po siedmiu latach i pozostał na stanowisku do swej śmierci w 1698.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Taffanel przebywał ponad dwa lata uwięziony w Londynie i przybył do Québecu, by ostatecznie objąć swój urząd dopiero 15 sierpnia 1749. Rozszerzył granice kolonii na zachód, i generalnie zdobył sobie opinię dobrego i energicznego administratora. Jednocześnie jednak wprowadził monopol na handel futrami, na którego czele sam stanął. W krótkim czasie dorobił się olbrzymiego majątku 300 tysięcy franków, ale ściągnęło to na niego oskarżenia o korupcję.
Albi – miejscowość i gmina we Francji, na północny wschód od Tuluzy, w regionie Midi-Pyrénées, w departamencie Tarn. Ośrodek administracyjny departamentu Tarn. W 2010 roku miasto wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Philippe de Rigaud markiz de Vaudreuil (ur. w 1640 koło Castelnaudary, zm. 10 października 1725 w Québecu) – francuski żołnierz i administrator, gubernator generalny Nowej Francji.

Umarł 17 marca 1752 w kolonii. Został pochowany w kościele l'église des Récollets obok swych wielkich poprzedników Frontenaca, Callière i Vaudreuila.
Był bez wątpienia odważnym i zręcznym oficerem marynarki, który w swoim życiu wziął udział w 29 kampaniach i 9 bitwach, oraz administratorem energicznym, zaradnym i rzeczywiście przejętym interesami kolonii. Niestety, bardzo lubił pieniądze, co doprowadziło go do prowadzenia podejrzanych interesów.

Nowa Szkocja (Nova Scotia, Nouvelle-Écosse) – prowincja Kanady leżąca nad Atlantykiem. Prowincja zajmuje całość półwyspu o tej samej nazwie, wyspę Cape Breton oraz szereg drobnych wysp. Nowa Szkocja graniczy od zachodu z Nowym Brunszwikiem. Prowincja ma połączenia promowe z Nową Fundlandią, Wyspą Księcia Edwarda, z Wyspami Magdaleny oraz ze stanem Maine. Stolicą, a zarazem największym miastem prowincji, jest Halifax.

Nowa Francja – francuska kolonia w Ameryce Północnej, zwana też Kanadą. Kolonia została założona przez Samuela de Champlaina, który został jej pierwszym gubernatorem generalnym.

Bibliografia

Paweł Piotr Wieczorkiewicz Historia wojen morskich. Wiek żagla, Wydawnictwo Puls, Londyn 1995, ISBN 1-85917-030-7 (vol. I & II)

Linki zewnętrzne

Biografia w Dictionary of Canadian Biography Online (ang.)

Biografia w Dictionnaire biographique du Canada en ligne (fr.)