Jacques Prévert (ur. 4 lutego 1900 w Neuilly-sur-Seine; zm. 11 kwietnia 1977 w Omonville-la-Petite) – francuski poeta, twórca dialogów filmowych i scenarzysta.

Jego twórczość powiązana jest z surrealizmem i absurdyzmem – był członkiem Collège de pataphysique, elitarnej grupy francuskich twórców, zajmującej się studiami patafizycznymi i skupiającej osobowości takie jak Eugène Ionesco, Boris Vian czy René Clair. W 1953 osiągnął w tym szacownym klubie godność Satrapy.

Poezja była dla niego "językiem, który śpiewa" (la langue qui chante). Pisał o życiu codziennym, miłości, Paryżu, często w formie piosenek lub wierszy nadających się do bezpośredniej adaptacji jako teksty piosenek. Do niektórych z nich dopisano muzykę – zrobili to m.in. Joseph Kosma, Christiane Verger oraz Hanns Eisler. Powstałe w ten sposób piosenki wykorzystywali w swoich repertuarach Yves Montand i Édith Piaf. Wielkim przebojem i standardem stała się piosenka Les Feuilles Mortes z muzyką Kosmy i pierwotnym wykonaniem Montanda w filmie Les Portes de la Nuit. Polski przekład, autorstwa Jeremiego Przybory, nosi tytuł Jesienne liście i był wykonywany m.in. przez Krystynę Jandę. Angielska wersja tego standardu to Autumn Leaves.

Od ok. 1928 roku Prévert tworzył także scenariusze i dialogi filmowe – m.in. do filmów w reżyserii Marcela Carné, Paula Grimault oraz swojego brata Pierre'a.

Wiele z jego wierszy zaliczane jest do lektury podstawowej we francuskich szkołach. Niektóre, np. Page d'écriture wykorzystywane są często w podręcznikach do nauki języka francuskiego.

12 października 1948 roku wypadł z okna i w rezultacie doznanych urazów spędził kilka dni w stanie śpiączki. Spowodowało to u niego poważne następstwa neurologiczne.

Marcel Carné (ur. 18 sierpnia 1909 w Paryżu, zm. 31 października 1996 w Clamart we Francji) - francuski reżyser, mistrz kameralnych melodramatów z lat 30. i 40.

Brzask (Le Jour se lève) - historia tragicznej, przypadkowej śmierci, której sprawcą jest zwykły robotnik rywalizujący o względy kwiaciarki Françoise. W filmie dominuje nuta fatalizmu.

Życie spędził w Paryżu i wiosce Omonville-la-Petite na przylądku La Hague, na północy Francji, gdzie mieści się obecnie jego muzeum. Był nałogowym palaczem. Zmarł na raka płuc.

Twórczość literacka

1946 Paroles – publikacja tego zbioru otworzyła przed nim podwoje Collège de pataphysique; polski wybór ukazał się jako Słowa

1947 Contes pour enfants pas sages

1951 Spectacle

1952 Lettre des îles Baladar

1953 Tour de chant

1955 La pluie et le beau temps

1963 Histoires

1966 Fatras

Choses et autres

Wybrana filmografia

Jacques Prévert napisał scenariusze, a czasami również dialogi, m.in. do takich filmów jak:

René Clair, właśc. René-Lucien Chomette (ur. 11 listopada 1898 w Paryżu, zm. 15 marca 1981 w Neuilly-sur-Seine) – francuski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy, a także pisarz.

Jeremi Stanisław Przybora (ur. 12 grudnia 1915 w Warszawie - zm. 4 marca 2004 w Warszawie) – poeta, autor, pisarz, także aktor, współtwórca (wraz z Jerzym Wasowskim) telewizyjnego "Kabaretu Starszych Panów" (październik 1958-1970), powtórnie w telewizji "Kabaretu Jeszcze Starszych Panów" oraz radiowego Teatrzyku "Eterek", cyklu audycji telewizyjnych "Divertimento" autor libretta do musicalu "Piotruś Pan".

1935: Zbrodnia pana Lange (Le crime de monsieur Lange)

1937: Śmieszny dramat (Drôle de drame)

1938: Ludzie za mgłą (Quai des brumes)

1938: Les disparus de Saint-Agil

1939: Brzask (Le jour se lève)

1942: Wieczorni goście (Les visiteurs du soir)

1943: Komedianci (Les enfants du paradis)

1945: Wrota nocy (Les portes de la nuit)

1953: La bergère et le ramoneur (animowany)

1964: Le petit Claus et le grand Claus (animowany/aktorski; na podstawie Hansa Christiana Andersena

Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Jacques'a Préverta

Zdjęcie, biografia, fragmenty utworów Jacques'a Préverta (fr.)

Kadry z filmu biograficznego Pierre'a Préverta Mon Frère Jacques (fr.)