Jadwiga Kucharska (ur. 31 marca 1922 w Łodzi, zm. 14 sierpnia 1995 tamże) – polski etnograf i etnolog, profesor Uniwersytetu Łódzkiego (UŁ).

Nauka i studia

Urodziła się w rodzinie inteligenckiej w Łodzi i tu ukończyła Publiczną Szkołę Powszechną nr 30 i w 1935 zaczęła naukę w Gimnazjum E. Szczanieckiej.

Jej edukację na etapie małej matury przerwała II wojna światowa.

Po wojnie kontynuowała naukę w Spółdzielczym Liceum Handlowym, gdzie w 1946 uzyskała maturę. Zaraz w 1946 podjęła studia geograficzne i etnograficzne na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym i Wydziale Humanistycznym UŁ. W pierwszych latach studiów łączyła naukę z rozległą pracą społeczną. Była sekretarzem Akademickiego Koła Ludoznawców (1947–1948), członkiem Zarządu Studenckiego Koła Naukowego Geografów (1948–1949) oraz sekretarzem Oddziału Łódzkiego PTG (1948–1949). Podczas studiów przyjmowała też na okres ferii letnich w latach 1948–1949 prace zlecone z Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie. Od 1949 uczestniczyła w pracach badawczych Katedry Etnografii, dotyczącej m.in. tworzenia przez ludność wiejską tradycyjnych zrzeszeń zawodowych o charakterze spółek: rybackich, pasterskich, flisackich. Materiały z tych badań wykorzystała do napisania pracy magisterskiej nt. Gospodarcze i społeczne podstawy maszoperii kaszubskich pod kierunkiem prof. Kazimiery Zawistowicz-Adamskiej. Wysoko oceniona i obroniona 26 października 1950 (dyplom wystawiony 6 maja 1951) praca stała się podstawą do nadania stopnia magistra filozofii w zakresie etnografii z etnologią. Praca opublikowana w Pracach i Materiałach Etnograficznych (t. VIII/IX – 1950/1951, s. 414–462). Rok później otrzymała tytuł magistra filozofii w zakresie geografii za pracę Studium geograficzno-historyczne Pucka, której promotorem był prof. Jan Dylik (dyplom wystawiony 21 sierpnia 1951). Po ukończeniu studiów nadal brała udział w badaniach terenowych Zakładu Etnografii (lato 1951 i zima 1952).