|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Gabinet prof. Jana Karskiego, legendarnego kuriera Polskiego Państwa Podziemnego, zostanie otwarty we wrześniu w Rudzie Śląskiej. Zapowiedziano też konkurs na grę komputerową dotyczącą wojennej misji profesora. Otwarcie gabinetu planowane jest na wrzesień w ... Zofia - takie imię wybrano dla jednego z 27 satelitów europejskiego systemu Galileo. Imienia satelicie użyczy 11-letnia Zosia Ćwir z Krasnegostawu, laureatka polskiej edycji konkursu plastycznego dla dzieci, którego wynik ogłoszono w poniedziałek w Wars... Co jadły dinozaury, dlaczego wyginęły i czy zamieszkiwały obszar obecnej Polski - tego m.in. dowiedzą się goście kolejnego spotkania Śląskiej Kawiarni Naukowej (ŚKN). Wykład pt. "Dinozaury - pradawne smoki" odbędzie się 7 stycznia w katowick... Jak wygląda życie na biegunach? Jaki jest ich wpływ na klimat? Dlaczego temperatura na biegunach rośnie szybciej niż gdzie indziej? Co należy zabrać ze sobą na wyprawę polarną? Odpowiedzi m.in. na takie pytania poznają goście kolejnego spotkania Śląskiej K... Nieczęsto goszczące na polskich operowych scenach opery "Siostra Angelica" Pucciniego oraz "Telefon" Menottiego wystawią w najbliższy weekend w Operze Śląskiej w Bytomiu studenci i absolwenci Akademii Muzycznej im. Szymanowskiego w Katow...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Jadwiga z LeżenicCzy wiesz że...? Moniwid (Monowyd, Monwid, Manewid, Maniuit, Manwide, Manwede) herbu Leliwa - (ur. przed 1387/1389, zm. ok. 1422), bojar (możnowładca) litewski, starosta wileński w latach 1396-1413, wojewoda wileński w latach 1413-1422. Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego[1]. Spośród ponad 800 rodów[2] używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki[3]. Jadwiga z Leżenic (Jadwiga Głowaczowa z Leżenic) herbu Leliwa - żona Jana Głowacza ze Zbąszynia i Leżenic, przybiła swoją pieczęć w imieniu Leliwitów pod aktem unii w Horodle w 1413, w 1427 zaprzysięgła niewinność królowej Zofii Holaszańskiej. Spytko II herbu Leliwa (ur. 1364, zm. 12 lub 16 sierpnia 1399) – wojewoda krakowski od 1384, w 1385 r. wraz ze swoimi braćmi stryjecznymi Janem z Tarnowa i Spytkiem z Tarnowa wynegocjował i podpisał jako reprezentant Polski pierwszą Unię Polski i Litwy zawartą w miejscowości Krewo, stąd zwana Unią krewską i wydanie królowej Jadwigi za mąż za wielkiego księcia Litwy Władysława Jagiełłę; kasztelan krakowski od 1389, w 1396 spustoszył posiadłości Władysława Opolczyka, w tym Lubliniec, Olesno i Gorzów Śląski. W 1395 otrzymał Podole jako lenno, dowodził polskimi posiłkami w bitwie nad Worsklą, w której poległ.
Władysław Aleksander Semkowicz (ur. 1878, zm. 1949) – polski historyk, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności, poszukiwacz i wydawca źródeł, badacz dziejów polskiego średniowiecza. Syn Aleksandra Nie wiadomo czyją była córką. Przybicie przez nią w imieniu Leliwitów swej pieczęci pod aktem unii horodelskiej wskazywałoby na jej pochodzenie z Tarnowa lub Melsztyna. Z Leżenic w ziemi czerskiej pisała się po mężu Janie Głowaczu ze Zbąszynia i Leżenic herbu Nałęcz, który zginął w bitwie nad Worsklą w 1399 razem ze Spytkiem Melsztyńskim, być może bliskim krewnym żony. Po śmierci męża występuje Jadwiga Głowaczowa w różnych dokumentach sądowych w latach 1405 - 1425 (razem z synami Janem i Abrahamem), a w roku 1427 zaprzysięga niewinność królowej Sonki. Władysław Semkowicz wysuwa przypuszczenie, że mogła wyjść powtórnie za mąż za Wojciecha Moniwida (adoptowanego do rodu Leliwitów w Horodle). W przywileju ks. Witolda dla Moniwida w r. 1407 występuje bowiem jego druga żona Jadwiga (nieznanego pochodzenia), gdzie zabezpieczono jej dożywocie wraz z dziećmi na nadanych dobrach pod warunkiem pozostania w stanie wdowieństwa. BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
