Jakub Janda (ur. 27 kwietnia 1978 w Čeladnej, powiat Frýdek-Místek) – czeski skoczek narciarski. Zawodnik klubu Dukla Frenštát pod Radhoštěm, wicemistrz świata z Oberstdorfu ze skoczni normalnej z 2005, zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2005/2006, zwycięzca 54. Turnieju Czterech Skoczni.

Pierwsze lata kariery

W Pucharze Świata startuje od sezonu 1996/1997. Po raz pierwszy znalazł się w czołowej dziesiątce w marcu 2001, zajmując 7. miejsce w Trondheim. Pierwsze podium udało mu się wywalczyć w styczniu 2003 roku w Libercu (3. lokata). Do roku 2004 było to jego największe osiągniecie w zawodach tej rangi.

Od początku kariery zwracał na siebie uwagę głównie ze względu na bardzo odważny styl skakania, z nisko wychyloną sylwetką, przypominającą ułożenie w locie słynnego Japończyka Kazuyoshiego Funaki. Przez wiele lat próby naśladowania mistrza olimpijskiego z Nagano nie przynosiły jednak rezultatów. Janda startował bez większych sukcesów w wielkich imprezach narciarskich. Na olimpiadzie w Salt Lake City 2002 był 44. w konkursie na skoczni dużej oraz 39. na skoczni średniej. Trzy razy brał udział w mistrzostwach świata. W debiucie w Ramsau (1999) był poza czołową trzydziestką w obu indywidualnych konkursach; w Lahti w 2001 zajął 17. (średnia skocznia) i 27. miejsce (duża skocznia). Na mistrzostwach w Val di Fiemme 2003 był 14. na średniej skoczni i 25. na dużej. Bez powodzenia występował na mistrzostwach świata w lotach narciarskich (1998 Oberstdorf, 2000 Vikersund, 2002 Harrachov i 2004 Planica – poza czołową trzydziestką).

Współpraca z Vasją Bajcem i pierwsze sukcesy

Przełomowy okazał się dla niego sezon 2004/2005. Trenerem czeskiej reprezentacji skoków narciarskich został wówczas Słoweniec Vasja Bajc, były indywidualny trener Funakiego, który potrafił znaleźć "złoty środek", aby od zawsze prezentowany przez Jandę piękny styl przełożył się w końcu na dalekie odległości, a co za tym idzie, wysokie miejsca w konkursach. Już Letnie Grand Prix 2004 okazało się dla Czecha udane (m.in. trzecie miejsce w konkursie w Zakopanem). Jednak najlepsze wyniki przyszły wraz z rozpoczęciem sezonu zimowego. Już od początku regularnie bywał w ścisłej czołówce zawodów – 3. miejsce w Kuusamo (listopadzie 2004), 2. miejsce w Trondheim (grudzień 2004). W styczniu 2005 odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata; wygrał konkurs w Titisee-Neustadt (dzień wcześniej uplasował się na 2. miejscu). Na rozgrywanych w lutym tego samego roku mistrzostwach świata zdobył dwa medale – srebrny na skoczni normalnej, zaś brązowy na dużej. W klasyfikacji łącznej sezonu 2004/2005 zajął 6. lokatę zdobywając 1164 pkt, choć jeszcze na dwa konkursy przed końcem był 3. (niestety w Planicy nie spisał się najlepiej, gdyż loty narciarskie nigdy nie były jego domeną).

Doskonałe występy kontynuował latem 2005 roku. Wszystkie 9 konkursów Letniej GP ukończył w pierwszej dziesiątce, cztery z nich wygrywając, raz meldując się na drugim i raz na trzecim stopniu podium. Wyniki te dały mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej cyklu. Była to zapowiedź wielkich sukcesów jakie czekały Jakuba nadchodzącej zimy.