James Knox Polk (ur. 2 listopada 1795 w hrabstwie Mecklenburg, Karolina Północna, zm. 15 czerwca 1849 w Nashville, Tennessee) – prawnik, 11. prezydent USA (1845-1849).

Karierę polityczną rozpoczął już w młodości. Opracowywał prawa stanu Tennessee, przyjaźnił się z Andrew Jacksonem. W Izbie Reprezentantów był stronnikiem Jacksona. W latach 1835-1839 był przewodniczącym Izby. Stanowisko to opuścił, by zostać gubernatorem stanu Tennessee.

Jako zwolennik przyłączenia Teksasu i Oregonu zyskał poparcie Jacksona. W kampanii wyborczej zręcznie połączył obie kwestie, ważne, odpowiednio, dla południa i północy kraju. Był także rzecznikiem przyłączenia do USA Kalifornii.

Prezydent był jednak bardziej stanowczy w słowach niż w czynach. Wiedząc, że zajęcie Oregonu może sprowokować wojnę z Wielką Brytanią, prowadził ostrożną politykę. Jej wynikiem było podpisanie w 1846 roku traktatu, w którym uregulowano kwestie osadnictwa na spornych terenach.

Za Kalifornię i Nowy Meksyk USA zaoferowały Meksykowi 20 milionów dolarów. Gdy amerykański wysłannik nie został przyjęty przez władze Meksyku, prezydent wysłał generała Taylora z zadaniem zajęcia terenów aż po Rio Grande. Rozpoczęła się wojna amerykańsko-meksykańska. Po klęsce Meksykanie zadowolili się 15 milionami dolarów.

Za czasów prezydentury Polka Stany Zjednoczone znacząco powiększyły swoje terytorium.

W 1848 roku, z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, Polk zrezygnował z ubiegania się o drugą kadencję prezydencką. Całe życie chorowity, zmarł 15 czerwca 1849, zaledwie 3 miesiące po zakończeniu prezydentury.

Prezydenturę zakończył 4 marca 1849. Jego następca Zachary Taylor złożył przysięgę dopiero następnego dnia. Przez ten jeden dzień tymczasowym prezydentem USA był David Rice Atchison – ówczesny przewodniczący pro tempore Senatu Stanów Zjednoczonych.

James Knox Polk był żonaty z Sarah Polk.

Linki zewnętrzne