|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Unikalne freski z III wieku odkryte w ruinach starożytnej Apamei w zachodniej Syrii zostały zdjęte wraz z podłożem i są naprawiane i konserwowane przez zespół polskich ekspertów - informuje serwis internetowy Global Arab Network. Jak poinformował Abdelkader Ferzat, dyrekt... Reklamy, w których modelka w wysokim stopniu dominuje nad partnerem są oceniane znacznie wyżej przez kobiety niż przekazy ukazujące silną podległość. Konsumentki deklarują bardzo wysoką chęć zakupu produktów prezentowanych przez kobiety dominujące ... Pod hasłem "Grecja - narodziny Europy" rozpocznie się w sobotę 17. Festyn Archeologiczny w Biskupinie (woj. kujawsko-pomorskie). W tym roku przez dziewięć dni można będzie oglądać pokazy i zwiedzać ekspozycje dotyczące kultury i historii starożytnych Grekó... Archeolodzy odsłonili mozaikę posadzkową z czasów bizantyjskich o powierzchni 20 metrów kwadratowych. Znalezisko znajduje się w północno-zachodniej Syrii - informuje serwis internetowy Global Arab Network.Odkrycia dokonano podczas prac wyko... Specjaliści z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW działający pod kierunkiem prof. Piotra Bielińskiego odkryli techniki budowy świątyni z III tysiąclecia p.n.e. i znaleźli liczne, unikatowe zabytki wykonane z gliny podczas wykopalisk na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 JamhadCzy wiesz że...? Hammurapi II – słabo znany amorycki król syryjskiego państwa Jamhad, panujący w 2 połowie XVIII wieku p.n.e., syn Jarim-Lima III. Znany jest też z tradycji hetyckiej. Sumu-epuh - amorycki król syryjskiego państwa Jamhad panujący ok. 1809-1780 p.n.e., współczesny rządzącym w Mari władcom Jachdun-Limowi i Jasmach-Adadowi, ojciec Jarim-Lima I. Zapoczątkował dynastię, która rządzić miała z miasta Halab (współczesne Aleppo) przez kolejne 200 lat. Toczył wojnę z asyryjskim królem Szamszi-Adadem I (1814-1782 p.n.e.), zdobywając jedną z jego twierdz. Stosunki pomiędzy obu królestwami pogorszyły się jeszcze bardziej po przejęciu przez Szamszi-Adada I kontroli nad Mari. 
 Jamhad, Jamchad - najpotężniejsze państwo w Syrii ze stolicą w Halab (dziś Aleppo) założone pod koniec XIX w. p.n.e. przez semickich Kananejczyków. Dominacja Jamhadu nad prawie całą północną Syrią trwała aż do najazdów Hetytów w XVII w. p.n.e. i powstania huryckiego imperium Mitanni. Jarim-Lim I (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król potężnego państwa syryjskiego Jamhad, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari:
Nikmepa – słabo znany amorycki król syryjskiego państwa Jamhad, panujący w 2 połowie XVIII wieku p.n.e., syn Jarim-Lima I, ojciec Irkabtum i Jarim-Lima III. Królowie amoryckiego JamhaduBibliografiaJarim-Lim III – słabo znany amorycki król syryjskiego państwa Jamhad, panujący w 2 połowie XVIII wieku p.n.e., syn Nikmepy, brat Irkabtum, ojciec Hammurapi II.
Hammurapi I – amorycki król syryjskiego państwa Jamhad panujący w latach ok. 1765-1761 p.n.e., syn Jarim-Lima I. Pozostawał w dobrosąsiedzkich stosunkach z Zimri-Limem z Mari, z którym spotkał się osobiście. Relacje z sąsiednimi królestwami Ugarit i Qatna, a także z Babilonią, rządzoną przez Hammurabiego, też były dobre. Ogólnie wydaje się, iż całe panowanie Hammurapi I było relatywnie spokojne i nienaznaczone wojnami.
Czy wiesz że...? beta Kananejczycy (nazwa od akad. kinahhu - "purpura", także: Chananejczycy) – starożytny lud zachodniosemicki, przybyły do Palestyny i Libanu (Syro-Palestyna) z Półwyspu Arabskiego pod koniec III tysiąclecia p.n.e. Według Biblii Kananejczycy pochodzili od Kanaana, syna Chama. Już w III tysiącleciu p.n.e. Kananejczycy wykształcili wysoką kulturę materialną i duchową oraz alfabetyczne pismo klinowe (Ras Szamra, Ebla, Ugaryt). Zajmowali się rolnictwem, rzemiosłem i handlem. Ich głównymi bogami byli: El, Baal i Astarte. Stworzyli liczne państwa np. Jamhad ze stolicą w Halab (dzisiejsze Aleppo, Karkemisz, Katna. Założyli dobrze prosperujące porty: Ugaryt i Byblos. Kananejczycy, którzy zamieszkali w Palestynie (nadając jej nazwę Kanaan) zostali częściowo podbici przez Izraelitów pod wodzą Jozuego w wieku XIII wieku p.n.e. Resztę ich siedzib podbił król Izraela i Judy – Dawid, w X wieku p.n.e.
Starożytna Syria zajmowała obszar między Morzem Śródziemnym, a rzeką Eufrat oraz między Azją Mniejszą (konkretnie górami Taurus) i Palestyną. Takie ramy terytorialnie przyjmuje się najczęściej w literaturze, z punktu widzenia geograficznego dla tego regionu. Nie są one tożsame z obecnymi granicami państwa syryjskiego.
Mitanni – starożytne państwo założone przez Hurytów w północnej Mezopotamii i północnej Syrii w II tysiącleciu p.n.e. ze stolicą w Waszuganni (dotąd nie zidentyfikowana).
Hetyci (biblijni חתי lub HTY) – lud posługujący się indoeuropejskim językiem hetyckim, który około XVII w. p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa (dzisiejsze Boğazkale) w Anatolii. Potęga państwa opierała się na znakomicie, jak na owe czasy, uzbrojonej armii (broń z żelaza, zbroje, doskonałe rydwany bojowe). W okresie swojej największej świetności Hetyci kontrolowali Anatolię, północną Mezopotamię, Syrię i Palestynę. Państwo Hetytów upadło około 1200 p.n.e. prawdopodobnie pod naporem Ludów Morza, chociaż nieliczne hetyckie miasta-państwa w północnej Syrii przetrwały do roku 708 p.n.e.
Huryci – lud wywodzący się z Wyżyny Armeńskiej, później zasiedlający Mezopotamię. Założyli Mitanni, państwo w Azji Zachodniej (Bliski Wschód), zniszczone w XIV w. p.n.e. przez Hetytów, jak również byli dominującym elementem etnicznym w powstałych w XIII w. p.n.e. we wschodniej Anatolii państewkach urartyjskich. Utrzymywali dobre stosunki z faraonami Amenhotepem III i Amenhotepem IV Echnatonem. Ulegli potędze hetyckiego władcy Suppiluliumy I (ok. 1380-1346 p.n.e.), ostateczną klęskę ponieśli w XII w. p.n.e., kiedy podobnie jak ich niedawni pogromcy Hetyci zostali pokonani przez tzw. Ludy Morza.
Abba-El lub Abban – słabo znany amorycki król syryjskiego państwa Jamhad, panujący pod koniec 1 połowy XVIII wieku p.n.e., syn Hammurapi I. Współczesny był Samsu-ilunie z Babilonu.
Jarim-Lim II – słabo znany amorycki król syryjskiego państwa Jamhad, panujący w połowie XVIII wieku p.n.e., syn Hammurapi I, brat Abba-Ela i ojciec Nikmepy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
