Jan Adamski - aktor - Polski Serwis Naukowy

Jan Franciszek Adamski (ur. 8 października 1923 w Buczaczu, zm. 26 lipca 2010 w Krakowie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, także pisarz (prozaik).

Ukończył studia prawnicze na krakowskim Uniwersytecie Jagiellońskim (1947) oraz Studium Dramatycznego Iwa Galla w Krakowie (1946). W 1946 zdał eksternistyczny egzamin aktorski.

Teatr

W teatrze zadebiutował 9 listopada 1945. Występował w rzeszowskim Teatrze im. W. Siemaszkowej (1954–1957), a także w Krakowie w Teatrze Rapsodycznym (1945), Starym i Teatrze imienia Juliusza Słowackiego (1967–1997).

Wizyta starszej pani (niem. Der Besuch der Alten Dame) – to tragikomedia w trzech aktach szwajcarskiego pisarza Friedricha Dürrenmatta. Premiera z Therese Giehse w roli głównej odbyła się 29 stycznia 1956 roku w Zurychu. Sztuka okazała się światowym sukcesem i przyniosła Dürrenmattowi finansową niezależność. Pomysł na napisanie utworu Wizyta starszej pani przyszedł pisarzowi podczas pobytu w Ins w gminie Berno w regionie Seeland.
Mieczysław Kotlarczyk (ur. 6 czerwca 1908 w Wadowicach, zm. 21 lutego 1978 w Krakowie) - polski reżyser teatralny, aktor, dramaturg i krytyk literacki; twórca Teatru Rapsodycznego. Od 1931 kierował w Wadowicach stałym Teatrem Powszechnym.

Spektakle teatralne (wybór)

1945 – Hymny (reż. Mieczysław Kotlarczyk)

1945 – Bajka

1946 – Noc wigilijna (układ tekstów M. Kotlarczyk)

1946 – Słowo o Kościuszce

1946 – Żołnierzowi

1946 – Król Duch

1946 – Rozkosz a krotochwila

1948 – Pan Tadeusz

1949 – Beniowski (III wersja) (reż. M. Kotlarczyk)

1950 – Lord Jim (III wersja) (reż. M. Kotlarczyk)

1950 – Rozkaz 269 (reż. M. Kotlarczyk)

1951 – Aktorzy w Elzynorze (reż. M. Kotlarczyk)

1953 – Kopernik jako Mieszczanin / Tydeman Gize (reż. Irena Babel)

1953 – Nie igra się z miłością jako Blazjusz (reż. Maryna Broniewska)

1954 – Sen nocy letniej jako Spój (reż. M. Broniewska)

1954 – Noce narodowe jako Brat Zastępu Bożego (reż. Roman Niewiarowicz)

1955 – Legenda o miłości jako Mieszczanin II / Herold (reż. Zdzisław Mrożewski)

1956 – Święta Joanna jako

1956 – Hamlet jako Francisco (reż. Roman Zawistowski)

1956 – Brat marnotrawny jako Lane (reż. Z. Mrożewski)

1957 – Dzika kaczka jako Jensen (reż. Władysław Krzemiński)

1957 – Cyd jako Don Alonzo (reż. R. Zawistowski)

1957 – Port Royal jako Oficer gwardii (reż. Jerzy Kreczmar)

1958 – Tramwaj zwany pożądaniem jako Mitch (reż. W. Krzemiński)

1959 – Stracone zachody miłości jako Tuman (reż. W. Krzemiński)

1959 – Kapitan z Köpenick jako Przechodzień / Bulke (reż. Lidia Zamkow)

1960 – Na dnie jako Czapnik (reż. Lidia Słomczyńska)

1962 – Matka Courage i jej dzieci jako Kapelan (reż. L. Zamkow)

1963 – Orfeusz w wężowej skórze jako Dag Hamma (reż. Jerzy Jarocki)

1963 – Wesele jako Hetman (reż. Andrzej Wajda)

1965 – Król Henryk IV jako Bardolf (reż. J. Jarocki)

1966 – Savanarola jako Trędowaty (reż. Kazimierz Kutz)

1967 – Ogniem i mieczem jako Podbipięta (reż. Jerzy Szeski)

1970 – Rewizor jako Lapkin-Tiapkin (reż. Stanisław Bieliński)

1971 – Kartoteka jako Wujek (reż. Jarosław Kuszewski)

1973 – Wesele jako Dziad (reż. Piotr Paradowski)

1974 – Dwa teatry jako Pianista (reż. Krystyna Skuszanka)

1979 – Fantazy jako Kajetan (reż. K. Skuszanka)

1980 – Pierwszy dzień wolności jako Karol (reż. Ewa Kutryś)

1989 – Wizyta starszej pani jako Zawiadowca stacji (reż. Siergiej Danczenko)

1993 – Martwe dusze jako Urzędnik (reż. Walery Fokin)

1994 – Śniadanie u Tiffany'ego jako Gość (reż. Paweł Miśkiewicz)

Wanda Felicja Katarzyna Siemaszkowa (nazwisko rodowe: Sierpińska) (ur. 30 grudnia 1867 w Lipowej k. Kobrynia, zm. 6 sierpnia 1947 w Żarnowcu) - polska aktorka, reżyser, dyrektorka teatrów.
Beniowski – poemat dygresyjny Juliusza Słowackiego, którego pięć pierwszych pieśni powstało w latach 1840–1841 i zostało opublikowanych w 1841 roku. Pozostałe części poematu nie ukazały się za życia poety – wydał je Antoni Małecki w zbiorze Pism pośmiertnych Słowackiego. Poemat miał być m.in. rozrachunkiem Słowackiego z nieprzychylną mu krytyką literacką oraz głosem w sporze poety z Adamem Mickiewiczem i jego zwolennikami, zarysowaniem własnego programu poetyckiego i próbą ustanowienia siebie, jako nowego przewodnika duchowego narodu. Był także próbą pokazania swojego obrazu dawnej polskości, innej niż ta przedstawiona w Panu Tadeuszu i popularnych ówcześnie Pamiątkach Soplicy. Forma utworu wzorowana była na Don Juanie Byrona.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)