|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc - POChP - cierpi ponad 200 mln osób. Do 2030 r. choroba ta stanie się trzecią najważniejszą przyczyną zgonów na świecie - alarmuje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).Światowy Dzień POChP, obchodzo... Dzieci urodzone przedwcześnie są znacznie bardziej narażone na różne powikłania zdrowotne niż noworodki urodzone o czasie, dlatego wymagają szczególnej opieki - przypominają rodzice maluchów w Światowym Dniu Wcześniaka, który obchodzony je... Organizacja polskich władz w opuszczanej przez Niemców Warszawie, codzienne problemy miasta, ewidencjonowanie mienia, ale i obywatelskie donosy - to obraz stolicy w listopadzie 1918 r. rysujący się z rozkazów Komendy Miasta udostępnionych PAP przez Central... Czy geny bakterii kolonizujących człowieka mają wpływ na nasze zdrowie? Na to pytanie spróbuje odpowiedzieć 15 listopada, podczas swojego wykładu, prof. dr hab. Elżbieta Katarzyna Jagusztyn-Krynicka - dyrektor Instytutu Mikrobiologii Uniwersytetu Warszawskiego.Wystąpienie od... Superkomputer ,,Zeus" z Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet Akademii Górniczo-Hutniczej (AGH) znalazł się na 88. miejscu prestiżowej listy Top 500 - najpotężniejszych komputerów na świecie. Pierwsze miejsce, podobnie jak w poprzednim, czerwcowym zestawieni...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Jan Amor Iunior TarnowskiCzy wiesz że...? Topór (Bipenium, Kołki, Starża, Wścieklica) – polski . Najwcześniejsza pieczęć z jego wizerunkiem pochodzi z 1282. Aktem unii horodelskiej został przeniesiony na Litwę. Prokop z Goraja, (zwany też Prokopem z Klecia) h. Korczak, – rycerz i właściciel dóbr Szczebrzeszyn. Odziedziczył je po stryju Dymitrze, który nie posiadał męskich potomków. Spędził młodość na dworze cesarza Zygmunta. Pomagał Zygmuntowi Kiejstutowiczowi w wojnie ze Świdrygiełłem. Komisarz królewski do zawarcia pokoju z Krzyżakami w Brześciu Kujawskim. Miał jedną córkę Zygmuntę, która została wydana za mąż za Jana Amora Tarnowskiego. Jan Amor Iunior Tarnowski herbu Leliwa (ur. 1420/30 w Tarnowie, zm. 5 czerwca lub 5 listopada 1500) – kasztelan sądecki (1461) i wojnicki (1463), wojewoda sandomierski od 1479, wojewoda krakowski od 29 września 1479, kasztelan krakowski od 29 listopada 1490 do 12 stycznia 1491. Jeden z pięciu synów Jana Tarnowskiego i Elżbiety ze Szternberga. Kształcił się m.in. na Akademii Krakowskiej. Otrzymał wszechstronne, klasyczne, humanistyczne wykształcenie, a także militarne. Jego dobra obejmowały cztery miasta, trzy zamki i dziewięćdziesiąt trzy wsie. Zmarł w 1500 r. i został pochowany w Bazylice katedralnej pw. Narodzenia NMP w Tarnowie kaplicy św. Anny, gdzie znajduje się jego renesansowy nagrobek, do którego rzeźby ręki przyłożył Jan Maria Padovano i jego pomocnik W. Kuszyca lub Santi Gucci. Jan Tarnowski herbu Leliwa (ur. 1488 w Tarnowie, zm. 16 maja 1561 w Wiewiórce) – hetman Polski, hetman wielki koronny w latach 1527 – 1561, kasztelan krakowski od 1536, wojewoda krakowski od 1535, wojewoda ruski od 1527, kasztelan wojnicki od 1522, starosta sandomierski, lubaczowski, stryjski, chmielnicki.
Zawisza Czarny z Garbowa; łac. Zawissius Niger de Garbow et Rożnów herbu Sulima (ur. ok. 1370 w Garbowie, Polska, zm. 12 czerwca 1428 w Golubac, Serbia), sławny polski rycerz, niepokonany w licznych turniejach, symbol cnót rycerskich. Starosta kruszwicki od roku 1417, starosta spiski od 1420. Pierwszą żoną Jana Amora Tarnowskiego była Zygmunta z Goraja – córka Prokopa z Goraja i ze Szczebrzeszyna, z którą miał synów: Jana Amora (zwanego niekiedy Starszym) i Jana Aleksandra oraz trzy córki: Elżbietę, Zofię Reginę i Katarzynę, z którą ślub wziął Stanisław Kmita Sobieński, wojewoda bełski i ruski. Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.
Szczebrzeszyn – miasto w województwie lubelskim, nad rzeką Wieprz, 5283 mieszkańców (stan na rok 2007). Niegdyś gród obronny na trakcie kijowskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zamojskiego. Drugą żoną od 1486 roku była Barbara z Rożnowa herbu Sulima, wnuczka Zawiszy Czarnego i wdowa po Stanisławie z Tęczyna herbu Topór, z którą miał syna Jana Amora – późniejszego hetmana wielkiego koronnego oraz córkę Zofię. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego[1]. Spośród ponad 800 rodów[2] używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki[3].
Kasztelan (łac. castellanus mieszkający w twierdzy; wcześniej komes grodowy, nazwa kasztelan pojawia się od XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.
Tarnów – miasto w południowej Polsce w województwie małopolskim, leżące nad rzeką Białą, o wielowiekowej historii sięgającej początkami czasów piastowskich. Wraz z uzyskaniem praw miejskich w 1330 roku stał się ważnym ośrodkiem w regionie.
Bazylika katedralna Narodzenia NMP w Tarnowie – kościół gotycki, przebudowywany w późniejszych okresach. Budowla jest trzynawowa, z wydłużonym prezbiterium, zamkniętym trójboczną absydą oraz dobudowaną ze strony zachodniej wysoką na 72 m wieżą.
Jan Amor Tarnowski (ur. zapewne przed 1460, zm. między 18 maja a 16 października 1514) — syn Jana Amora (Iuniora), brat przyrodni Jana Amora, hetmana wielkiego koronnego. Odziedziczył dobra tarnowskie po ojcu, Szczebrzeszyn — po matce Zygmuncie z Goraja i Szczebrzeszyna. Dworzanin królewski poświadczony w 1474. Został mianowany w 1494 stolnikiem dworu królewskiego, a w 1497 lub wcześniej kasztelanem bieckim. W tymże roku brał udział w wyprawie mołdawskiej, na której zginął jego drugi brat — Aleksander. W 1501 został wojewodą ruskim, a w 1507 — sandomierskim. Sprzeciwiał się działaniom króla Aleksandra Jagiellończyka mającym ograniczyć rolę senatu.
Hetman wielki koronny – z urzędu minister Korony Królestwa Polskiego. Dowódca wojsk zaciężnych, potem komputowych koronnych, czyli armii polskiej. Jeden z dwóch od czasów unii Polski z Litwą najwyższych zwierzchników wojskowych na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów – drugim był hetman wielki litewski, który był dowódcą wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, czyli armii litewskiej. Wzajemny stosunek prawny obu ministrów opisano w haśle: hetman wielki litewski.
Wojnicz – miasto w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Wojnicz, której jest siedzibą. Wchodzi w skład aglomeracji tarnowskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
