Jan Białostocki - Polski Serwis Naukowy

Jan Białostocki (ur. 14 sierpnia 1921 w Saratowie, zm. 25 grudnia 1988 w Warszawie) – polski historyk sztuki.

Uczeń Władysława Tatarkiewicza, Tadeusza Kotarbińskiego i Michała Walickiego. Absolwent i wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny (od 1962 profesor) Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, od 1976 członek korespondent PAN. Wieloletni pracownik (od 1956 kurator) Galerii Sztuki Obcej Muzeum Narodowego w Warszawie. Nauczyciel wielu roczników studentów historii sztuki.

Madryt (hiszp. Madrid) – stolica i największe miasto Hiszpanii, położony w środkowej części kraju u podnóża Sierra de Guadarrama (Wyżyna Kastylijska) nad rzeką Manzanares.

Muzeum Narodowe w Warszawie (MNW) – muzeum sztuki w Warszawie, założone w 1862 [2] jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie, narodowa instytucja kultury; jedno z największych muzeów w Polsce i największe w Warszawie.

Zainteresowania naukowe Białostockiego były wyjątkowo szerokie i obejmowały m.in.: historię malarstwa (zwłaszcza holenderskiego XVII wieku, m.in.twórczości Rembrandta), sztukę renesansu, baroku, romantyzmu, historię doktryn artystycznych, metodologię historii sztuki.

Wykładał w licznych instytucjach uniwersyteckich i muzealnych wielu krajów europejskich, USA i Meksyku, m.in. w Yale University w New Haven (1965-1966), New York University (1972), University of Wisconsin (1972), Pennsylvania State University (1973), Collège de France (1978).

Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.

Michał Walicki (ur. 8 sierpnia 1904 w Petersburgu, zm. 22 sierpnia 1966 w Warszawie), polski historyk sztuki, znawca malarstwa holenderskiego XVII i polskiego malarstwa gotyckiego; uczestnik ruchu oporu w czasie okupacji hitlerowskiej, po wojnie aresztowany i więziony w latach 1949–1953.

Autor licznych prac (jego bibliografia liczy ok. 500 pozycji), opublikowanych w kraju i za granicą. Był redaktorem "Bulletin du Musée National de Varsovie" oraz serii wydawniczej Sztuka i idee w PWN. Spopularyzował w Polsce metodę ikonologiczną w badaniach nad dziełami sztuki. W latach 1963-1979 był prezesem Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Był członkiem zagranicznych akademii naukowych: holenderskiej, belgijskiej i mogunckiej, a także Akademii Sztuk Pięknych San Fernando w Madrycie. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Groningen.

Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Laureat "Nagrody Państwowej I stopnia" (1978). Pierwszy laureat międzynarodowej nagrody "Aby-M.-Warburg Preis" (1981), przyznawanej najwybitniejszym historykom sztuki przez władze miasta Hamburg.

Niektóre ważniejsze prace i publikacje:

Poussin i teoria klasycyzmu (1953)

Pojęcie manieryzmu i problem odrębności sztuki polskiej w końcu XVI i w początku XVII wieku (1953)

Cyrkiel i „Melancholia”. O teorii sztuki Abrechta Dürera (1954)

Malarstwo europejskie w zbiorach polskich (1955, z M. Walickim)

Badania ikonograficzne nad Rembrandtem (1957)

Metoda ikonologiczna w badaniach nad sztuką (1957)

Pięć wieków myśli o sztuce (1959) — zbiór atykułów

Dürer Albrecht [w:] Encyclopedia of World Art (1961)

Styl i modus w sztukach plastycznych (1961)

Teoria i twórczość. O tradycji i inwencji w teorii sztuki i ikonografii (1961)

Le „Baroque”: style, epoque, attitude (1962)

Sztuka cenniejsza niż złoto. Opowieść o sztuce europejskiej naszej ery (1963)

Iconography and Iconology [w:] Encyclopedia of World Art (1963)

Encompassing Themes and Archetypal Images (1965)

Der Manierismus zwischen Triumph und Dämmerung (1965)

Późny gotyk: rozwój pojęcia i terminu (1965)

Stil und Ikonographie. Studien zur Kunstwissenschaft (1966)

Kompozycja emblematyczna epitafiów śląskich XVI wieku (1968)

Symbolika drzwi w sepulkralnej sztuce baroku (1968)

Rembrandt's „Eques Polonus” (1969)

Erwin Panofsky (1892 — 1968) (1970)

Two Types of International Mannerism: Italian and Northern (1970)

Refleksje i syntezy ze świata sztuki (1978) — zbiór artykułów

Historia sztuki wśród nauk humanistycznych (1980)

Symbole i obrazy w świecie sztuki (1982) — zbiór artykułów

Sztuka XV wieku. Od Parlerów do Dürera Przekład Grzegorz Przewłocki. Redakcja naukowa, aktualizacje i uzupełnienia bibliograficzne Antoni Ziemba Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2010