Jan Broda (ur. 30 stycznia 1911 r. w Drogomyślu, zm. 6 stycznia 2007 r. w Skoczowie) – folklorysta, publicysta i historyk.

Jako uczeń seminarium nauczycielskiego w Cieszynie przeniósł się do nowo otwartego ewangelickiego seminarium nauczycielskiego w Ostrzeszowie w Wielkopolsce. Po jego ukończeniu przez siedem lat nauczał w kilku okolicznych wioskach, po czym w 1938 r. wrócił na Cieszyńskie, gdzie był nauczycielem w Gutach na Zaolziu. W latach II wojny światowej pracował jako robotnik w hucie w Trzyńcu. Pod koniec wojny został wcielony do niemieckiego wojska, skąd zbiegł. Po wojnie wrócił do nauczania. Najdłużej uczył w szkołach w Pruchnej i Górkach Wielkich. Na emeryturze zamieszkał w Skoczowie.

Przez całe życie zbierał stare książki, pamiętniki, dokumenty. Pracował jako bibliotekarz Biblioteki Tschammera. Wiele publikował – ponad 850 prac z bibliografii, etnografii, historii, krajoznawstwa, folkloru, oświaty, m.in. biografię Ks. Jerzy Badura (Jego życie i twórczość) (Cieszyn 1949), Stonava - prameny k dějinám obce (Opawa 1963, współautor: A. Grobelný), opracowanie historyczne Dzieje parafii diecezji cieszyńskiej (Warszawa 1978), oraz wiele artykułów. Zgromadzone prywatnie ogromne zbiory biblioteczne pod koniec życia przekazywał różnym instytucjom, również kościelnym. W 2001 r. otrzymał doktorat honorowy Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Skoczowie.

Literatura