Jan Brzoza - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy polskiego pisarza, publicysty Jana Brzozy. Zapoznaj się również z: artykuł o pabianickim społeczniku, działaczu PTTK Jan Brzoza (społecznik, działacz PTTK).

"Jan Brzoza" był także pseudonimem Bohdana Skaradzińskiego i Feliksa Młynarskiego.

Jan Brzoza, właściwe nazwisko Józef Worobiec lub Józef Wyrobiec (ur. 10 grudnia 1900 we Lwowie, zm. 27 listopada 1971 w Myszkowie) – pisarz polski, publicysta, autor słuchowisk radiowych, działacz komunistyczny. Urodzony w rodzinie robotniczej (ojciec Antoni, matka Katarzyna lub Aniela), z wykształcenia cieśla. Większość jego twórczości miała popularną w okresie komunistycznym tematykę chłopską i robotniczą.

Związek Patriotów Polskich (ZPP) - organizacja polityczna, powołana w lutym 1943 przez komunistów polskich w ZSRR; narzędzie polityki Stalina w kwestii polskiej - przygotowywał warunki do przejęcia władzy przez komunistów w powojennej Polsce.

Trybuna Robotnicza – gazeta codzienna (organ Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Katowicach), wydawana za czasów PRL-u. Miała wtedy największy[potrzebne źródło] nakład w całej Polsce, większy niż popularna wśród społeczeństwa Trybuna Ludu. Gazeta wychodziła na Górnym Śląsku i była dostępna również w zachodniej części Małopolski; Gazeta zmieniła nazwę w 1990 r. na "Trybuna Śląska", została zamknięta w 2004 roku przez Passauer Verlagsgruppe.

Debiutował w 1933 Pamiętnikiem bezrobotnego, powieść ta zdobyła nagrodę Instytutu Gospodarstwa Społecznego. Od tego czasu poświęcił się karierze literackiej. Od 1933 członek Lwowskiego Oddziału Związku Zawodowego Pisarzy Polskich.

W latach 1939–1941 członek Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy. Działacz Związku Patriotów Polskich we Lwowie.

Redaktor działu kulturalnego lwowskiego "Czerwonego Sztandaru" (1944–1945), redaktor działu kulturalnego katowickiej "Trybuny Robotniczej" (do 1947), prezes oddziału Związku Literatów Polskich (1947–1956).

Czerwony Sztandar – gazeta wydawana w języku polskim we Lwowie po agresji ZSRR na Polskę 17.09.1939 przez okupacyjne władze sowieckie od 5 października 1939 do agresji III Rzeszy na ZSRR 22 czerwca 1941 i zakończenia sowieckiej okupacji Lwowa.

Był odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy.

Prace

Pamiętnik bezrobotnego (1933)

Szyb Zosia

Powrót z Ameryki (1966)

Moje przygody literackie (1967)

Przyszedł dobry dzień (1971)

Źródła

Włodzimierz Macia, Literatura Polski Ludowej 1944–1964, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1973, str. 471

Maciej Matwijów, Walka o lwowskie dobra kultury w latach 1945–1948, Tow. Przyjaciół Ossolineum, 1996

Jacek Trznadel, Kolaboranci: Tadeusz Boy-Ẓeleński i grupa komunistycznych pisarzy we Lwowie 1939–1941, Fundacja Pomocy Antyk, "Wydawn. Antyk Marcin Dybowski", 1998, str. 231

Rocznik literacki, Instytut Literacki, 1971, str. 625