Jan Chrzciciel de la Salle - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: innych świętych o imieniu Jan.

Jan Chrzciciel de La Salle, Jean-Baptiste de La Salle (ur. 30 kwietnia 1651 w Reims we Francji - zm. 7 kwietnia 1719) – francuski duchowny, założyciel Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich, święty katolicki.

Biografia

Jan Chrzciciel był najstarszym z jedenaściorga dzieci Ludwika de La Salle i Nicole Moet de Broulliet. Posiadał dwie siostry (Maria i Róża Maria) i czterech braci (Jakub Józef, Jan Ludwik, Piotr i Jan Remigiusz). Reszta dzieci zmarła we wczesnym dzieciństwie.

Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, zawodów sportowych, ludzi itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi noszących ich imię (wezwanie).

Reims, miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.

W wieku 27 lat, w 1680 roku przyjął święcenia kapłańskie. Trzy lata później na uniwersytecie w Reims zdobył doktorat z teologii. Już jako duchowny opiekował się szkołą i sierocińcem prowadzonym przez Siostry od Dzieciątka Jezus (terazjanki). Za jego prośbą zatwierdzono ten zakon. Chcąc pomóc biednym dzieciom, pozwalał zamieszkać im na plebanii, której część zamienił na internat, a później pałac. Z czasem zaczął szukać ochotników, którzy mogliby pomóc w opiece, wychowaniu i kształceniu dzieci. Kobiety zajmowały się wyżywieniem. Gdy plebania była za mała, by pomieścić wszystkie sieroty, za pieniądze parafialne kupił od pewnej zamożnej kobiety duży dom i napisał jego regulamin.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Z tych ofiarnych pomocników wyłoniło się zgromadzenie zakonne pod nazwą Braci Szkolnych i za jego początek przyjmuje się 24 czerwca 1648. Stworzył wiele typów szkół, takie jak podstawowe, wieczorowe, niedzielne, zawodowe, średnie, seminaria nauczycielskie. Każdy mógł się w nich uczyć, gdyż nauka była bezpłatna, a zajęcia odbywały się w języku ojczystym. Jan de la Salle uczył w nich łaciny. Zaprzestał stosowania kar cielesnych, a kary moralne ograniczył do minimum. Na pierwszym miejscu stawiał wychowanie religijne, które oparł na chrześcijańskiej miłości i poszanowaniu godności człowieka, nawet dziecka. W 1681 powstała pierwsza szkoła założona przez św. Jana w Reims, następną otwarto w Paryżu w 1688 roku. W sto lat potem szkoły lasaleńskie działały już na terenie całej Francji. Do rewolucji francuskiej (1789) w samej Francji zgromadzenie posiadało 126 szkół i ponad 1000 członków. Dzisiaj Bracia Szkolni mają swe szkoły w prawie 90 krajach.

Prezbiter (gr. presbytérion – grupa, urząd prezbiterów od presbýteros starszy) – w wielu Kościołach chrześcijańskich duchowny mający prawo prowadzenia nabożeństw i sprawowania sakramentów - w niektórych Kościołach tylko części.

Rewolucja francuska 1789-1799 (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub po prostu Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji (1789-1799), w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.

Dzieła

Pomnik Jana Chrzciciela de la Salle w kościele pod tym wezwaniem w Paryżu

Jan de la Salle pozostawił po sobie pisma, a najcenniejsze to:
„Zasady dobrego wychowania”

„Rozmyślania, wskazania, jak prowadzić szkoły”

„Obowiązki chrześcijanina”

Kult

W 1950 roku został ogłoszony patronem nauczycieli katolickich, przez papieża Piusa XII.
Jego wspomnienie obchodzone jest w Kościele katolickim 7 kwietnia i ma rangę wspomnienia obowiązkowego.
Święty – (hebrajski "qodesz") stosowane w chrześcijaństwie określenie człowieka w sposób wybitny realizującego określone specyficzne dla nich wartości - często pełniący funkcję wzorca osobowego lub wręcz otaczany kultem. Mianem świętego określa się zazwyczaj męczenników za wiarę, mistyków, ludzi o wielkiej pobożności, często założycieli bractw religijnych i zakonów, ale też filozofów i kapłanów.

Bracia Szkolni (właściwie Zgromadzenie Braci Szkół Chrześcijańskich, Lasalianie, FSC) – wspólnota zakonna, założona przez francuskiego kapłana św. Jana Chrzciciela de la Salle (stąd nazywa Lasalianie). Jest to instytut na prawie papieskim, który tworzą zakonnicy bez święceń kapłańskich. Celem Zgromadzenia jest wychowanie młodzieży w duchu chrześcijańskim w ramach powołania przez Kościół katolicki. Bracia zajmują się służbą wychowawczą zajmując się młodzieżą ubogą i tzw. trudną.

Zobacz też

Portal:
Katolicyzm

Portal:
Święci

modlitwa za pośrednictwem świętego

święci i błogosławieni Kościoła katolickiego

Źródła

Święty Jan Chrzciciel de la Salle, prezbiter na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 29.04.2009]

Święty Jan Chrzciciel de La Salle - opoka.org.pl