Jan Jerzy Hohenzollern - Polski Serwis Naukowy

Jan Jerzy Hohenzollern

Jan Jerzy Hohenzollern, także Jan Jerzy brandenburski (ur. 11 września 1525 w Cölln, zm. 8 stycznia 1598 Cölln) – margrabia brandenburski.

Syn elektora-margrabiego Brandenburgii Joachima II Hektora i Magdaleny Wettyn. Jego dziadkami byli: elektor Brandenburgii Joachim I Nestor Hohenzollern i księżniczka duńska Elżbieta Oldenburg oraz książę Saksonii Jerzy Wettyn i księżniczka polska Barbara Jagiellonka.

Dokonał zjednoczenia Starej i Nowej Marchii.

Barbara Jagiellonka (ur. 15 lipca 1478 w Sandomierzu, zm. 15 lutego 1534 w Dreźnie) – córka króla Polski i wielkiego księcia Litwy, Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki.

Joachim Fryderyk Hohenzollern (ur. 27 stycznia 1546, zm. 18 lipca 1608) – margrabia-elektor Brandenburgii w latach 1598–1608 z dynastii Hohenzollernów.

15 lutego 1545 roku poślubił księżniczkę Zofię (1525-1546), córkę księcia legnickiego Fryderyka II i księżniczki Brandenburgii-Ansbach Zofii Hohenzollern. Para miała jednego syna:

Joachima Fryderyka (1546-1608) - elektora-margrabiego Brandenburgii;

Zofia zmarła dziesięć dni po narodzinach syna. Elektor ponownie ożenił się 12 lutego 1548 roku z księżniczką Sabiną Hohenzollern (1529-1575), córką księcia Brandenburgii-Ansbach Jerzego i księżniczki oleśnickiej Jadwigi Podiebrad. Para miała czwórkę dzieci, które przeżyły poród:

Elżbieta Zofia Hohenzollern (ur. 3 lipca 1589 w Berlinie, zm. 3 stycznia 1630 we Frankfurcie nad Odrą) - córka margrabiego-elektora brandenburskiego Jana Jerzego Hohenzollerna i Elżbiety von Anhalt-Zerbst

Filip Juliusz (ur. 27 grudnia 1584 w Wołogoszczy, zm. 6 lutego 1625, tamże) – od 1592 książę wołogoski (do 1603 pod opieką stryja Bogusława XIII), od 1605 książę na Bardzie i Franzburgu, od 1623 koadiutor biskupstwa kamieńskiego, syn Ernesta Ludwika z dynastii Gryfitów.

Jerzy Albert (1555–1557);

Erdmuta (1562–1623) - żona księcia szczecińskiego Jana Fryderyka (1542-1600);

Anna Maria (1567–1618) - żona księcia szczecińskiego Barnima X (1549-1603);

Zofia (1568–1622) - żona elektora Saksonii Krystiana I Wettyna (1560-1591);

Po śmierci drugiej żony w 1575 roku, Jan Jerzy żeni się po raz trzeci. 6 października 1577 roku 52-letni księże elektor poślubił 14-letnią księżniczkę Anhalt-Zerbst Elżbietę (1563-1607). Para doczekała się 11 dzieci:

Zofia księżna legnicka (ur. 10 marca 1485, zm. 24 maja 1537) - margrabianka brandenburska na Ansbach, pani na Legnicy. Była córką Fryderyka Starszego Hohenzollerna i Zofii Jagiellonki. W 1518 roku poślubiła Fryderyka II, księcia legnickiego. Matka Jerzego II, księcia brzeskiego.

Janusz Radziwiłł herbu Trąby (ur. 22 lipca 1579 w Wilnie, zm. 6/7 listopada 1620 w Czarlinie) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, kasztelan wileński od 1619, podczaszy wielki litewski od 1599, starosta borysowski, pan na Dubinkach, Lichtenbergu, Słucku i Kopylu.

Krystian (1581-1655) - margrabia Brandenburgii-Bayreuth

Magdalena (1582–1616) - żona landgrafa Hesji-Darmstad Ludwika V (1577–1626);

Joachim Ernest (1583–1625) - margrabia Brandenburgii-Ansbach;

Agnieszka (1584–1629) - żona księcia wołogowskiego Filipa Juliusza (1584–1625), następnie księcia Saksonii-Lauenburg Franciszka Karola Wettyna (1594–1660);

Fryderyk (1588–1611);

Elżbieta Zofia (1589–1629) - żona kasztelana wileńskiego Janusza Radziwiłła (1579–1620); następnie księcia Saksonii-Lauenburg Juluisza Henryka Wettyna (1586–1665);

Dorota Sybilla (1590–1625) - żona księcia brzeskiego Jana Chrystiana;

Jerzy (1591–1615);

Zygmunt (1592–1640);

Jan (1597–1627) - biskup Havelberg;

Jan Jerzy (1598–1637).

Przypisy

obecnie część Berlina zwana Altkölln w Berlin-Mitte

Jan Fryderyk (zwany Mocnym, ur. 27 sierpnia 1542 w Wołogoszczy, zm. 9 lutego 1600, tamże) – w latach 1560-1569 książę wołogoski (wraz z bratem Bogusławem XIII), od 1569 książę szczeciński. Biskup kamieński w latach 1557-1574, syn Filipa I z dynastii Gryfitów.

Barnim X (XII) Młodszy (zwany Pobożnym, Dobrym, Wielkim, Rycerski, ur. 15 lutego 1549 w Wołogoszczy, zm. 1 września 1603 w Szczecinie) – w latach 1569-1600 książę na Darłowie, 1573-1600 na Bytowie i Bukowie. Książę szczeciński od 1600, syn Filipa I z dynastii Gryfitów.