Jan Kanty Steczkowski - Polski Serwis Naukowy

Jan Kanty Steczkowski (ur. 16 października 1862 w Dąbrowie Tarnowskiej, zm. 3 września 1929 w Krakowie) – polski ekonomista, prawnik, polityk, minister skarbu.

Życiorys

Ukończył prawo na Uniwersytecie Wileńskim i Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał stopień doktora praw. Tuż po studiach został adwokatem, miał także majątek ziemski w Pilźnie. Pracował w bankach galicyjskich, od 1899 zajmował w nich kierownicze stanowiska. W 1906 został dyrektorem austriackiej Instytucji dla Handlu i Przemysłu we Lwowie, zaś w 1915 prezesem Centralnej Kasy Krajowej dla Spółek Rolniczych. Równocześnie od 1913 aż do 1920 był dyrektorem Banku Krajowego we Lwowie. W 1915 wszedł w skład Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce.

Bank Polski Spółka Akcyjna – bank prywatny z prawem emisji z siedzibą w Warszawie, założony 20 stycznia 1924 (a faktycznie działający od 28 kwietnia 1924), na mocy ustawy o naprawie Skarbu Państwa i reformie walutowej z dnia 11 stycznia 1924, w formie spółki akcyjnej z kapitałem 100 mln zł. Później kapitał podniesiono do 150 mln, podzielonych na 1,5 mln imiennych akcji po 100 zł każda.

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Był ministrem skarbu w rządzie Jana Kucharzewskiego, następnie premierem rządu powołanego 4 kwietnia 1918 przez Radę Regencyjną i odwołanego 23 października tego roku.

Jako minister skarbu skoncentrował swoją działalność na organizacji ministerstwa skarbu, administracji podatkowej, a także systemu finansowego odradzającej się państwowości polskiej.

Uczestniczył w rokowaniach pokojowych z Rosją Radziecką w Rydze w 1921, uwieńczonych traktatem ryskim.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Rząd Jana Kantego Steczkowskiego – gabinet pod kierownictwem premiera Jana Kantego Steczkowskiego, powołany przez Radę Regencyjną Królestwa Polskiego 4 kwietnia 1918 roku. Zastąpił prowizorium rządowe Antoniego Ponikowskiego. 23 października 1918 Rada Regencyjna odwołała gabinet, a na jego miejsce powołała rząd Józefa Świeżyńskiego.

W pierwszym rządzie Wincentego Witosa (od 26 listopada 1920 do 18 września 1921) po dymisji ministrów Władysława Grabskiego i Wiesława Chrzanowskiego, Steczkowski objął w dniu 26 listopada 1920 tekę ministra skarbu (obok Stefana Przanowskiego – ministra przemysłu i handlu). Urząd ministra sprawował do 13 września 1921.

Bank Gospodarstwa Krajowego – bank państwowy z siedzibą w Warszawie. Powstał w roku 1924 z fuzji trzech banków publicznych: Polskiego Banku Krajowego, Państwowego Banku Odbudowy i Zakładu Kredytowego Miast Małopolskich. Inicjatywa utworzenia tego banku należała do Władysława Grabskiego.

Wiesław Chrzanowski (ur. 15 grudnia 1880 w Gruszczynie, zm. 5 grudnia 1940 w Warszawie), polski inżynier i konstruktor silników cieplnych, profesor politechnik we Lwowie i Warszawie, działacz państwowy.

Był dyrektorem Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej – jedynej w odrodzonej Polsce instytucji emisyjnej (do czasu powstania Banku Polskiego), a w latach 1922–1927 prezesem Polskiego Banku Krajowego i Banku Gospodarstwa Krajowego.

Jan Kanty Steczkowski, jako członek Stronnictwa Prawicy Narodowej, głosił konserwatywne poglądy polityczne.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jest patronem Fundacji powołanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

Rada Regencyjna Królestwa Polskiego – kolegialny organ mający oficjalnie sprawować władzę zwierzchnią nad zależnym od obu państw centralnych Królestwem Polskim (aktu 5 listopada), zaakceptowany 12 września 1917 roku przez Cesarstwo Niemieckie i Austro-Węgry, okupantów Królestwa. Powstała na podstawie patentu w sprawie władzy państwowej w Królestwie Polskim opublikowanego 15 września 1917.

Pilzno to miasto w woj. podkarpackim, w powiecie dębickim, w Dolinie Dolnej Wisłoki. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pilzno. Za czasów I Rzeczypospolitej od połowy XV w. do 1772 r. stolica powiatu pilzneńskiego w województwie sandomierskim. Przed 1945 rokiem Pilzno należało do województwa krakowskiego, po zakończeniu II wojny światowej weszło w skład nowo utworzonego województwa rzeszowskiego. Miasto było pod zaborem austriackim w czasie rozbiorów Polski. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa tarnowskiego.

Wybrane publikacje

Polska pożyczka zagraniczna w złocie (1919);

Zewnętrzna pożyczka państwa polskiego w złocie. Warszawa: Wydawnictwo "Przeglądu Dyplomatycznego", 1920;

O naprawie skarbu Rzeczypospolitej Polskiej (1923).

Zobacz też

Rząd Jana Kantego Steczkowskiego

Przypisy

Ministrowie Finansów

Bibliografia

Słownik biograficzny adwokatów polskich, tom II, zeszyt 3/4: M - Ż. Warszawa, 2007 (autor biogramu T. Burakowski).

J.M. Majchrowski, K. Stepan, G. Mazur: Kto kim był w drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", 1994. ISBN 83 7066 569 1.

Linki zewnętrzne

Biogram na stronie Fundacji im. Jana Kantego Steczkowskiego

Konserwatyzm (z łaciny conservare – zachowywać, dochować zmian), orientacja, która bazuje na hasłach obrony istniejącego porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o dewolucyjnym charakterze zmian społecznych. Konserwatyzm zrodził się na przełomie XVIII i XIX w., był próbą przeciwstawienia się racjonalistycznej myśli oświeceniowej. Nowoczesny konserwatyzm stanowił reakcję na wydarzenia Rewolucji francuskiej. Za twórcę podstaw ideologicznych nurtu uważany jest Edmund Burke. Jako idea polityczna termin ten po raz pierwszy użyty został w 1820 r. przez zwolennika restauracji dynastii Burbonów, François René de Chateaubriand (1768–1848), który wydawał pismo "Konserwatysta".

Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa (PKKP) – bank emisyjny, powołany w 1916 r. przez władze niemieckie, emitowała marki polskie w latach 1917-1923. Instytucja ta została zlikwidowana w 1924 r., w związku z reformą walutową i powołaniem Banku Polskiego jako podmiotu emitującego polską walutę.