Jan Krenz-Mikołajczak - Polski Serwis Naukowy

Jan Krenz-Mikołajczak (właściwie Jan Krenz, ur. 30 marca 1907 w Poznaniu, zm. 15 grudnia 2002 tamże) – sportowiec polski, odnoszący największe sukcesy w wioślarstwie. Zajmował się także narciarstwem, łyżwiarstwem, sportami motocyklowymi, tenisem oraz żeglarstwem. Jan Krenz-Mikołajczak mierzył 172 cm i ważył 68 kg.

Poznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Ukończył w Poznaniu Wyższą Szkołę Inżynierską (inżynier budownictwa). Reprezentował kilka klubów poznańskich - AZS, Surmę, Jachtklub Wielkopolski i Klub Wioślarski 04. Największym sukcesem wioślarskim był brązowy medal olimpijski w Los Angeles w 1932 roku, zdobyty wspólnie z Henrykiem Budzińskim w konkurencji dwójek bez sternika. Miał także trzy medale Mistrzostw Europy, w tym złoty (1929 2. miejsce w dwójkach bez sternika, 1930 1. m. w dwójkach bez sternika, 1931 2. m. w czwórkach bez sternika, 1933 4. m. w czwórkach bez sternika). Zdobył 9 tytułów mistrza Polski (w dwójkach i czwórkach bez sternika).

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Polski Komitet Olimpijski (oficjalny skrót PKOl) – ogólnopolskie stowarzyszenie związków i organizacji sportowych z siedzibą w Warszawie, zajmujące się przede wszystkim organizacją udziału reprezentacji Polski w Igrzyskach Olimpijskich, a także upowszechnianiem idei olimpijskiej i promocją sportu oraz reprezentowaniem polskiego sportu w organizacjach międzynarodowych, w tym w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim.

Syn Macieja Stefana i Marianny Lewek, ojciec dwójki dzieci (syn Paweł i córka Ewa) także z sukcesami uprawiali tę dziedzinę sportu.

W 1943 został wywieziony na budowę niemieckiej linii obrony (Witebsk, Orsza, Smoleńsk), na drodze odwrotu (Prusy Wschodnie) został "przejęty" przez Armię Czerwoną i wywieziony do obozu pracy pod Leningradem. Wolność odzyskał (1946) salwując się ucieczką z jenieckiego transportu. Po wojnie zamieszkał w rodzinnym Poznaniu, odbudował dom, skończył studia i ciężko pracował przy odbudowie i rozbudowie Poznania, Leszna, Jarocina i Katowic. Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako trener, działacz sportowy, sędzia, animator ruchu sportowego (jeszcze po siedemdziesiątce - pomimo kłopotów ze wzrokiem i słuchem - uczył wnuczki jazdy na łyżwach!); pozostawał aktywny w polskim ruchu olimpijskim, pod koniec życia będąc najstarszym polskim olimpijczykiem. Został mu nadany tytuł honorowego członka Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich (1999), miał również m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1998). Niezależnie od aktywności zawodniczej i trenerskiej pracował także w zawodzie inżyniera budowlanego.

X Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1932 roku w Los Angeles w Stanach Zjednoczonych. Żadne inne miasto nie starało się o organizację igrzysk. Imprezę te poprzedziła gigantyczna kampania reklamowa, która w połączeniu z wyjątkowym profesjonalizmem organizacyjnym przyniosła 1,3 mln dolarów zysku, a swoim poziomem organizacyjnym zaskoczyła zarówno zawodników, dziennikarzy, jak i kibiców. Specjalnie z okazji igrzysk wybudowano wioskę olimpijską, wyposażoną m.in. w punkty medyczne oraz odnowy biologicznej, a także miejsca rozrywki. Mieszkali w niej sami mężczyźni w ponad 500 domkach, kobiety zakwaterowano w miejskich hotelach. Każda ekipa miała do dyspozycji sztab tłumaczy i kucharzy. Mankamentem była jedynie niska frekwencja wśród samych uczestników, która spowodowana była głównie światowym kryzysem ekonomicznym oraz wysokimi kosztami podróży do Kalifornii.

Katowice (niem. Kattowitz, śl. Katowicy, czes. Katovice) – miasto położone w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego, dawniej autonomicznego województwa śląskiego, główny ośrodek Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Z liczbą 308 724 mieszkańców jest 10. miastem w kraju pod względem liczby ludności i 11. pod względem powierzchni, mając prawie 165 km².

Jan Krenz-Mikołajczak został pochowany na Poznańskim cmentarzu na Bluszczowej.

Przypisy

M.P. z 1999 r. Nr 6, poz. 68

Źródła

Zygmunt Głuszek, Polscy olimpijczycy 1924-1984, Warszawa 1988

Linki zewnętrzne

Polski Komitet Olimpijski: Jan Krenz-Mikołajczak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.

Jan Mikołajczak Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 7 czerwca 2011].