Jan Radlica - Polski Serwis Naukowy

Jan Radlica herbu Korab (ur.? Radliczyce koło Kalisza zm. 12 stycznia 1392 w Krakowie) – przyrodnik, lekarz, od 1380 roku kanclerz koronny, od 5 lutego 1382 roku biskup krakowski.

Studiował we Francji od 1361 roku w Paryżu, a następnie w Montpellier. Był magistrem medycyny i nauk wyzwolonych, a z teologii zdobył tytuł bakałarza.

W 1374 roku mianowany kanonikiem krakowskim. Od 1376 roku zatrudniony na stanowisku lekarza nadwornego króla Ludwika Węgierskiego. Był członkiem ustanowionego przez króla 4-osobowego kolegium wielkorządców, działającego w imieniu króla podczas jego nieobecności w Polsce.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Jan Łaski herbu Korab (ur. 1456 w Łasku, zm. 19 maja 1531 w Kaliszu) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski w latach 1510-1531, kanclerz wielki koronny od 1503, sekretarz królewski od 1501, polityk i kodyfikator prawa. Był jednym z najwybitniejszych polityków i mężów stanu I Rzeczypospolitej.

W okresie bezkrólewia w latach 1382 - 1384 biskup Jan Radlica był zdecydowanym zwolennikiem polityki i rządów w Polsce Andegawenów oraz unii Polski i Litwy.

Brał udział w fundacji klasztoru Paulinów na Jasnej Górze w Częstochowie w 1382 roku, a w 1390 wraz z królową Jadwigą Andegawenką fundował klasztor benedyktynów słowiańskich na Kleparzu w Krakowie. W 1384 roku od królowej otrzymał wg tradycji własnoręcznie przez nią wyhaftowany racjonał. Jest on zachowany do dziś i używany przez kolejnych biskupów krakowskich podczas najważniejszych uroczystości i nabożeństw.

Częstochowa () – miasto w południowej Polsce, miasto na prawach powiatu (powiat grodzki), siedziba powiatu ziemskiego częstochowskiego. Chociaż historycznie jest częścią Małopolski, to po reformie administracyjnej w 1999 została włączona do województwa śląskiego.

Racjonał (łac. rationale - rozsądny, racjonalny), jeden z paramentów (szat liturgicznych w Kościele katolickim). Jest to zazwyczaj haftowany złotymi włóknami pas, czasami zdobiony perłami i drogimi kamieniami. Może być zakończony frędzlami lub dzwoneczkami. Jest on zakładany na barki, na ornat. Ma podobne znaczenie co paliusz, jest jednak od niego znacznie szerszy.

W 1383 roku wydał statuty dla kapituły krakowskiej będące uzupełnieniem wcześniej wydanych za biskupa Jana Grota w 1328 roku. Odnoszą się one do działalności kapituły, porządku nabożeństw, sposobu powoływania kanoników i wyboru biskupa, miejsc w stallach, ubioru, testamentów sporządzanych przez kanoników oraz do spraw czysto gospodarczych.

Kanclerz wielki koronny – w dawnej Polsce: urzędnik kierujący kancelarią monarchy oraz odpowiadający za politykę zagraniczną. Urząd ten pojawił się na początku XII wieku i był sprawowany przez osobę duchowną. W czasie rozbicia dzielnicowego każdy władca miał własnego kanclerza; po zjednoczeniu kanclerz krakowski wypierał kanclerzy ziemskich (urzędy te zanikły do XV wieku).

Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie – kościół katedralny, położony na Wzgórzu Wawelskim stanowiący własność archidiecezji krakowskiej. Miejsce koronacji królów Polski oraz spoczywania ich szczątków. Pochowani są tutaj między innymi św. Stanisław ze Szczepanowa i inni biskupi krakowscy aż po czasy współczesne, prawie wszyscy królowie od Władysława I Łokietka do Stanisława Leszczyńskiego (łącznie 17 królów wliczając Jadwigę i Annę Jagiellonkę) i członkowie rodzin królewskich oraz wodzowie, przywódcy polityczni i wieszcze narodowi.

Biskup Jan Radlica powiększył także dobra biskupów krakowskich o zamek i miasto Muszyna.

Pochowany został w katedrze wawelskiej, niestety nie zachował się wzniesiony w XVI wieku staraniem prymasa Jana Łaskiego pamiątkowy nagrobek.

Bibliografia

Ks. Bolesław Przybyszewski Krótki zarys dziejów diecezji krakowskiej tom.1 Kraków 1989r

Bartosz Paprocki: Herby rycerstwa polskiego na pięcioro ksiąg rozdzielone. Kraków: 1584.