Jan Władysław Badowski (wyst. też jako Władysław Badowski; ur. 19 maja 1907 r. w Brześciu nad Bugiem, zm. 3 maja 1980 r. w Olsztynie) – polski aktor (głównie teatralny), lalkarz, dyrektor teatru i reżyser.

Życiorys

Jego rodzicami byli Tomasz Badowski i Paulina z Sienkiewiczów. Pierwszą pracę podjął w wieku 14 lat jako kolporter, następnie pracował jako robotnik w ma­gazynach wojskowych. W 1924 zmarł jego ojciec. Po tym wydarzeniu przyszły aktor przeniósł się do Wilna. Tam – pracując jako murarz – utrzymywał całą rodzinę, ucząc się jednocześnie w szkole powszechnej, a później w Szkole Teletechnicznej, w której zdobył zawód montera. Do 1939 pracował w tym charakterze na poczcie. W latach 1925-1930 służył również w wojsku.

W latach 1932-1934 pobierał nauki w Studiu Dramatycznym przy Teatrach Miejskich w Wilnie, a później – w latach 1934-1935 w Studium Teatralnym Rady Wileńskich Zrzeszeń Artysty­cznych.

Pracę teatralną rozpoczął od okazjonalnych występów w teatrach Letnim i Wielkim na Pohulance w roku 1935. Razem ze swą pierwszą żoną, Jadwigą, stworzyli w 1937 w Wilnie teatr lalkowy Baj­ka. Prowadzili go wspólnie do wybuchu wojny oraz przez cały 1940. Badowski działał w nim jako aktor, twórca lalek oraz dekoracji.

Od grudnia 1940 Badowski działał w sekcji kukiełkowej Teatru Młodego Widza. Jednak w 1941 został aresztowany przez władze sowieckie z przyczyn politycznych. Po uwolnieniu został żołnierzem Armii Polskiej na Wschodzie. Walczył też na Bliskim Wschodzie oraz we Włoszech. W Iraku stworzył i poprowadził teatr lalkowy o nazwie Bajka Wileńska. Potem znalazł się w Anglii. Tam został zdemobilizowany.

Do ojczyzny wrócił w 1947. Zamieszkał w Elblągu, a później w Gdańsku. Nie udawało mu się jednak powrócić na scenę teatru lalek. W roku 1950 został aktorem Teatru Młodego Widza w Poznaniu. Rok później zdał eksternistyczny egzamin aktorski, uzyskując tym samym upraw­nienia aktora dramatycznego (15 maja 1951). Pracował dalej we wspomnianym teatrze jako aktor i reżyser. Współpracował też z innymi teatrami: Polskim w Poznaniu (1952-1953), teatrem w Gnieźnie (1953-1958), Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie (1958-1978). W teatrach tych wykreował wiele ról. Wystąpił także w kilku filmach.

Trzykrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Jadwiga (z d. Szafkowska) Badowska-Muszyńska, literatka-poetka, reżyser, aktorka, lalkarka, drugą – Stanisława Anna Badowska z domu Chiluta, trzecią – Barbara Aleksandra z Mierzejewskich. Dzieci: z pierwszego małżeństwa Jolanta i Tadeusz – plastyk, z drugiego małżeństwa Wilga Badowska – artystka malarka.