|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniu 15 maja 2012 r. we włoskim Sorrento odbędą się "Międzynarodowe warsztaty nt. tworzenia klastrów danych o dużej wymiarowości".
Jednym z największych obecnie problemów związanych z technikami uczenia maszynowego jest wymiarowość zbiorów danych. W wielu zastosowaniach wobec realnych pro... Wiedza o elektrycznych właściwościach komórek i tkanek, obecnie kryjąca się pod etykietą elektrofizjologii, posiada długą i nieco mroczną historię. Rozbudzała ona nadzieje na opanowanie umiejętności wskrzeszania umarłych do życia, zaowocowała także zrodzeniem się w twórczości literackiej postaci potw... Od połowy września działa portal "Ciekawostki historyczne" - http://ciekawostkihistoryczne.pl. "Naszym celem jest stworzenie pierwszego wortalu, w którym o historii pisze się fachowo i na wysokim poziomie merytorycznym, ale w sposób... Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczyna obchody jubileuszu 80-lecia. W programie trzydniowych uroczystości, które rozpoczną się 21 października - znalazły się konferencje naukowe, panele dyskusyjne i prezentacje multimedialne. Swoją... Niepublikowane prace magisterskie i doktorskie poświęcone historii Polski i Polaków w XX wieku obronione w okresie od 1 października 2009 do 31 października 2010 roku mogą wziąć udział w IV edycji konkursu na Najlepszy Debiut Historyczny Roku.I...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Jan van CalcarCzy wiesz że...? Tycjan, właśc. Tiziano Vecelli lub Vecellio (ur. ok. 1488-1490 w Pieve di Cadore, zm. 27 sierpnia 1576 w Wenecji) – włoski malarz, czołowy przedstawiciel szkoły weneckiej włoskiego malarstwa renesansowego. Uczeń Giovanniego Belliniego oraz Giorgionego. Księstwo Kleve (niem. Herzogtum Kleve) było państwem wchodzącym w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i leżało na obszarach dzisiejszych Niemiec (część Nadrenii Północnej-Westfalii) i Holandii (część Limburgii, Brabancji Północnej i Geldrii). Jego terytorium rozciągało się po obu stronach Renu, wokół stolicy Kleve i w przybliżeniu pokrywało się z dzisiejszymi okręgami Kleve i Wesel oraz z obszarem miasta Duisburg. 
 Jan Steven van Calcar, wł. Giovanni da Calcar, łac. Joannes Stephanus Calcarensis (ur. ok. 1499-1510 w Kalkar, zm. 1546 w Neapolu) – niderlandzki malarz i rysownik, tworzący w Italii. Urodził się w Kalkar w księstwie Kleve. Od 1536 roku był uczniem Tycjana w Wenecji; wkrótce stał się jego doskonałym naśladowcą. Wkrótce udał się do Neapolu, gdzie pozostał do śmierci. Anegdotyczne przekazy głosiły, że jego kochanka pochodziła z Dordrechtu. Według Giorgia Vasariego, Karela van Mandera i innych źródeł Jan van Calcar był autorem drzeworytów ilustrujących prace anatomiczne Wesaliusza, m.in. De humani corporis fabrica (1543). Rozpreparowane ludzkie ciała na tych ilustracjach często były przedstawione w alegorycznych pozach. Prawdopodobnie sporządził też inicjały do tego dzieła. Niderlandy - historyczna nazwa nizinnych terenów u ujścia Renu, Mozy i Skaldy do Morza Północnego, z czasem rozciągnięta również na Ardeny i sąsiednie wyżyny (dzisiejsza Belgia, Holandia i Luksemburg).
Andreas Vesalius (ur. 31 grudnia 1514 w Brukseli, zm. 15 października 1564 w Zakintos, Grecja) - inaczej Wesaliusz, a właściwie Andreas van Wesele lub Andre Wesale - flamandzki uczony, twórca nowożytnej anatomii. Pozostawił też autoportret. Autorstwo wielu przypisywanych mu dzieł podawano w wątpliwość. Bywał mylony z Janem Joestem van Kalkarem. Przypisy
Karel lub Carel van Mander (ur. w maju 1548 w Meulebeke we Flandrii Zachodniej, zm. 11 września 1606 w Amsterdamie) – flamandzki malarz manierysta, poeta, teoretyk sztuki i biograf.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
