Jan z Brienne - Polski Serwis Naukowy

Jan z Brienne (Jan de Candia z Brienne, ur.1148, zm. 23 marca 1237) – król Jerozolimy w latach 1210–1212.

Życiorys

Urodził się w Szampanii jako drugi syn Erharda II de Candia, hrabiego Brienne, i Agnieszki de Montfaucon, hrabiny Montbéliard (urodzonej jako Agnieszka de Nevers, córka Wilhelma III de Nevers). Początkowo został przeznaczony na duchownego, ale wolał zostać rycerzem i po czterdziestu latach turniejów i walk zyskał znakomitą reputację. Kiedy w 1208 z Ziemi Świętej do króla Francji – Filipa II Augusta, przybyli posłowie z pytaniem kogo z baronów proponowałby na męża młodej królowej Jerozolimy, Filip II August wskazał Jana i obiecał wspierać go jako nowego króla.

Szampania (fr. Champagne) – kraina historyczna we Francji, położona w północno-wschodniej części kraju. Obecnie wchodzi w skład regionu administracyjnego o nazwie Szampania-Ardeny (fr. Champagne-Ardenne).

Filip II August (ur. 21 sierpnia 1165 w Gonesse, zm. 14 lipca 1223 w Mantes-la-Jolie) - król Francji w latach 1180 - 1223. Syn Ludwika VII, z dynastii Kapetyngów i jego trzeciej żony, Adeli z Szampanii.

Jan poślubił królową Marię z Montferratu, w 1210. Maria była młodsza od niego o 40 lat, była córką królowej Izabeli i Konrada z Montferratu. W 1211 Jan z Brienne zawarł 6-letni pokój z muzułmańskim władcą Al-Adilem. W 1212 Jan owdowiał; po śmierci żony pełnił funkcję regenta dla ich jedynej córki Jolanty (znanej również jako Izabela II). W 1216 ożenił się z księżniczką Stefanią Armeńską (zm. 1219), córką króla Leona II. Ze Stefanią miał również jedno dziecko – syna Jana (1216–1220), sukcesora Armenii, który jednak zmarł w dzieciństwie.

Cesarstwo Nicejskie (gr. Βασίλειον τῆς Νίκαιας) – greckie państwo istniejące w latach 1204–1261 na zachodnich obszarach Azji Mniejszej.

Alfons IX (15 sierpnia 1171 - 23 lub 24 września 1230), król Leónu w okresie 1188-1230. Toczył wiele wojen, ale sukcesy zaczął odnosić pod koniec panowania - w 1227 podbił Cáceres a w 1230 Meridę i Badajoz.

W 1224 Jan ożenił się po raz trzeci. Jego trzecią żoną została Berengaria z Leónu, córka króla Alfonsa IX i Berengarii Kastylijskiej. Urodziła czworo dzieci:

Marię de Brienne (1225–1275), która poślubiła władcę Cesarstwa Łacińskiego – Baldwina II,

Alfonsa de Brienne (ok. 1228–1270), który poślubił Marię d'Issoudon, hrabinę d'Eu i sam został hrabią d'Eu oraz Wielkim Kanclerzem Francji,

Jana II de Brienne (ok. 1230–1273), który w 1258 został Wielkim Francji,

Ludwika z Akki (ok. 1235–1263), który poślubił Agnieszkę de Beaumont i sam został wicehrabią Beaumont.

W 1229 80-letni Jan został poproszony przez baronów Łacińskiego Cesarstwa Konstantynopola o zostanie cesarzem-regentem. Warunkiem była zgoda na to, by Baldwin de Courtenay poślubił drugą córkę Jana, Marię, i został jego następcą. Jan rządził Konstantynopolem przez 9 lat, a w 1235 z kilkoma oddziałami udało mu się odepchnął oblegające go armię Jana III Dukasa Watatzesa, cesarza Nicei, i Iwana Asena II, cara Bułgarii. Po odniesieniu tego ostatniego zwycięstwa, prawdopodobnie wyolbrzymionego przez łacińskich kronikarzy, Jan wstąpił do zakonu franciszkanów.

Zofia Kossak-Szczucka, później Zofia Kossak-Szatkowska, w , zm. 9 kwietnia 1968 w Bielsku-Białej) – polska powieściopisarka, uczestniczka ruchu oporu organizacji Żegota.

Jan III Dukas Watatzes gr. Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Iōannēs III Doukas Batatzēs - (ur. 1192, zm. 3 listopada 1254), cesarz nicejski 1222–1254.

Ciekawostki

Został uwieczniony w literaturze przez Zofię Kossak w powieści Bez oręża.

Jego dalekim potomkiem był prezydent Francji François Mitterrand.