Ze związku Zygmunta z Katarzyną Telniczanką urodziły się jeszcze dwie córki. Obu znaleziono godnych mężów. Regina została żoną Hieronima Szafrańca z Pieskowej Skały, Katarzynę wydano za Jerzego III, hrabiego Montfortu. Plotkowano również, że kolejna córka, piękna, bogata i nieszczęśliwa Beata Kościelecka, (matka nie mniej pięknej, a jeszcze bogatszej i bardziej nieszczęśliwej Halszki Ostrogskiej), urodzona kilka miesięcy po śmierci męża Telniczanki, Andrzeja Kościeleckiego, jest również dzieckiem króla. Beata wychowywała się na dworze królowej Bony. Tej właśnie siostrze Jan zapisał w testamencie część swoich dóbr, pomijając siostrę Katarzynę i siostrzenice po nieżyjącej już Reginie. Może dlatego, że po śmierci matki w 1528 r. wytoczyły one wobec niego pretensje majątkowe i kontakty z nimi nie były zbyt bliskie, w przeciwieństwie do oficjalnej rodziny króla. Spore sumy Jan zapisał katedrze wileńskiej, największą część majątku przeznaczył dla przyrodniego brata, Zygmunta Augusta.

Powiązania w królewskiej rodzinie wzbudzały zainteresowanie współczesnych, którzy żywo je komentowali. Andrzej Krzycki, poeta i kolega Jana na stanowisku sekretarza królewskiego, późniejszy prymas, oprócz ostrej satyry skierowanej pod adresem Telniczanki, wierszowanych pochwał urody jej córki Beaty, taką zagadkę ułożył po śmierci w tym samym roku (1515) Barbary Zápolyi, pierwszej żony Zygmunta i Andrzeja Kościeleckiego:

Rozwiązanie: Mąż i niewiasta zrodzili syna raz w wolnym wciąż stanie, Potem się z inną i z innym pobrali, a syn ich pozostał. To jest wszelako przedziwne, że ojczym ten oraz macocha Wcześniej pomarli oboje niźli rodziciel i matka.

Bibliografia selekcyjna (chronologicznie)