Janina Broniewska - Polski Serwis Naukowy

Janina Broniewska z domu Kunig (ur. 5 sierpnia 1904 w Kaliszu, zm. 17 lutego 1981 w Warszawie) – polska pisarka, autorka powieści dla dzieci i młodzieży, publicystka, pedagog, major Wojska Polskiego.

W latach 1934–1937 była redaktorem "Płomyka", a w latach 1944–1946 redaktorem naczelnym "Polski Zbrojnej". Pierwsza żona Władysława Broniewskiego.

W czasie II wojny światowej była działaczką Związku Patriotów Polskich i korespondentem wojennym przy 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.

Władysław Broniewski (ur. 17 grudnia 1897 w Płocku, zm. 10 lutego 1962 w Warszawie) – polski poeta, przedstawiciel liryki rewolucyjnej, tłumacz, żołnierz, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.

Lektura szkolna – utwór literacki lub inny twór kultury objęty wykazem lektur w załącznikach nr 2, 4, 5 i 6 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół.

W okresie stalinizmu jako jedna z prominentnych postaci Związku Literatów Polskich pełniła tam funkcję sekretarza POP PZPR. Była propagatorką socrealizmu, mającą wielki wpływ na życie kulturalne ówczesnej Polski. Pełniła również funkcję wiceprezesa Rady Naczelnej ZBoWiD.

W 1954 Janina Broniewska została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Twórczość

Historia gałgankowej Balbisi (1936)

Historia toczonego dziadka i malowanej babki (1937)

Ciapek włóczęga (1939)

O Fuku i Puku aksamitnych pieskach (1939)

Czołg pułkownika Kukułki (1945)

Siostrzeńcy ciotki Agaty (1946)

O człowieku, który się kulom nie kłaniał (1948; o Karolu Świerczewskim)

Filip i jego załoga na kółkach (1949; za PRL-u lektura szkolna do 1. albo 2. klasy szkoły podstawowej)

Krystek z Warszawy (1949; historia "syna pułku")

Ogniwo (1951)

Z notatnika korespondenta wojennego (1953; wspomnienia)

Dziesięć serc czerwiennych (1964; wspomnienia)

Maje i listopady (1967; wspomnienia)

O takich jak każde z was (1970)

Opowieści wojenne (1973; wspólne wydanie O człowieku, który się kulom nie kłaniał i Krystka z Warszawy)

Tamten brzeg mych lat (1973; wspomnienia)

Dawno i jeszcze dawniej (1975)

Przypisy

Anna Bikont, Joanna Szczęsna: Lawina i kamienie: pisarze wobec komunizmu. Warszawa, 2006
Uchwała Rady Państwa z dnia 16 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych (M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1565).

Linki zewnętrzne

Biografia Janiny Broniewskiej w Wielkopolskim Słowniku Pisarek

Redaktor naczelny, dziennikarz odpowiadający za całość czasopisma (dziennika lub innego periodyku) albo programu telewizyjnego. W praktyce jest to osoba, która kieruje całością działań redakcji od strony merytorycznej i odpowiada za kształt oraz zawartość czasopisma. Redaktor naczelny kieruje także pracą zespołu dziennikarzy, często odpowiadając także za ich przyjmowanie i zwalnianie.

Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.