Janne Ahonen zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2004/2005 – Zakopane 2005

Janne Petteri Ahonen (ur. 11 maja 1977 w Lahti) – fiński skoczek narciarski. Dwukrotny drużynowy srebrny medalista olimpijski, dwukrotny indywidualny i trzykrotny drużynowy mistrz świata, czterokrotny indywidualny i trzykrotny drużynowy medalista Mistrzostw Świata w lotach, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata, pięciokrotny triumfator Turnieju Czterech Skoczni, triumfator Letniego Grand Prix, wielokrotny mistrz Finlandii, dwukrotny indywidualny i dwukrotny drużynowy mistrz świata juniorów. 36-krotny zwycięzca konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich, rekordzista w ilości miejsc na podium tych zawodów. 20 marca 2005 oddał najdłuższy ówcześnie w historii skok na nartach (240 m.), jednak nie zdołał go ustać. Miało to miejsce na Letalnicy w Planicy. 9 stycznia 2005 na skoczni Mühlenkopfschanze w Willingen skoczył 152 metry, co jest najdłuższym w historii skokiem oddanym na skoczni dużej. Jako jedyny w historii pięciokrotnie zwyciężał w Turnieju Czterech Skoczni. Ośmiokrotnie stawał na podium klasyfikacji generalnej Pucharu Świata i dziesięciokrotnie na podium klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni.

26 marca 2008 ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej. Oficjalnym powodem był brak motywacji, oraz chęć odejścia ze sportu w chwale.

8 marca 2009 roku ogłosił, iż zamierza powrócić do skakania. Zapowiedział że jego głównym celem jest zdobycie złotego medalu Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver. Do rywalizacji powrócił w listopadzie 2009 roku. Występ na igrzyskach skończył się niepowodzeniem - zarówno Ahonen jak i reprezentacja Finlandii nie zdobyła żadnego medalu w konkursach skoków.

W 2011 r. otrzymał medal Holmenkollen.

5 marca 2011 podjął kolejną decyzję o zakończeniu swojej kariery. Jako powód podawał, że treningi i życie pełne wyrzeczeń przychodzi mu z coraz większym trudem.

Życie prywatne i rodzina

Janne Ahonen jest synem Maarit i Keijo. Matka zajmowała się sprzętem wędkarskim, a ojciec jest krawcem. Od siódmego roku życia Janne skacze w klubie Lahden Hiihtoseura.

27 listopada 2001 urodził się jego syn Mico Petteri. 24 lipca 2004 ożenił się z matką swojego syna Tiią Jakobsson, z którą był zaręczony przez siedem lat. Ślub odbył się w XV-wiecznym kościele Panny Marii w Lahti. Przyjęcie weselne, na które przybyło około 150 osób, odbyło się w kompleksie rekreacyjnym Messilä. 13 czerwca 2008 urodził się jego drugi syn Milo.

Skokami narciarskimi zainteresował się już w dzieciństwie. Jego idolami byli słynni fińscy skoczkowie Matti Nykänen i Jari Puikkonen. Uważa się go za osobę o kamiennej twarzy, bardzo rzadko okazującą emocje, stąd pseudonim "Maska". Ponadto w pierwszych latach kariery skakał z maską na twarzy. Znany jest z powiedzenia, że "jesteśmy tu po to, aby skakać, a nie by się uśmiechać". Ahonen słynie z zamiłowania do szybkiej jazdy, w 1995 roku został ukarany mandatem, za jazdę z prędkością przekraczającą prędkość dozwoloną o 115 km/h. Dzień po tym incydencie wygrał zawody w Lahti. Bierze udział w wyścigach samochodowych drag racing. We wrześniu 2004 został zwycięzcą klasyfikacji generalnej w Mistrzostwach Finlandii i Skandynawii tych wyścigów. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował logo Turnieju Skandynawskiego, sam stworzył projekt swojego domu. Interesuje się malarstwem. Oprócz tego zajmuje się malowaniem kasków i masek dla skoczków. Lubi ciężki rock oraz filmy akcji. Jego ulubiona potrawa to spaghetti bolognese, natomiast ulubiony napój to piwo. Edukację zakończył egzaminem maturalnym na etapie szkoły średniej. Oprócz ojczystego języka zna dwa języki obce, angielski i szwedzki. Jego młodszy o cztery lata brat, Pasi Ahonen, również jest skoczkiem narciarskim. W odróżnieniu od starszego brata nie odnosił sukcesów na arenie międzynarodowej. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata, a jego najlepszy występ w zawodach Pucharu Kontynentalnego to 7. miejsce na skoczni w Braunlage.

Dziennikarz Pekka Holopainen napisał biografię Janne Ahonena zatytułowaną "Królewski Orzeł", którą skoczek oficjalnie zaprezentował w sierpniu 2009 roku.

Przebieg kariery

1992/1993

Puchar Świata – 50. miejsce

W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1992 w niemieckim Ruhpolding, zajmując 56. miejsce, zdobywając 54.3 pkt.

Turniej Czterech Skoczni – 39. miejsce

Po Turnieju Czterech Skoczni odbyły się zawody PŚ w Predazzo, gdzie Fin wywalczył 41. miejsce.

Mistrzostwa Świata – 31. miejsce

Mistrzostwa Świata Juniorów – 1. miejsce

Do rywalizacji w Pucharze Świata powrócił 7 marca 1993 w konkursie w rodzinnym Lahti, gdzie po raz pierwszy w karierze zdobył punkty do klasyfikacji generalnej za zajęcie jedenastego miejsca (w konkursie zdobył 170.6 pkt). Trzy tygodnie później wystąpił w drużynowym i indywidualnym konkursie w Planicy, gdzie był na 8. oraz 30. miejscu. 5 punktów Pucharu Świata, które zdobył w Lahti dało mu 50. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu.

1993/1994

Puchar Świata – 10. miejsce

11 grudnia 1993 w inaugurującym sezon konkursie w Planicy Ahonen zajął 47. miejsce. Trzy dni później w Predazzo ponownie nie zdobył punktów (był 35.). Udało mu się to 17 grudnia w Courchevel, gdzie zdobył 24 punkty za zajęcie jedenastego miejsca. 19 grudnia 1993 w szwajcarskim Engelbergu Ahonen niespodziewanie wygrał swój pierwszy w karierze konkurs zaliczany do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Dzięki temu osiągnięciu stał się jednym z najmłodszych w historii zwycięzców zawodów PŚ. Miał wtedy 16 lat 7 miesięcy i 8 dni.

Turniej Czterech Skoczni – 16. miejsce

9 stycznia 1994 odbyły się zawody PŚ w Murau, gdzie zajął 20. miejsce. Kolejne dwa konkursy odbyły się w czeskim Libercu, gdzie Ahonen dwukrotnie uplasował się na piątym miejscu.

Mistrzostwa Świata Juniorów – 1. miejsce

Igrzyska Olimpijskie – 25. i 37. miejsce

Po nieudanych dla Ahonena igrzyskach nadszedł czas na konkursy w Skandynawii. 5 marca 1994 w konkursie na normalnej skoczni Salpausselkä w Lahti był dwudziesty, natomiast cztery dni później w Örnsköldsvik był siódmy.

Mistrzostwa Świata w lotach – 12. miejsce

Po mistrzostwach skoczkowie rywalizowali w konkursach w kanadyjskim Thunder Bay. 26 marca Ahonen był dopiero 32., natomiast dzień później zajął ósme miejsce. 388 punktów zdobytych przez cały sezon dało Finowi 10. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

1994/1995

Letnie Grand Prix – 12. miejsce

Puchar Świata – 3. miejsce

Inauguracja sezonu 1994/95 odbyła się w Planicy. 10 grudnia 1994 w pierwszym konkursie Ahonen stanął na najniższym stopniu podium, natomiast dzień później był czwarty.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

8 stycznia 1995 konkurs na Mühlenkopfschanze ukończył na czwartej pozycji. W konkursach w Engelbergu dwukrotnie stanął na podium – był drugi i trzeci. Tydzień później w japońskim Sapporo znów był drugi i trzeci. 28 i 29 stycznia konkursy w Lahti zakończyły się dla Ahonena niepowodzeniem, na skoczni normalnej był jedenasty, natomiast na dużej osiemnasty. Na skoczni Puijo w Kuopio zajął piątą lokatę. 4 i 5 lutego 1995 w szwedzkim Falun był 30. oraz 7. Konkurs w Lillehammer ukończył na 23. pozycji. Ahonen nie wziął udziału w zmaganiach na skoczni w Oslo. 18 i 19 lutego wystąpił w Vikersund, gdzie zajął 14. i 4. miejsce. 25 lutego na skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie ponownie uczestniczył w konkursie lotów, był ósmy. Był to ostatni konkurs PŚ w tym sezonie. W klasyfikacji końcowej zajął miejsce na najniższym stopniu podium przegrywając tylko z Andreasem Goldbergerem i Roberto Ceconem.

Mistrzostwa Świata – 9. miejsce

1995/1996

Letnie Grand Prix – 5. miejsce

Puchar Świata – 3. miejsce

Konkursy otwarcia sezonu odbyły się w Lillehammer i tam Ahonen zaprezentował się bardzo dobrze, zajmując odpowiednio czwarte oraz pierwsze miejsce (Była to jego trzecia wygrana w PŚ w karierze.). Na normalnej skoczni w Villach ponownie był czwarty. Na dużej skoczni w Planicy zajął miejsce trzecie. Piąty był w Predazzo. W Chamonix zajął miejsce tuż za pierwszą trzydziestką, w Oberhofie spisał się jeszcze gorzej, był 38.

Turniej Czterech Skoczni – 6. miejsce

Tydzień po zakończeniu TCS odbyły się konkursy w Engelbergu, w których Ahonen zajął 37. oraz 20. miejsce. Później uczestniczył w konkursach w Sapporo, gdzie był piętnasty i szesnasty. 27 i 28 stycznia 1996 zawody pucharowe gościły na Wielkiej Krokwi, gdzie zajmował miejsca 17. i 19.

Mistrzostwa Świata w lotach – 2. miejsce

Tydzień później odbyły się 2 konkursy w amerykańskim Iron Mountain. Ahonen był tam czwarty i dziewiąty. Zawody w Kuopio ukończył na piątym miejscu, natomiast w Lahti na 7. i 14. W zawodach na skoczni Čerťák zajął 10. miejsce. W Falun był osiemnasty, natomiast w Oslo był drugi (przegrał tylko z Adamem Małyszem. Podobnie jak przed rokiem ukończył sezon na trzecim miejscu z dorobkiem 1054 punktów.

1996/1997

Letnie Grand Prix – 5. miejsce

Janne Ahonen podczas konkursu LGP w Klingenthal w 2007 roku

Puchar Świata – 8. miejsce

W pierwszych konkursach nowego sezonu Ahonen nie zdobył punktów Pucharu Świata, zajął bowiem 48. oraz 34. miejsce w zawodach otwarcia w Lillehammer. Jednak później było już tylko lepiej. W Kuusamo był 23. i 5., w Harrachovie 9. i 12.

Turniej Czterech Skoczni – 18. miejsce

11 i 12 stycznia 1997 wystartował w konkursach na Gross-Titlis-Schanze w Engelbergu, gdzie uplasował się na ósmym i drugim miejscu. W japońskich konkursach w Sapporo i Hakubie zajmował piąte i dwukrotnie szóste lokaty. Konkursy w Willingen ukończył na 7. i 10. miejscu. Na Kulm był piąty i czwarty.

Mistrzostwa Świata – 1. i 8. miejsce

Turniej Skandynawski – 4. miejsce

Loty na największej skoczni świata w Planicy przyniosły mu ósme oraz dwudzieste drugie miejsce. W ciągu całego sezonu 1996/97 zgromadził 734 pkt, co dało mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej.

1997/1998

Puchar Świata – 9. miejsce

W pierwszych konkursach sezonu, które odbyły się w norweskim Lillehammer, zajął 24. i 34. miejsce. W Predazzo i Villach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W pierwszym z konkursów w Engelbergu był trzeci, natomiast w drugim był siódmy.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

Siódmą lokatę wywalczył w konkursie w Ramsau. 17 i 18 stycznia 1998 konkursy Pucharu Świata odbyły się w Zakopanem. Fin wywalczył tam drugie oraz szóste miejsce.

Mistrzostwa Świata w lotach – 8. miejsce

5 lutego 1998 odbyły się indywidualne zawody Pucharu Świata na skoczni w Sapporo, Ahonen zajął tam trzecie miejsce.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 37. miejsce

Pierwsze zawody po igrzyskach odbyły się w norweskim Vikersund na skoczni mamuciej. Ahonen uplasował się tam odpowiednio na 18. i 11. miejscu. Zawody w Kuopio zakończyły się dla niego dwunastym miejscem, natomiast 7 marca 1998 w Lahti odniósł swoje piąte zwycięstwo w zawodach o Puchar Świata.

Turniej Skandynawski – 9. miejsce

W konkursach na mamuciej skoczni w Planicy Janne Ahonen nie wystąpił. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce dziewiąte, zdobywając 836 punktów (o 417 mniej niż zdobywca kryształowej kuli Primož Peterka).

1998/1999

Letnie Grand Prix – 4. miejsce

Puchar Świata – 2. miejsce

W przeciwieństwie do poprzednich sezonów rozpoczął sezon znakomicie – trzy drugie miejsca w Lillehammer i pierwszym konkursie w Chamonix. Kolejny konkurs zakończył się jego triumfem. Konkursy w Predazzo i Oberhofie ukończył tuż poza pierwszą szóstką. Ale w obu konkursach na dużej skoczni w Harrachovie nie miał sobie równych, wygrywając ze sporą przewagą nad pozostałymi. Z Harrachova wyjechał z żółtym plastronem lidera Pucharu Świata.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

Po TCS Ahonen powiększył przewagę w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata nad drugim Martinem Schmittem. W Engelbergu był pierwszy i czwarty, w Zakopanem był drugi i pierwszy. Jego forma zaczęła słabnąć. W Sapporo był ósmy i siódmy, w Willingen szósty i czternasty. W Harrachovie na dużej skoczni odniósł jednak zwycięstwo (jak się później okazało ostatnie w sezonie).

Mistrzostwa Świata – 4. miejsce

Turniej Skandynawski – 5. miejsce

W Planicy odbyły się trzy konkursy. Już po pierwszym, w którym Ahonen uplasował się na piątym miejscu, został wyprzedzony w klasyfikacji generalnej przez Martina Schmitta. W kolejnych zawodach był ósmy i dziewiąty, co nie pozwoliło mu odzyskać prowadzenia w PŚ. W klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce z dorobkiem 1695 pkt.

1999/2000

Letnie Grand Prix – 4. miejsce

Puchar Świata – 3. miejsce

Pierwsze konkursy dla Ahonena w nowym sezonie wypadły bardzo źle, w Kuopio zajął 37. i 66. miejsce. Tydzień później w Predazzo był 10., ale w kolejnym konkursie był znowu poza trzydziestką (33.). Za to później zwycięstwo w Villach i dwa drugie miejsca w Zakopanem ponownie kreowały go na faworyta do zwycięstwa w Turnieju Czterech Skoczni. Jednak tak się nie stało.

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

Tradycyjnie od czterech lat stanął na podium w szwajcarskim Engelbergu (był drugi i trzeci). W konkursach w Sapporo zajmował miejsca: szóste i drugie, natomiast w Hakubie czwarte. W Willingen znowu był wśród trzech najlepszych – był drugi i trzeci.

Mistrzostwa Świata w lotach – 3. miejsce

W konkursach w Iron Mountain (26 i 27 lutego 2000) uplasował się na 19. i 9. miejscu. We wszystkich kolejnych zawodach do zakończenia sezonu stawał na podium.

Turniej Skandynawski – 2. miejsce

19 marca 2000 odbył się konkurs na największej skoczni świata. Ahonen zajął tam drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce trzecie, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Andreasem Widhölzlem. Zdobył 1437 punktów.

2000/2001

Letnie Grand Prix – 1. miejsce

Puchar Świata – 5. miejsce

W pierwszych trzech konkursach sezonu, które odbyły się w Kuopio, Ahonen zajął 17., 4., i 2. miejsce.

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

Loty w czeskim Harrachovie ukończył na piątym oraz na drugim miejscu. W zawodach próby przedolimpijskiej w Park City zajął piątą lokatę. W konkursach w Japonii zajmował miejsca pod koniec pierwszej dziesiątki. W Willingen nie wystartował.

Mistrzostwa Świata – 3. i 6. miejsce

Po mistrzostwach świata odbyły się loty na mamuciej skoczni w Oberstdorfie. Ahonen zajął tam 10. oraz 46. miejsce.

Turniej Skandynawski – 36. miejsce

W generalnej klasyfikacji Pucharu Świata był piąty z dorobkiem 686 pkt.

2001/2002

Letnie Grand Prix – 16. miejsce

Puchar Świata – 15. miejsce

W Kuopio, w pierwszym konkursie sezonu 2001/02 reprezentant Finlandii zajął 33. lokatę. W drugim konkursie w Kuopio oraz w zawodach w Titisee-Neustadt nie wystartował. Wystąpił dopiero w Villach, gdzie był dziewiętnasty. Konkursy w Engelbergu ukończył na 18. oraz na 11. miejscu. Nie wystartował w konkursach we włoskim Predazzo.

Turniej Czterech Skoczni – 26. miejsce

W Willingen zajął ósme miejsce. Podczas pierwszych konkursów na nowo przebudowanej Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na 34. oraz na 14. miejscu. W japońskich konkursach nie wystąpił.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 9. miejsce

Turniej Skandynawski – 5. miejsce

Mistrzostwa Świata w lotach – 24. miejsce

Konkurs drużynowy, który odbył się w Planicy wygrali Finowie. Konkurs indywidualny zaplanowany na 24 marca 2002 został odwołany. Ahonen zajął piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Zdobył 356 pkt.

2002/2003

Letnie Grand Prix – 3. miejsce

Puchar Świata – 4. miejsce

Janne Ahonen rozpoczął sezon od dwóch miejsc na podium w Kuusamo, zajął kolejno trzecie i drugie miejsce. W Trondheim był dziewiąty i czwarty. Jego występy w Titisee-Neustadt to czwarta i dziesiąta lokata. W Engelbergu 21 grudnia 2002 wygrał pierwsze zawody PŚ po ponad 2,5-rocznej przerwie. Dzień później był ósmy.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

Konkurs w Libercu był pierwszym w sezonie dla Fina, w którym wystartował lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zawody te skończyły się dla niego szóstym miejscem. 18 stycznia 2003 w Zakopanem po raz pierwszy w sezonie zajął miejsce poza pierwszą dziesiątką – był dwudziesty. Dzień później był szósty. W japońskich konkursach w Hakubie i Sapporo zajmował miejsca: 6., 8. i 11. Na skoczni mamuciej w Tauplitz zajmował lokaty: 17. i 5. W niemieckim Willingen udało mu się zająć dziewiąte miejsce (stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Hannawalda). Dzień później na tej samej skoczni był dwudziesty.

Mistrzostwa Świata – 35. miejsce

Turniej Skandynawski – 17. miejsce

22 marca 2003 podczas zawodów w Planicy Ahonen po raz pierwszy w sezonie nie zmieścił się w pierwszej trzydziestce zawodów o Puchar Świata. Był 35. W ostatnich zawodach sezonu był 17. 1016 punktów dało mu czwartą lokatę w klasyfikacji generalnej, do podium zabrakło mu zaledwie 12 punktów.

2003/2004

Letnie Grand Prix – 18. miejsce

Puchar Świata – 1. miejsce

Pierwsze zawody sezonu, które odbyły się w Kuusamo Ahonen ukończył na 23. miejscu. Po pierwszej serii był drugi, jednak w drugiej serii skakał w bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych i spadł na 23. miejsce. W drugim konkursie zajął miejsce szóste. W kolejnych trzech konkursach stawał na podium. W Trondheim był drugi, w Neustadt był trzeci, a w Engelbergu drugi.

Turniej Czterech Skoczni – 5. miejsce

10 i 11 stycznia 2004 odbyły się konkursy w Libercu. Ahonen zwyciężył w obydwóch i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Konkursy, które odbyły się w Zakopanem, ukończył na 6. i na 12. miejscu. 23 stycznia zajął drugie miejsce w konkursie na olimpijskiej skoczni w Hakubie. Dzień później w Sapporo był ponownie drugi, w kolejnych zawodach był trzeci. 7 lutego dobył się konkurs na największej skoczni w Niemczech im. Heiniego Klopfera, w którym Ahonen był drugi, przegrał tylko z Roarem Ljøkelsøyem. W Willingen zwyciężył po raz trzeci w sezonie.

Mistrzostwa Świata w lotach – 2. miejsce

28 lutego odbył się konkurs na skoczni w Park City, na której 2 lata wcześniej odbyły się igrzyska olimpijskie. Ahonen podczas tych zawodów uplasował się na czternastej pozycji. Po konkursie tym miał 198 punktów przewagi w klasyfikacji generalnej nad drugim zawodnikiem i pewnie "kroczył" po pierwszą w karierze kryształową kulę.

Turniej Skandynawski – 4. miejsce

Janne Ahonen po raz pierwszy w karierze zdobył kryształową kulę. Zdobył 1316 punktów, zaledwie o 10 więcej niż Roar Ljøkelsøy. Była to najmniejsza różnica pomiędzy pierwszym, a drugim zawodnikiem w klasyfikacji Pucharu Świata na koniec sezonu, od sezonu 1993/1994, od kiedy to obowiązuje taka punktacja za konkurs PŚ.

2004/2005

Letnie Grand Prix – 31. miejsce

Puchar Świata – 1. miejsce

Janne Ahonen zdominował pierwszą część sezonu 2004/05. Wygrał pierwsze cztery z rzędu konkursy (dwa w Kuusamo i dwa w Trondheim). Pierwszym, któremu udało się pokonać Ahonena był Adam Małysz, a miało to miejsce 11 grudnia 2004 w Harrachovie, Fin zajął wtedy drugie miejsce. Jednak w kolejnych sześciu konkursach ponownie Ahonen był bezkonkurencyjny.

Janne Ahonen podczas konkursu PŚ w Zakopanem w 2008 roku

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

Wygrana, którą odniósł w Innsbrucku była szóstą z rzędu. W ten sposób ustanowił rekord w ilości zwycięstw w konkursach Pucharu Świata z rzędu, który później został wyrównany przez Matti Hautamäkiego, Thomasa Morgensterna i Gregora Schlierenzauera. 9 stycznia odbyły się zawody w Willingen, Ahonen ponownie był najlepszy. W drugiej serii konkursu pobił rekord skoczni. W zawodach na skoczni Kulm nie wystartował z powodu choroby. W pełni sił powrócił na konkursy w Titisee-Neustadt. W pierwszym z nich zwyciężył, ustanawiając rekord dwunastu zwycięstw w sezonie, natomiast w drugim po raz pierwszy w całym sezonie nie stanął na podium – był siódmy. 29 i 30 stycznia zajął czwarte i drugie miejsce na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Ahonen nie wystartował w konkursach w Sapporo, oraz w próbie przedolimpijskiej w Pragelato.

Mistrzostwa Świata – 1. i 3. miejsce

Turniej Nordycki – 5. miejsce

19 marca 2005 w Planicy odbył się przedostatni konkurs sezonu. Ahonen był tam siedemnasty, mimo, że po pierwszej serii był dopiero trzydziesty po zakończonym upadkiem skoku na odległość 215 m. 20 marca w pierwszej konkursowej serii ustanowił swój rekord życiowy i rekord swojego kraju w długości skoku (233,5 m.), natomiast w drugiej oddał najdłuższy skok, jaki kiedykolwiek oddał człowiek – 240 metrów jednak zakończony upadkiem. Oddał najdłuższe skoki obu serii, ale z powodu upadku zajął 6. miejsce.

Ahonen zdobył w ciągu 28 konkursów sezonu, spośród których startował w 23, 1715 punktów i po raz drugi z rzędu odebrał kryształową kulę za Puchar Świata.

2005/2006

Letnie Grand Prix – 25. miejsce

Puchar Świata – 2. miejsce

26 listopada 2005 odbyły się dwa konkursy w Kuusamo, w obydwóch Ahonen był drugi. Zdobył łącznie 160 pkt. i na następne zawody pojechał jako lider Pucharu Świata ex aequo z Robertem Kranjcem. Konkursy zaplanowane na 3 i 4 grudnia zostały przeniesione z Trondheim do Lillehammer. Zajął w nich piąte i szóste miejsce. Konkursy na dużej skoczni w Harrachovie ukończył dwukrotnie na podium, był trzeci oraz drugi. 18 grudnia konkurs w Engelbergu ukończył na czwartym miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

Mistrzostwa Świata w lotach – 8. miejsce

Podobnie jak większość zawodników ze światowej czołówki z powodu zbliżających się igrzysk, Ahonen nie wziął udziału w konkursach zaliczanych do klasyfikacji PŚ w japońskim Sapporo. 28 i 29 stycznia 2006 w Zakopanem był trzeci i drugi. W Willingen był szósty.

Igrzyska olimpijskie – 6. i 9. miejsce

Turniej Skandynawski – 24. miejsce

18 marca 2006 w Planicy oddał skoki na odległości 209 i 212,5 m. Dały mu one jedenaste miejsce. W ostatnich zawodach sezonu 2005/06 uplasował się na ostatnim miejscu w pierwszej dziesiątce, po skokach na odległość 204 i 217,5 m. Nie udało mu się odnieść trzeciego zwycięstwa w klasyfikacji generalnej z rzędu. Wywalczył drugie miejsce z dorobkiem 1024 pkt., przegrał z Jakubem Jandą o 127 pkt.

2006/2007

Letnie Grand Prix – 31. miejsce

Puchar Świata – 8. miejsce

Pierwszy konkurs sezonu w Kuusamo Ahonen ukończył na 55. miejscu. Podobnie jak przed rokiem konkursy z Trondheim zostały przeniesione do Lillehammer i Fin zajął tam 6. i 7. miejsce. W szwajcarskim Engelbergu zajął 21. i 14. pozycję.

Turniej Czterech Skoczni – 8. miejsce

13 stycznia 2007 konkurs na mamuciej skoczni w Vikersund zakończył tuż za podium – na miejscu czwartym. Tydzień później w jednoseryjnym konkursie w Zakopanem zajął 25. lokatę. 27 i 28 stycznia odbyły się konkursy na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Fin zajął w nich dwukrotnie ósme miejsce. Aby lepiej przygotować się do zbliżających się mistrzostw świata, nie wystartował w konkursach w Neustadt, Klingenthal oraz w Willingen.

Mistrzostwa Świata – 6. i 14. miejsce

Turniej Skandynawski – 4. miejsce

W dniach 23-25 marca 2007 odbyły się trzy indywidualne konkursy PŚ w Planicy. Ahonen zajął w nich 7., 9. i 17. miejsce. Zdobył 539 punktów do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, co dało mu ósme miejsce. Ani raz nie stanął na podium, co ostatnio zdarzyło mu się 14 lat wcześniej w debiutanckim sezonie 1992/1993.

2007/2008

Letnie Grand Prix – 26. miejsce

Puchar Świata – 3. miejsce

1 grudnia 2007 w Kuusamo odbył się pierwszy konkurs nowego sezonu, czternaste miejsce zajął w nim Janne Ahonen. Rywalizację w konkursach w norweskim Trondheim ukończył na czwartym oraz siódmym miejscu. Na normalnej skoczni w Villach po raz pierwszy od prawie dwóch lat stanął na podium Pucharu Świata, zajął drugie i trzecie miejsce. W zawodach na Gross-Titlis-Schanze uplasował się na 16. i 15. miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

W zawodach, które 12 stycznia 2008 odbyły się we włoskim Predazzo Fin był piąty. Dzień później zajął czwartą pozycję. 20 stycznia na mamucie w Harrachovie odniósł swoją 35. wygraną w Pucharze Świata. W Zakopanem był trzynasty i szesnasty. 8 i 9 lutego na skoczni Ještěd w Libercu zajął odpowiednio 4. i 5. miejsce. W Willingen udało mu się wskoczyć na 9. miejsce.

Mistrzostwa Świata w lotach – 3. miejsce

Turniej Skandynawski – 4. miejsce

14 marca 2008 w Planicy po raz sto piąty w karierze stanął na podium PŚ. Zajął drugie miejsce po skokach 212,5 i 221,5 m. Przegrał wyłącznie z Gregorem Schlierenzauerem. Dzień później był piąty. Przez cały sezon zdobył 1291 punktów PŚ i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej (po raz ósmy w karierze na podium). Przegrał o 503 pkt. z Thomasem Morgensternem i o 270 z Gregorem Schlierenzauerem.

26 marca 2008 na konferencji prasowej ogłosił zakończenie kariery.

Konkurs pożegnalny

9 lipca 2008 w Lahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:

Skoczkowie

Sędziowie

Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował się Adam Małysz, a trzeci był Georg Späth. Po skoku Ahonena skoczkowie utworzyli dla niego szpaler z nart, pod którym przejechał.

2009/2010

Puchar Świata - 11. miejsce

Po ponad półtorarocznej przerwie Ahonen powrócił do skakania w Pucharze Świata 28 listopada 2009 w konkursie w Kuusamo. Zajął tam dopiero 34. miejsce. 5 grudnia 2009 w Lillehammer zajął miejsce dziewiąte. Dzień później nie wystąpił z powodu choroby. 18 grudnia w zawodach we szwajcarskim Engelbergu zajął 16. miejsce. Dzień później na tej samej skoczni był trzynasty. W jednoseryjnym konkursie, który odbył się 20 grudnia, zamknął pierwszą dziesiątkę. Ahonen w drugiej serii został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon, jednak chwilę po jego skoku drugą serię odwołano, a za oficjalne wyniki przyjęto rezultaty serii pierwszej.

Turniej Czterech Skoczni - 2. miejsce

9 stycznia 2010 w zawodach na mamuciej skoczni Kulm Finowi udało się zająć 9. lokatę. Dzień później nie udało mu się wejść do pierwszej dziesiątki konkursu, był dwunasty. 16 i 17 stycznia nie wystartował w konkursach w japońskim Sapporo. 22 i 23 stycznia dwukrotnie uplasował się na miejscach w czołowej dziesiątce, był odpowiednio siódmy i dziewiąty. 31 stycznia 2010 wziął udział w zawodach na mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera, w których po skokach na 190 i 190,5 m. zajął 11. pozycję. W klasyfikacji generalnej lotów narciarskich zajął 10. miejsce. Reprezentant Finlandii nie wystąpił w konkursach w Klingenthal oraz Willingen.

Igrzyska olimpijskie - 4. i 31. miejsce

Turniej Skandynawski - 51. miejsce

27. miejsce zajął w rywalizacji o Puchar Świata na skoczni w Lahti 7 marca 2010. Oddał skoki na odległość 115 i 113 metrów, za które uzyskał 212,9 pkt. W kolejnych konkursach turnieju nie wziął udziału, w związku z czym zajął 51. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Mistrzostwa Świata w lotach - 27. miejsce

Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, które odbyły się 19-20 marca 2010 Ahonen uplasował się na 27. pozycji. Pierwszego dnia oddawał skoki na odległość 182 i 189,5 m, natomiast drugiego dwukrotnie na 197 m. Zgromadził 701,1 pkt. i do zdobywcy złotego medalu Simona Ammanna stracił ponad 200 pkt.

2010/2011

Puchar Świata - 44. miejsce

Janne Ahonen rozpoczął sezon nie zakwalifikowaniem się do konkursu podczas kwalifikacji w Kuusamo. Do konkursu w Kuopio zakwalifikował się skokiem na 111.0 m. W konkursie skoczył 112.5 m i zajął 35. miejsce. Nie wystąpił w konkursach w norweskim Lillehammer. W kwalifikacjach w Engelbergu zapewnił sobie awans do konkursu 27. miejscem. Punktował tam dwukrotnie - raz zajął 24., następnie 34., po czym 20. pozycję. Po TCS następnymi zawodami w jakich brał udział były te w Zakopanem, gdzie nie punktował zajmując 35., 39. i 47. miejsce. Nie zakwalifikował się do zawodów w Vikersund.

5 marca ogłosił po raz drugi zakończenie kariery. 13 marca 2011 oddał swój ostatni skok w karierze w rodzinnym Lahti, zajął 34. miejsce w konkursie, skacząc 117.0 m i zdobywając 109 punktów. Najlepsze miejsce jakie zajął w sezonie to 5 podczas noworocznego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa, zaliczanego do Pucharu Świata. Ogółem wystartował w dwunastu konkursach, punktował w czterech, raz udało mu się znaleźć w pierwszej dziesiątce.

Turniej Czterech Skoczni - 24. miejsce

W pierwszym z konkursów 59. Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie znalazł się w parze z Manuelem Fettnerem. Przegrał z nim rywalizację, skacząc 119,5 m, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser. Tam skoczył 110,5 m i zajął 31. pozycję. W Garmisch-Partenkirchen został zestawiony w parę z Andreasem Wankiem. Rozegrana została tylko jedna seria, w trakcie której skoczył 134 m i zajął 5 miejsce. W Innsbrucku jego konkurentem był Anders Bardal, który skoczył 122 m i pokonał Ahonena, który oddał skok 118,5 m. Janne znalazł się na 31. miejscu. W Bischofshofen zakwalifikował się do drugiej serii jako lucky loser, gdyż pokonał go zestawiony z nim w parę Martin Schmitt. Ahonen zajął 20. miejsce przy skokach 121,5 m i 125,5 m. W klasyfikacji generalnej turnieju Ahonen zajął 24 miejsce.

Mistrzostwa Świata – 20. i 30. miejsce

Na skoczni K-120 Holmenkollbakken oddał skoki 121.0 m i 115.0 m zajmując 30. miejsce

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów