Japońska Cesarska Marynarka Wojenna

Japońska Cesarska Marynarka Wojenna, formalnie Marynarka Wojenna Imperium Japońskiego, była marynarką wojenną Cesarstwa Japonii od 1869 do 1947, kiedy to została rozwiązana na skutek umieszczenia w nowej japońskiej konstytucji deklaracji zaniechania stosowania przemocy w stosunkach międzynarodowych. Była trzecią co do wielkości flotą świata od 1920, po Royal Navy i United States Navy. W operacjach powietrznych oraz nalotach wspierały ją Siły Powietrzne Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Była głównym przeciwnikiem Aliantów podczas wojny na Pacyfiku.

Wojna chińsko-japońska (1894-1895) (w Chinach nazywana wojną jiawu, upr: 甲午战争; trad. 甲午戰爭) – wojna podjęta przez Japonię w celu uzyskania koncesji terytorialnych i gospodarczych od Chin.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Początki Cesarskiej Marynarki Wojennej sięgają wczesnych kontaktów z narodami kontynentalnej Azji, nawiązanymi w okresie średniowiecza. Szczyt ich intensywności przypadł na XVI i XVII wiek, kiedy to następowała wymiana kulturowa z europejskimi mocarstwami podczas epoki wielkich odkryć geograficznych. Po dwóch wiekach stagnacji wywołanej zastosowaniem przez siogunów okresu Edo polityki izolacjonistycznej, japońska flota była mocno zacofana, gdy kraj, na skutek amerykańskiej interwencji w 1854, zmuszono do nawiązania kontaktów handlowych ze światem zewnętrznym. Wydarzenia te doprowadziły ostatecznie do restauracji Meiji. Wraz z ponownym umocnieniem rządów cesarskich, nadszedł okres gorączkowej modernizacji oraz industrializacji kraju. Historia floty, pełna sukcesów odnoszonych niekiedy w walce z dużo potężniejszymi przeciwnikami, tak jak podczas pierwszej wojny chińsko-japońskiej oraz wojny rosyjsko-japońskiej, dobiegła końca wraz z jej prawie całkowitym unicestwieniem podczas II wojny światowej, głównie za sprawą działań US Navy. Cesarską Marynarkę Wojenną oficjalnie rozwiązano w 1947.

Marynarka wojenna to część sił zbrojnych państwa zajmująca się obroną granic morskich i wybrzeża, a także prowadzeniem innych działań wojskowych na morzach i oceanach.

Traktat z Kanagawy (. Traktat zapewniał bezpieczeństwo amerykańskim rozbitkom ze statków wielorybniczych i ustanawiał stanowisko amerykańskiego konsula w Japonii.

Początki

Bitwa morska o Dan-no-Ura z 1185.

Japonia posiada długą tradycję morskich kontaktów z kontynentalną Azją, miała ona swój początek przynajmniej na początku ery Kofun w III wieku n.e.

W okresie następującym po próbach podboju tego wyspiarskiego kraju podejmowanych przez Kubilaj-chana w 1274 i 1281, japońscy piraci rozpoczęli intensywne grabieże u wybrzeży Cesarstwa Chińskiego.

Japoński uzbrojony statek handlowy z 1634, łączący w sobie wschodnie i zachodnie technologie budowy.

W XVI wieku, podczas ery walczących prowincji, feudalni władcy w ramach rywalizacji o dominację tworzyli floty przybrzeżne, liczebnościami sięgające nawet kilkuset jednostek. Być może w tym właśnie okresie, gdy Nobunaga Oda, japoński daimyō, zlecił w 1576 wykonanie sześciu pokrytych żelaznymi pancerzami dużych statków wojennych, skonstruowano jedne z pierwszych okrętów pancernych. W 1588 Toyotomi Hideyoshi zakazał piractwa. Wakō zostali jego wasalami i stanowili trzon sił morskich w inwazji na Koreę.

Daimyō (jap. 大名, daimyō?) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.), potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali nieraz całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Pierwsze zdolne do wypłynięcia na otwarte wody oceaniczne okręty wojenne powstały w Japonii na początku XVII wieku dzięki kontaktom z krajami zachodu podczas okresu handlu z Nanban. W 1613 Daimyo z Sendai, porozumiawszy się z siogunami z rodu Tokugawa, wybudował 500-tonowy galeon Date Maru, który przewiózł do Ameryk i Europy misję dyplomatyczną pod przewodnictwem Hasekury Tsunenagi. Począwszy od 1604 siogun zamówił, głównie na potrzeby handlu z Azją Południowo-Wschodnią, łącznie około 350 okrętów handlowych, w większości korzystających z zachodnich rozwiań konstrukcyjnych.

Wojna japońsko-koreańska - wojna pomiędzy koreańskim państwem dynastii Chosŏn, wspieranym przez chińską dynastię Ming, a Japonią rządzoną przez Hideyoshiego Toyotomi. Wojna jest też znana jako wojna Imjin (kor. 임진왜란). Inwazja Korei miała być pierwszym krokiem w podboju wschodniej Azji przez Japonię.

Azja (gr. Ἀσία Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

Przypisy

Evans, Kaigun

Linki zewnętrzne

Nobunaga's ironclad navy (jap.)

Hiroshi Nishida's IJN site (ang.)

Imperial Japanese Navy Page (ang.)

Etajima Museum of Naval History (ang.)

Fading Victory: The Diary of Admiral Matome Ugaki, 1941-1945 - book review (ang.)

Imperial Japanese Navy Awards of the Golden Kite in World War 2, a Note (ang.)

Imperial Japanese Navy in World War 1, 1914-18 including warship losses (ang.)

Wojna rosyjsko-japońska - wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Japonii toczona w okresie od 8 lutego 1904 do 5 września 1905 na Dalekim Wschodzie zakończona Traktatem z Portsmouth i zwycięstwem Japonii, która dzięki temu awansowała do grona światowych potęg. Japońska armia o stosunkowo małym doświadczeniu bojowym uzyskała druzgocące zwycięstwo nad siłami Rosji, co było dużym zaskoczeniem dla wielu obserwatorów konfliktu. Poniżający szereg klęsk armii rosyjskiej w ogromnym stopniu przyczynił się do niezadowolenia społecznego w Rosji i był główną przyczyną Rewolucji w 1905. Wojna była jednym z lokalnych konfliktów wybuchających przed I wojną światową.

Wojna na Pacyfiku – całokształt działań militarnych w Azji Wschodniej, Południowo-Wschodniej i na obszarach Pacyfiku w okresie od 1937 do 1945 r., które przybrały formę szczególnie natężonego konfliktu w okresie od 7 grudnia 1941 (atak na Pearl Harbor) do 2 września 1945 (bezwarunkowa kapitulacja Japonii), będąc wówczas częścią II wojny światowej. Wojna prowadzona była z jednej strony przez Cesarstwo Japonii i jej nielicznych sojuszników, a z drugiej przez siły alianckie ze Stanami Zjednoczonymi na czele.