Japoński system adresowy - Polski Serwis Naukowy

Mapa okolicy w Katasekaigan chōme 2 w Fujisawa. Kwartały (banchi) są wskazane przez numery w kółkach, a numery budynków (gō) nie są pokazane.

Japoński system adresowy jest używany do identyfikacji miejsc w Japonii. W systemie japońskim adresy są zapisywane odwrotnie niż na Zachodzie, czyli rozpoczynają się od największej jednostki geograficznej i są stopniowo doszczegółowiane.

Ramen (jap. 拉麺 bądź ラーメン; rāmen) – japońskie danie składające się z rosołu, makaronu i innych składników w zależności od receptury. Ramen do Japonii przywędrował z Chin i różni się od tradycyjnych japońskich zup tym, że zawiera mięso, podczas gdy tradycyjnie w Japonii stosowało się głównie ryby i warzywa. Ramen trafił do Japonii w XIX wieku, jednak popularny stał się po II wojnie światowej. Obecnie stanowi jeden z najczęściej spotykanych fastfoodów. Ramen został wykorzystany do stworzenia pierwowzoru tzw. zup błyskawicznych.
Tokio ?/i (jap. 東京都, Tōkyō-to?) – stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata (metropolis Greater Tokyo Area), który, wraz z Jokohamą, Kawasaki, Saitamą i innymi miastami nad zatoką, skupia 32-43 mln mieszkańców.

Części adresu

Tablica adresowa bloku (jap. 街区表示板 gaiku-hyōjiban) dla adresu Meieki 4-chōme, 5-banchi.

Japoński adres rozpoczyna się od największej jednostki podziału administracyjnego, czyli prefektury. Są one zwykle nazywane ken (県), z wyjątkiem trzech specjalnych typów prefektur: to (都) dla Tokio, dō (道) dla Hokkaido i fu (府) dla prefektur miejskich Osaki i Kioto.

Rōmaji (jap. ローマ字, rōmaji?, znaki rzymskie) – latynizacja języka japońskiego, zapis transkrypcyjny języka japońskiego przy pomocy alfabetu łacińskiego.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Po prefekturze wymienia się miejscowość. Dla dużych miejscowości jest to miasto (shi, 市). W Tokio mieszczą się zarówno zwykłe miasta, jak i dzielnice (ku, 区), które posiadają status miasta. W mniejszych miejscowościach adres zawiera nazwę powiatu (gun, 郡), po którym zamieszcza się nazwę miejscowości (chō lub machi, 町) lub wioski (mura lub son, 村).

Kyoto Tower (jap. 京都タワー, Kyōto-tawā) - wieża widokowa i TV, o wysokości 131 m, usytuowana naprzeciwko głównego dworca kolejowego w Kioto, w Japonii.
Ginza - dzielnica Tokio. Położona jest na południe od Yaesu i Kyōbashi, na wschód od Yūrakuchō i Uchisaiwaicho, na zachód od Tsukiji i na północ od Shinbashi. Znana jako jedna z najdroższych dzielnic Tokio. Znajduje się tu wiele markowych domów towarowych, butików, restauracji i kawiarni. Po trudach kupowania i towarzyskich spotkań przyciąga teatrem kabuki.

Następnym elementem adresu jest lokalizacja w ramach miejscowości. Wiele miast posiada dzielnice (ku, 区), które mogą z kolei składać się z machi lub chō (町). Miasta mogą mieć mniejsze części z nazwami takimi jak chō, ōaza(大字) lub aza(字), albo nawet jeszcze mniejsze, określane nazwą koaza(小字).

Ostatnie trzy części adresu to okręg miejski (chōme 丁目), kwartał (banchi 番地) i w końcu numer domu (gō 号). Numery chōme i banchi są zazwyczaj przyznawane w zależności od oddalenia od centrum miejscowości. Numery gō są zwykle przyznawane w ramach kwartału (banchi) zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara. Ponieważ zawsze są to numery, najczęściej zapisuje się je jako jeden ciąg, na przykład 1-2-3, zaczynając od chōme i kończąc na gō. W przypadku bloków w miastach jako czwarty element może pojawić się numer mieszkania. Ten trzyczęściowy system jest stosunkowo nowy i na niektórych obszarach nie został jeszcze całkowicie wdrożony, szczególnie w starszych częściach miast i na słabo zaludnionych obszarach wiejskich. Po machi lub aza wpisuje się tam jedynie banchi.

Region Kansai (jap. 関西地方, Kansai-chihō?), inaczej region Kinki (jap. 近畿地方, Kinki-chihō?) - historyczna prowincja na wyspie Honsiu w Japonii, obejmująca prefektury Nara, Wakayama, Mie, Kyōto, Ōsaka, Hyōgo i Shiga.
Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Nazwy ulic są rzadko wykorzystywane w adresach (z wyjątkiem Kioto i niektórych miast na Hokkaido, na przykład Sapporo), a większość ulic w Japonii nie ma nazw. Bloki (kwartały) banchi często mają nieregularne kształty. Ponieważ numery banchi były przydzielane w kolejności ich rejestracji w starym systemie, często nie następują one we właściwym porządku, szczególnie w starszych częściach miast. Z tej przyczyny udzielając wskazówek większość ludzi podaje informacje o skrzyżowaniach, charakterystycznych punktach miasta i stacjach metra, na przykład "przy Chūō-dori i Matsuya-dori, naprzeciwko domu handlowego Matsuya i stacji Ginza" w przypadku sklepu w Tokio. W praktyce wiele firm umieszcza mapy na swoich materiałach i wizytówkach. Dodatkowo, znaki umieszczone na słupach często określają nazwę okręgu miejskiego i numer kwartału, a szczegółowe mapy najbliższej okolicy można czasem spotkać w pobliżu przystanków autobusowych i przy wyjściach ze stacji kolejowych.

Metro tokijskie (?) tworzy sieć 13 własnych linii o łącznej długości 312,4 km. Gdyby do tej liczby dodać długość pojedynczej linii Rinkai-sen (?), odrębnej kolei, ale funkcjonującej jak metro, to długość sieci wzrosłaby do 324,6 km. Wraz z liniami kolei współpracujących, na które wjeżdżają wszystkie lub prawie wszystkie pociągi jadące liniami własnymi metra (i Rinkai-sen), system liczy 820 km. Istnieją też linie kolei aglomeracyjnych i regionalnych, na które wjeżdżają niektóre pociągi jadące liniami własnymi metra. Po ich uwzględnieniu system liczy aż 898 km (2008). Uwzględniając zatem całość sieci kolejowej obsługiwanej tymi pociągami jest to de facto najrozleglejszy system na świecie, a także jeden z najbardziej obciążonych: przewozi dziennie ok. 7,8 – 8 mln pasażerów.
Prefektury Japonii, to 47 jednostek administracyjnych, na które podzielona jest Japonia. W języku japońskim system podziału administracyjnego nazywa się to-dō-fu-ken (jap. 都道府県, to-dō-fu-ken?). Mianem tym określane są:

Jako dodatek do właściwego adresu wszystkie miejsca w Japonii posiadają swój kod pocztowy. Po reformie w 1998 kod zaczyna się z symbolu poczty 〒, po którym umieszcza się 3 cyfry, dywiz i 4 pozostałe cyfry (np. 〒123-4567).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)