Jaromir Przemyślida - Polski Serwis Naukowy

Jaromir (zm. 4 listopada 1035) – książę czeski z dynastii Przemyślidów. Panował w latach 1003, 1004-1012, 1033-1034. Syn Bolesława II Pobożnego i jego żony Emmy, młodszy brat Bolesława Rudego. Po śmierci Władywoja przejął tron, jednak został obalony przez Bolesława Chrobrego, który pomógł odzyskać tron jego starszemu bratu. Powrócił na tron dzięki zbrojnej pomocy cesarza Henryka II, uzyskanej za cenę złożenia hołdu lennego Henrykowi. Należał do najwierniejszych stronników cesarskich, wspomagał Niemców w wojnie przeciwko Polakom. W roku 1012 został obalony przez swojego brata Oldrzycha i udał się na wygnanie. Udało mu się na krótko powrócić na tron w roku 1033. W roku 1034 Oldrzych odzyskał władzę, a Jaromir został uwięziony. Zmarł rok później, najprawdopodobniej zamordowany. Jak donoszą kroniki Jaromir był eunuchem, a wykastrowano go z polecenia Bolesława Chrobrego. Według Kosmasa, został zamordowany przez Wrszowców.

Przemyślidzi (czes. Přemyslovci) - czeska dynastia wywodząca się od legendarnego Przemysła, męża Libuszy. Panowała w Czechach od czasów Borzywoja, który ok. roku 871 przyjął chrzest. Główna linia wygasła w 1306 roku wraz ze śmiercią Wacława III. Boczna linia zapoczątkowana przez Mikołaja I (nieślubny syn Przemysła Ottokara II) panowała w księstwach śląskich (opawskim, karniowskim i raciborskim) między 1269 a 1521.

Wrszowcy, Werszowcy (łac. Vrsines, czes. Vršovci), zobacz też Rawici, początkowo czeski, następnie polski ród możnowładczy o początkach historii w X-XII wieku. Posiadali swe domeny w północnych Czechach wokół Žatca i Litomierzyc. W 995 r. aktywnie uczestniczyli w wyniszczeniu Sławnikowiców, prawdopodobnie w zemście za rzucenie na nich klątwy przez świętego Wojciecha. Wiele wskazuje, że przejęli po nich także Libice.

Zobacz też

Władcy Czech

Kosmas z Pragi - (ur. ok. 1045, zm. 21 października 1125), kanonik praski, uważany za pierwszego czeskiego dziejopisarza, autor łacińskiej kroniki Chronica Boëmorum opisującej dzieje narodu i państwa czeskiego od czasów bajecznych aż do roku 1125. Kronika ta znana jest w polskiej literaturze historiograficznej jako Kronika Kosmasa.

Henryk II Święty (niem. Heinrich III. der Heilge, ur. 6 maja 973 lub 978, zm. 13 lipca 1024) – książę Bawarii jako Henryk IV w latach 995-1005, król Niemiec od 1002, król Włoch od 1004, cesarz rzymsko-niemiecki od 1014. Kanonizowany przez Kościół Katolicki w 1146. Syn księcia Bawarii Henryka Kłótnika, ostatni władca z dynastii saskiej (Ludolfingów).