Jarosław Marek Rymkiewicz (ur. 13 lipca 1935 w Warszawie jako J.M. Szulc) – polski poeta, eseista, dramaturg, krytyk literacki i profesor nauk filologicznych.

Życiorys

Syn prozaika Władysława Szulca, pochodzenia niemiecko-polskiego i lekarki Hanny z Baranowskich herbu Tuhan, pochodzenia tatarsko-niemieckiego. Rodzina zmieniła nazwisko Szulc po niemieckim przodku pod wpływem wojennych przeżyć w połowie lat 40 (nazwisko Rymkiewicz było przedwojennym pseudonimem literackim Władysława Szulca). Po wojnie rodzina jego osiedliła się w Łodzi. Rodzice poety należeli do PZPR, a on sam do Związku Młodzieży Polskiej. W Łodzi Rymkiewicz uczęszczał do szkoły średniej, a następnie ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. W 1994 otrzymał tytuł naukowy profesora.

Dramat (z gr. δρᾶμα - dráma czyli działanie, akcja) – jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i epiki). Jest to właściwie rodzaj sztuki na granicy teatru i literatury.
Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

W 1957 wydał swój pierwszy tomik wierszy Konwencje. Jego program poetycki oparty jest na klasycyzmie rozumianym jako odwołanie się do tradycji literackiej i tworzenie na bazie odwołań do jej dorobku tak w sferze formy literackiej, jak i treści czy wątków. Jednak odwołania literackie, na jakich Jarosław Marek Rymkiewicz polega, to nie tradycyjny zestaw symboli sięgający do antyku, ale bogactwo form i charakterystyczne treści epoki baroku. Ten program poetycki wyraził on w książce Czym jest klasycyzm. Manifesty poetyckie z 1967 roku. Zainteresowanie wątkami barokowymi przejawia się w wykorzystywaniu filozoficznych aspektów śmierci, przemijania biologicznego i przemijania w kulturze.

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989 na drodze dyktatury proletariatu.
Związek Młodzieży Polskiej (ZMP) - młodzieżowa organizacja ideowo polityczna, działająca w Polsce w latach 1948-1957 i wzorowana na radzieckim Komsomole. Powołana została przez rządzących krajem komunistów do realizowania polityki ich partii wobec młodzieży, służyła indoktrynacji młodych, kształceniu nowych kadr dla władzy oraz pomocy w przebudowie społeczeństwa na modłę komunistyczną. Stanowiła jeden z symboli polskiego stalinizmu.

Jarosław Marek Rymkiewicz zajmuje się także tłumaczeniem. Tłumaczył m.in. poezję anglo-amerykańską – Thomasa S. Eliota, Wallace Stevensa, oraz hiszpańską – Federico García Lorca, Pedro Calderón de la Barca (imitacja Życie snem, 1969).

W 2003 został laureatem Nagrody literackiej Nike za tom wierszy Zachód słońca w Milanówku. Jest pracownikiem Instytutu Badań Literackich PAN oraz członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

W 2010 wszedł w skład komitetu poparcia Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. "Gazeta Polska" przyznała mu tytuł "Człowieka Roku 2011".

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.
Federico García Lorca (ur. 5 czerwca 1898, zm. 19 sierpnia 1936) – hiszpański poeta i dramaturg, pamiętany także jako malarz, pianista i kompozytor. Sztandarowy przedstawiciel Pokolenia 27.

Utwory

Zbiory wierszy

Tomiki poetyckie

Konwencje, 1957 (Wydawnictwo Łódzkie)

Człowiek z głową jastrzębia, 1960 (Wydawnictwo Łódzkie)

Metafizyka, 1963 (Wydawnictwo Czytelnik)

Animula, 1964 (Wydawnictwo Czytelnik)

Anatomia, 1970 (Wydawnictwo Czytelnik)

Co to jest drozd, 1973 (Wydawnictwo Czytelnik)

Thema Regium, 1978 (Wydawnictwo Czytelnik)

Ulica Mandelsztama i inne wiersze z lat 1979 – 1983, 1983 (Wydawnictwo Czytelnik)

Mogiła Ordona i inne wiersze z lat 1979 – 1984, 1984 (Warszawska Niezależna Oficyna Wydawnicza Poetów i Malarzy "Przedświt")

Moje dzieło pośmiertne, 1993 (Wydawnictwo Znak)

Znak niejasny, baśń półżywa, 1999 (Państwowy Instytut Wydawniczy)

Zachód słońca w Milanówku, 2002, (Wydawnictwo Sic!)

Do widzenia gawrony, 2006 (Wydawnictwo Sic!)

Poezje wybrane

Wybór wierszy, 1976 (Wydawnictwo Czytelnik)

Poezje wybrane, 1981 (Wydawnictwo LSW)

Cicho ciszej. Wybrane wiersze z lat 1963-2002, 2003 (Wydawnictwo Sic!)

Wiersze polityczne, 2010 (Wydawnictwo Sic!)

Książki eseistyczne

Szkice historycznoliterackie

Cykl "Jak bajeczne żurawie"

Żmut, 1987 (Wydawnictwo Sic!)

Baket, 1989 (Wydawnictwo Aneks)

Kilka szczegółów, 1994 (Wydawnictwo Arcana)

Do Snowia i dalej, 1996 (Wydawnictwo Arcana)

Powieści encyklopedyczne

Leśmian. Encyklopedia, 2001 (Wydawnictwo Sic!)

Słowacki. Encyklopedia, 2004 (Wydawnictwo Sic!)

Inne

Czym jest klasycyzm: manifesty poetyckie, 1967 (Państwowy Instytut Wydawniczy)

Myśli różne o ogrodach, 1968 (Wydawnictwo Sic!)

Aleksander Fredro jest w złym humorze, 1977 (Wydawnictwo Czytelnik)

Juliusz Słowacki pyta o godzinę, 1982 (Wydawnictwo Czytelnik)

Przez zwierciadło, 2003 (Wydawnictwo Znak)

Szkice historyczne

Wielki Książę z dodaniem rozważań o istocie i przymiotach ducha polskiego, 1983 (Państwowy Instytut Wydawniczy)

Wieszanie, 2007, (Wydawnictwo Sic!)

Kinderszenen 2008, (Wydawnictwo Sic!)

Samuel Zborowski 2010, (Wydawnictwo Sic!)

Nagroda literacka Nike – prestiżowe polskie wyróżnienie dla najlepszej polskiej książki roku. Przyznawana jest corocznie od roku 1997 przez Fundację tej nagrody.
Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian, Greków oraz Żydów. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzeniu kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak Barok, Rokoko, Manieryzm. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)