Jarosław opolski (ur. pomiędzy 1143 a 1160, zm. 22 marca 1201) - książę opolski od 1173, biskup wrocławski od 1198.

Księstwo Opolskie pod rządami Jarosława w latach 1173 - 1201 (zielony kolor).

Jarosław był najstarszym synem z pierwszego małżeństwa Bolesława I Wysokiego i księżniczki kijowskiej Zwienisławy. Nie wiadomo czy urodził się jeszcze w Polsce, czy już na emigracji politycznej w Niemczech, która nastąpiła na skutek rewolty młodszych braci Władysława Wygnańca. W każdym razie dzieciństwo spędził na dworze Fryderyka Barbarossy w Altenburgu. Po 1163 roku tj. po odzyskaniu Śląska przez ojca i stryja Mieszka IV Plątonogiego znalazł się w kraju, gdzie zapewne aktywnie zaczął pomagać. Wobec jednak powtórnego małżeństwa ojca z Niemką Krystyną sytuacja uległa diametralnej zmianie. Macocha zaczęła intrygować, zaś Bolesław coraz bardziej zaczął faworyzować przyrodnich braci Jarosława. Pierworodny miał zostać wyświęcony na księdza (cel ostatecznie zrealizowano) by w ten sposób umożliwić przejęcie całości dziedzictwa synom Krystyny. Jarosław nie pogodził się jednak z tym stanem rzeczy i sprzymierzył się z równie niezadowolonym z polityki Bolesława stryjem Mieszkiem Plątonogim. Okazja to przewrotu nadeszła szybko i w wyniku wojny domowej w latach 1172-1173 roku Bolesław Wysoki znalazł się na wygnaniu w niemieckim Erfurcie. Na szczęście dla księcia śląskiego Fryderyk Barbarossa zdecydował się na interwencję i dzięki jego mediacji Bolesław odzyskał władzę na Dolnym Śląsku w zamian za co musiał uznać władzę Mieszka w Raciborzu i Jarosława w Opolu. Następną informacje o Jarosławie mamy dopiero z połowy lat dziewięćdziesiątych. W 1195 roku Jarosław czynie wspierał wraz ze swoim stryjem Mieszka III Starego w bitwie mozgawskiej, w której spóźnione już oddziały śląskie zupełnie niepotrzebnie pokonały wojska komesa sandomierskiego Goworka. Trzy lata później (1198 rok) Jarosław pogodził się całkowicie ze swoim duchownym stanem i został wybrany ma stanowisko biskupa wrocławskiego. Pod koniec życia musiał więc Jarosław całkowicie pogodzić się z ojcem, gdyż nie wydaje się prawdopodobne, że biskupem został we Wrocławiu, ktoś będący w opozycji względem księcia śląskiego. Dodatkowym znakiem pogodzenia się ojca z synem jest wydana mniej więcej w tym okresie moneta na której występują imiona obydwu. Jarosław zmarł 22 marca 1201 roku, na kilka miesięcy przed zgonem ojca, który przejął po nim księstwo opolskie. Ostatecznie, jednak Opole dostało się Mieszkowi Plątonogiemu, który korzystając z kłopotów z przejęciem władzy następcy Bolesława Henryka I Brodatego, zajął księstwo na początku następnego roku. Jarosław pochowany został zapewne we Wrocławiu.