Jean Baudrillard (ur. 20 czerwca 1929 w Reims, zm. 6 marca 2007 w Paryżu) – francuski socjolog i filozof kultury.

Był jednym z inicjatorów nurtu postmodernistycznego w teorii społecznej oraz radykalnym krytykiem globalizacji, współczesnego społeczeństwa i kultury.

Zainteresowany społeczeństwem postindustrialnym i kulturowymi skutkami rozwoju technik rzeczywistości wirtualnej, autor teorii symulakrów. Teoretyk fotografii i fotograf. Autor szeregu publikacji napisanych oryginalnym, łatwo rozpoznawalnym stylem (styl ten, podobnie jak i styl pisarstwa innych postmoderministów, był przedmiotem krytyki fizyka Alana Davida Sokala za nadużywanie terminologii nauk ścisłych).

Życie

Baudrillard urodził się w Reims, w północno-wschodniej Francji, 29 lipca 1929 roku. Dziennikarzom powiedział, że jego dziadkowie byli rolnikami, a jego rodzice służyli w urzędach państwowych. Był pierwszym w rodzinie, który uczęszczał na uniwersytet, gdy przeniósł się do Paryża na Uniwersytet w Sorbonie. Studiował tam germanistykę, po czym, w roku 1958, rozpoczął pracę jako nauczyciel języka niemieckiego w prowincjonalnym liceum, gdzie pozostał do roku 1966. Będąc nauczycielem, Baudrillard zaczął publikować recenzje literatury i tłumaczył prace takich autorów jak Peter Weiss, Bertolt Brecht i Wilhelm Mühlmann.

Z końcem okresu kiedy był nauczycielem języka niemieckiego , rozpoczęło się jego przejście na grunt socjologii. Ostatecznie Baudrillard ukończył swoją pracę doktorską Le Système des Objets (System obiektów) pod opieką Henri Lefebvre'a. Następnie rozpoczął nauczanie socjologii na uniwersytecie Paris-X Nanterre (Université de Paris-X Nanterre), który wówczas był instytucją radykalną politycznie mocno zaangażowaną w wydarzenia jakie miały miejsce w maju 1968 roku. W Nanterre objął stanowisko adiunkta, następnie profesora pomocniczego, ostatecznie zostając profesorem po ukończeniu pracy akredytacyjnej L'Autre par lui-même (Inni przez siebie).

W roku 1986 przeniósł się do Instytutu Badań i Informacji Socjoekonomicznych (IRIS – Institut de Recherche et d'Information Socio-Économique) na uniwersytecie Paris-X Dauphine (Université de Paris-IX Dauphine), gdzie pozostał przez dalszą część swojej kariery nauczycielskiej. W tym czasie rozpoczęło się jego odejście od dyscypliny socjologii, szczególnie w jej klasycznej postaci, i po zarzuceniu pełnoetatowej pracy dydaktycznej, rzadko identyfikował się z jakąkolwiek szczególną dyscypliną, choć pozostał w związkach ze społecznością akademicką. W latach 80. i 90. jego książki zdobyły szerokie rzesze czytelników i w ostatnich latach życia stał się, w znacznej mierze, znaną intelektualną znakomitością – był często publikowany we francusko- i angielskojęzycznej prasie popularnej. Mimo to nadal współpracował z Instytutem Badań nad Współczesnym Społeczeństwem (Institut de Recherche sur l'Innovation Sociale) i narodowym Centrum Badań Naukowych (Centre National de la Recherche Scientifique). Był także satrapą w Kolegium Patafizyki. Był też współpracownikiem w kanadyjskim piśmie filozoficznym Ctheory, gdzie bywał bardzo często cytowany. Zmarł na dur brzuszny 6 marca 2007 roku w wieku 77 lat.