Jeremi Maria Franciszek Wasiutyński (ur. 6 października 1907 w Warszawie, zm. 8 kwietnia 2005 w Oslo) — filozof i astrofizyk polski, od 1937 działający w Norwegii.

Był synem Aleksandra (inżyniera kolejnictwa, profesora Politechniki Lwowskiej i Warszawskiej) i Klotyldy z Romockich, bratem Zbigniewa (inżyniera budowy mostów). Studiował na Uniwersytecie Warszawskim astronomię, matematykę, fizykę, chemię, filozofię i psychologię (w latach 1925-1932). W 1937 wyjechał do Norwegii z zamiarem uzyskania doktoratu; II wojna światowa opóźniła obronę pracy Studium hydrodynamiki i struktury gwiazd i planet do 1948. Pozostał w Norwegii na stałe, nie przyjmując propozycji pracy w Krakowie i Warszawie. Publikował artykuły i eseje w prasie norweskiej i fińskiej, w 1965 uzyskał stałe stypendium naukowe rządu norweskiego, a w 1976 stypendium profesorskie.

Był autorem wielu prac naukowych, zajmował się filozofią i syntezą nauki. W swojej pierwszej książce, wydanej jeszcze w Polsce w 1938 Kopernik. Twórca nowego nieba zajął się m.in. sprawą narodowości Kopernika, zwracając uwagę na związki astronoma z kulturą niemiecką i włoską. W latach 1943-1944 wydał popularnonaukową historię świata od powstania układu słonecznego w trzech tomach Verden og geniet. Fra solsystemets dannelse til idag (Świat i geniusz). Opublikował ponadto m.in.:

Źródła

Linki zewnętrzne