|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wystawę "Ze wschodnich stepów - Tatarzy polscy" zaprezentuje w piątek Muzeum Etnograficzne we Włocławku. Ekspozycja jest częścią cyklu przedstawiającego kulturę i folklor mniejszości narodowych i etnicznych na ziemiach polskich."Wystawa ... Strzyga - demon z wierzeń słowiańskich - przeważnie był płci żeńskiej i żywił się krwią swoich ofiar. Nazwa ta oddaje charakter roślinnych pasożytów z rodzaju Striga. Okazuje się, że rośliny same przyczyniły się do rozwoju tych pasożytów. Jak to możl... Diamenty z domieszką boru lub azotu, z racji swoich wyjątkowych właściwości, mogą pomóc w utylizacji niebezpiecznych odpadów farmaceutycznych, zanieczyszczeń biologicznych czy wytworzeniu protez o podwyższonej odporności mechanicznej. Nad nowymi spos... W najbliższy poniedziałek, 23 maja, w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN dr hab. Alexei Pamyatnykh omówi najnowszą amerykańską misję kosmiczną, której celem jest poszukiwanie planet pozasłonecznych.Będzie to przedostatnie seminarium... Geoffrey Notkin i Steve Arnold, łowcy meteorytów z programu stacji Discovery "Meteorite Men", rozpoczęli badania na terenie Rezerwatu Meteoryt Morasko w Poznaniu. Podobne badania przeprowadzą także w okolicach Pułtuska."Efekty ich p...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Jerzy AkropolitesTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Oktawiusz Jurewicz (ur. 30 kwietnia 1926 w Białymstoku) – polski filolog klasyczny, historyk, bizantynista. Profesura nadzwyczajny w 1971, zwyczajny w 1986 Uniwersytetu Warszawskiego. Dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej UW w latach 1971-1996, kierownik Zakładu Filologii Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Filologii Klasycznej w latach 1963-1966, prodziekan i następniei dziekan Wydziału Filologicznego UW 1966-1973. W latach 1973-1979 pracował na stanowisku profesora (professeur associe) Uniwersytetu Paris IV-Sorbonne i jednocześnie dyrektora Centre de Civilisation Polonaise tegoż Uniwersytetu. Założył i redagował czasopismo naukowe "Les Cahiers Franco Polonais" (roczniki 1977-1983). Odbył wiele stażów naukowych min. na uniwersytetach w Belgradzie, Berlinie, Budapeszcie, Kolonii, Monachium, Moskwie i Paryżu. Autor publikacji około 100 prac , artykułów, książek wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim oraz szeregu przekładów źródeł historycznych greckich na język ojczysty. Wykształcił kilkunastu magistrów, byłem promotorem trzech doktorów nauk humanistycznych, recenzował 14 prac doktorskich różnych uniwersytetów i 6 prac habilitacyjnych. Członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, członek i członek honorowy Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, członek Komisji Bizantynologicznej KNoKA PAN i jej przewodniczący do 2000 (obecnie członek honorowy), członek Towarzystwa Historycznego Mommsengesellschaft. Georgije Ostrogorski (nazwisko często podawane w obcych brzmieniach: ang. George Alexandrovič Ostrogorsky, niem. Georg Ostrogorski, ros. Георгий Александрович Острогорский (ur. 19 stycznia 1902 w Petersburgu, zm. 24 października 1976 w Belgradzie) – serbski historyk urodzony w Rosji, międzynarodowej sławy bizantynolog. Jerzy Akropolites również Akropolita (gr.: Γεῶργιος Ἀκροπολίτης , Geōrgios Akropolitēs, 1217–1282) – bizantyński dowódca, dyplomata, uczony i historyk.
Czy wiesz że...? beta Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) - grupa ludów tureckich wschodniej Europy i centralnej Azji. Nazwa Tatar pochodzi prawdopodobnie od słowa Tartar - mitologicznego piekła. Ludziom w napadniętej Europie Wschodniej (XIII wiek) stepowi wojownicy wydawali się przybyszami z piekieł. Nazwa się przyjęła i od słowa Tartarzy (przybysze z piekieł) powstała obecna nazwa Tatarzy.
Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi.
Grzegorz X, łac. Gregorius Decimus, właściwie wł. Teobaldo Visconti (ur. ok. 1210 w Piacenzie, zm. 10 stycznia 1276 w Arezzo) – papież w okresie od 1 września 1271, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Michał VIII Paleolog (ur. 1224/1225, zm. 11 grudnia 1282) – cesarz Nicei od 1259 roku; cesarz Bizancjum od 1261. Udało mu się odnowić Cesarstwo Bizantyńskie, od 1204 zajęte przez łacinników. Podczas swego panowania dążył do zbliżenia kościołów chrześcijańskich i skutecznie odpierał ataki na cesarstwo. Założył dynastię Paleologów, najdłużej panującą w historii Cesarstwa
Homer (st.gr. Ὅμηρος, Hómēros, nw.gr. Όμηρος) (VIII wiek p.n.e.) – grecki aojda (rapsodas). Uważa się go za ojca poezji epickiej. Najstarszy znany z imienia europejski poeta, który zapewne przejął dziedzictwo długiej i bogatej tradycji poezji heroicznej (której istnienie jest wszakże czystym domysłem).
Cesarstwo Nicejskie (gr. Βασίλειον τῆς Νίκαιας) – greckie państwo istniejące w latach 1204–1261 na zachodnich obszarach Azji Mniejszej.
Logoteta (gr. λογοθέτης, logothétēs, pl. logothétai; łac. logotheta, pl. logothetae) – urząd administracyjny w Cesarstwie Wschodniorzymskim oraz w Cesarstwie Bizantyjskim. Logoteta był organem centralnym i naczelnym analogicznym do obecnych ministrów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
