Jerzy Komorowski - harcmistrz - Polski Serwis Naukowy

Grób Jerzego Komorowskiego na cmentarzu św. Wawrzyńca. 51°07′09.47″N 17°04′13.15″E / 51.1192972, 17.0703194

Jerzy Komorowski ps. "Żubr Zwyrtała", "Komar" (ur. 18 marca 1935 w Łodzi, zm. 25 kwietnia 2006 we Wrocławiu) – inżynier, przewodnik turystyczny, harcmistrz, jeden z najwybitniejszych instruktorów Ruchu Harcerskiego i Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Sąd Harcerski Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej - jest niezawisłą władzą sądowniczą Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Pełni rolę sądu koleżeńskiego, jest niezawisła w orzekaniu, a jej orzekania są ostateczne. Sąd pracuje według regulaminu uchwalonego na jego wniosek przez Radę Naczelną.

Kariera zawodowa

W latach 1952-1958 studiował na Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Mechanicznym oraz Politechnice Śląskiej w Gliwicach na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Biurze Projektów Taboru Rzecznego we Wrocławiu, gdzie pracował jako projektant. W 1962 rozpoczął pracę w Zjednoczeniu Żeglugi Śródlądowej i Stoczni Rzecznych. Pracował tam na stanowisku starszego inżyniera do 1991, kiedy to przeszedł na rentę.

Liczyrzepa (Duch Gór, Karkonosz, Rzepiór, Rzepolicz, niem. Rübezahl, czes. Krakonoš, Krkonoš) − postać fantastyczna, bohater licznych legend związany z obszarem Karkonoszy.

Przewodnik turystyczny to osoba, która ma odpowiednie uprawnienia (wydawane przez marszałka województwa, właściwego dla miejsca zamieszkania, potwierdzone legitymacją i odznaką) do udzielenia informacji turystycznych i krajoznawczych oraz do oprowadzenia wycieczek i turystów indywidualnych po obiektach, trasach i miejscowościach.

Działalność harcerska

Wiceprzewodniczący Ruchu Harcerskiego w latach 80., przewodniczący Okręgu Zachodniego ZHP-1918. Od 27 listopada 1994 komendant Wrocławskiego Związku Drużyn Harcerzy "Inigo" oraz 1 WDH "Kasztanowy Bór". W okresie 26 lutego 1995-2 marca 1997 prezes Sądu Harcerskiego ZHR. Od 28 listopada 1999 starszy Rady Żeglarskiej Maszoperii ZHR "Namorzyny". W okresie od 2004 do 2006 przewodniczący Komisji Rewizyjnej Okręgu Dolnośląskiego ZHR, namiestnik Harcerstwa Starszego ZHR. Jeden ze współtwórców Salezjańskiego Ruchu Programowo-Metodycznego "Dęby", wieloletni wykładowca kursów instruktorskich "Dęby" i "Pajęczarnia" oraz kursów "SAD" Dolnośląskiej i Górnośląskiej Szkoły Instruktorskiej ZHR.

Pomysł założenia Towarzystwa Tatrzańskiego był rozważany wśród miłośników Tatr już w 1871. Założono je początkowo jako Galicyjskie Towarzystwo Tatrzańskie 3 sierpnia 1873. Po ustanowieniu statutu Towarzystwo zostało zarejestrowane 19 marca 1874 z siedzibą w Nowym Targu. W maju 1874 zmieniło nazwę na Towarzystwo Tatrzańskie i przeniosło swoją siedzibę do Krakowa.

Udar mózgu (dawniej także apopleksja, z gr. ἀποπληξία = "paraliż"; łac. apoplexia cerebri, insultus cerebri, ang. cerebro-vascular accident, CVA) – zespół objawów klinicznych związanych z nagłym wystąpieniem ogniskowego lub uogólnionego zaburzenia czynności mózgu, powstały w wyniku zaburzenia krążenia mózgowego i utrzymujący się ponad 24 godziny.

Badacz i znawca historii harcerstwa, autor licznych artykułów na łamach prasy harcerskiej (m.in. "Drogowskazy", "Czuwajmy"). W katolickim Radiu Rodzina prowadził swoją autorską audycję "HARERA". W sumie w latach 1997 – 2001 przeprowadził ponad 160 audycji historycznych oraz krajoznawczo-harcerskich.

Harcmistrz - najwyższy harcerski stopień instruktorski, zdobywany przez instruktorów harcerskich. Oznaczany czerwoną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz czerwoną lilijką naszytą na lewym ramieniu munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako hm. przed imieniem i nazwiskiem.

Gliwice (śl. Glywicy, łac. Glivitium, niem. Gleiwitz, czes. Glivice albo Hlivice) - miasto w południowej Polsce na prawach powiatu w województwie śląskim, siedziba władz ziemskiego powiatu gliwickiego oraz diecezji gliwickiej.

Po jego śmierci bogate archiwum prac i dokumentów zostało przekazane do archiwum Zespołu Historycznego Okręgu Wielkopolskiego ZHR. Wśród wielu dokumentów harcerskich znalazły się tam też opracowania o Polskim Towarzystwie Tatrzańskim i PTTK.

Działalność krajoznawcza

W 1966 ukończył kurs na przewodnika terenowego dla nauczycieli, zorganizowany przez Zarząd Oddziału PTTK przy Zarządzie Okręgu Związku Nauczycielstwa Polskiego we Wrocławiu. Do 1977 prezes wrocławskiego Koła Przewodników Terenowych i Sudeckich "Rzepiór". Od 1970 instruktor krajoznawstwa Polski. Od 1990 prezes Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Od 1991 r. sekretarz Duszpasterstwa Przewodników Turystycznych Archidiecezji Wrocławskiej. W latach 2001-2005 członek Regionalnego Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa Dolny Śląsk.

Związek Harcerstwa Polskiego rok założenia 1918 (ZHP-1918) - organizacja harcerska powstałą w 1989 roku z inicjatywy krakowskich instruktorów Ruchu Harcerstwa Rzeczypospolitej.

Politechnika Śląska – państwowa wyższa uczelnia techniczna w Gliwicach. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 6. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 1122. pośród wszystkich typów uczelni.

Autor wielu artykułów i publikacji o tematyce historyczno-krajoznawczej. Pisywał m.in. do "Informatora Krajoznawczego" – wydawnictwa Komisji Krajoznawczej Oddziału Wrocławskiego PTTK. W latach 1989-1992 był członkiem kolegium redakcyjnego, ukazującego się w latach 1989-1996 rocznika – "Śląskiego Labiryntu Krajoznawczego". Przez szereg lat dokumentował dorobek zmarłych, dolnośląskich przewodników PTTK.

Katolickie Radio „Rodzina” – katolicka rozgłośnia radiowa archidiecezji wrocławskiej oraz diecezji świdnickiej o profilu ewangelizacyjno-społecznym oraz informacyjnym (informacje o działalności i życiu lokalnego Kościoła). Pierwsza audycja została nadana 16 października 1993 roku.

Czuwajmy – obecnie, harcerski kwartalnik duszpasterski, duszpasterstwa harcerek i harcerzy oraz Harcerskich Kręgów Kleryckich Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

Historyk i żeglarz z zamiłowania, miłośnik ziemi dolnośląskiej. Wieloletni przewodnik turystyczny, górski, miejski i terenowy. Członek Polskiego Towarzystwa Nautologicznego, Związku Podhalan, Polskiego Towarzystwa Historii Techniki, Towarzystwa Miłośników Wrocławia. Odznaczony Złotą Honorową Odznaką PTTK i Medalem 50-lecia PTTK.

Dolny Śląsk (niem. Niederschlesien, śl-niem. Niederschläsing, czes. Dolní Slezsko, śl. Dolny Ślůnsk, łac. Silesia Inferior) – część historycznej krainy - Śląska, położona w południowo-zachodniej Polsce nad środkową Odrą. Według tradycji historycznej fragment Dolnego Śląska (południowa część księstwa nyskiego) znajduje się również w Republice Czeskiej. Teren ten pozostał po wojnach śląskich w granicach Monarchii Habsburskiej. Obecnie Dolny Śląsk wchodzi w skład województw dolnośląskiego, lubuskiego i opolskiego (niewielkie skrawki również w województwie wielkopolskim).

Związek Podhalan – stowarzyszenie powstałe w roku 1919, reaktywowane w 1959. Jest organizacją skupiającą w swoim gronie górali, którzy pielęgnują swoją odrębność kulturową i obyczajową oraz sympatyków związanych z subregionami zamieszkałymi przez górali polskich. Obecnie do związku należy ok. 5 tysięcy członków. Związek posiada w Polsce 75 oddziałów, ma również swoje oddziały akademickie i młodzieżowe. Stowarzyszenie ma również prężnie działający oddział w Stanach Zjednoczonych.

Zmarł w nocy 25 kwietnia 2006 po kilkudniowym pobycie w Dolnośląskim Szpitalu Specjalistycznym im. T. Marciniaka we Wrocławiu w wyniku wylewu krwi do mózgu. Pogrzeb odbył się 5 maja 2006 na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu. Pochowany jest we wspólnym grobie z rodzicami.

Grób – nisza wykopana w ziemi (grób ziemny), wykuta w skale (grób skalny) lub fragment groty (katakumby), w którym podczas pochówku składane są szczątki zmarłego.

Pseudonim (z gr. ψευδώνυμος pseudonymos, dosł. "pod fałszywym imieniem") – indywidualna nazwa danej osoby, inna niż oficjalne imię i nazwisko.

Publikacje książkowe

Polska Naszych Dni – Człowiek Naszych Dni. Oprac. Jerzy Komorowski. PTTK Wrocław, 1979

Niepokornych "Droga do Orłów" : siedemdziesiąt lat krakowskiej "dziewiętnastki". Jerzy Komorowski. 2001 ISBN 8391618005

Przypisy

R. Ryszka, Biografia, "Drogowskazy", nr 81, maj 2007, s. 7-9.