Jerzy Ossowski - Polski Serwis Naukowy

Grób na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Jerzy Ossowski (ur. 23 lutego 1911 w Krakowie, zm. 2 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski prawnik i socjolog, instruktor harcerski.

Był synem Stefana (1874-1936), inżyniera elektryka, przemysłowca, ministra przemysłu i handlu w 1922 i 1923.

Przez rok studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, po czym przeniósł się na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1935. W czasie studiów założył i został pierwszym przewodniczącym Koła Socjologicznego Studentów UW im. Leona Petrażyckiego. W miesięczniku akademickim "Prawo" publikował artykuły o tematyce socjologicznej (m.in. Znaczenie socjologii dla nauki prawa, 1934; Pogłębianie podstaw socjologii, 1934). Po ukończeniu studiów aplikował w sądzie.

Powstanie warszawskie () – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Od 1934 należał do ZHP. Był członkiem gromady starszoharcerskiej "Jeże" im. Teodora Tomasza Jeża; podharcmistrz, należał do grona liderów ruchu starszoharcerskiego, brał udział w kursach instruktorskich w USA i Szwecji (1937). W kampanii wrześniowej 1939 zmobilizowany jako podchorąży, wkrótce promowany na podporucznika. Działał w Szarych Szeregach; współpracował w redaktorem naczelnym pisma Szarych Szeregów "Źródło" Gustawem Niemcem. W mieszkaniu Ossowskiego pismo redagowano i powielano. Po aresztowaniu G. Niemca (marzec 1941) był wizytatorem Chorągwi Lubelskiej (Ul Zboże) i Chorągwi Radomskiej (Ul Rady) w Głównej Kwaterze Szarych Szeregów. Gestapo poszukiwało go listem gończym.

Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.

Politechnika Warszawska (PW) – państwowa wyższa uczelnia w Warszawie. Jest jedną z największych i najlepszych wyższych uczelni technicznych w Polsce oraz w Europie Środkowo-Wschodniej. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 3. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 604. pośród wszystkich typów uczelni..

Mimo wojny kontynuował aplikację sądową oraz przygotowywał rozprawę doktorską O więzi społecznej pod kierunkiem prof. Jerzego Landego. Pracował jako referent w Głównym Urzędzie Rozdziału Zaopatrzenia Pracowników Miejskich w Warszawie; interwencja biura doprowadziła do zwolnienia go z więzienia po zatrzymaniu w 1942.

Harcmistrz - najwyższy harcerski stopień instruktorski, zdobywany przez instruktorów harcerskich. Oznaczany czerwoną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz czerwoną lilijką naszytą na lewym ramieniu munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako hm. przed imieniem i nazwiskiem.

Lista osób poległych i zmarłych w dniach powstania warszawskiego, których noty biograficzne znajdują się w zasobach Wikipedii. Dotyczy zarówno żołnierzy, sanitariuszek, łączniczek, harcerzy, cywili wspierających powstanie (lekarzy, chirurgów, księży), jak i ofiar zbrodni hitlerowskich – osób cywilnych niezwiązanych w tym czasie z żadną formacją zbrojną.

Wiosną 1944 został członkiem Rady Wychowawczej Grup Szturmowych Szarych Szeregów (kierowanej przez Józefa Zawadzkiego), opiekował się tworzącą 3 kompanią batalionu Zośka. W dniu wybuchu powstania warszawskiego został mianowany harcmistrzem, następnego dnia poległ na Ochocie.

Zobacz też

Polegli w powstaniu warszawskim po stronie polskiej

Źródła

Stanisław Broniewski, Jerzy Ossowski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXIV, 1979