Jerzy Wójcik - operator filmowy - Polski Serwis Naukowy

Jerzy Wójcik (ur. 12 września 1930 w Nowym Sączu) – operator filmowy, reżyser, autor scenariuszy filmowych i teatralnych.

Międzynarodową sławę zyskał w latach „polskiej szkoły filmowej”, jako współtwórca największych sukcesów artystycznych polskiego kina lat 50. i 60.

Życiorys

W 1955 ukończył studia na wydziale operatorskim PWSF w Łodzi (dyplom 1964). Zadebiutował jako operator w Eroice Andrzeja Munka (1958). Następnie realizował m.in. zdjęcia do filmów Popiół i diament (1958) Andrzeja Wajdy, Matka Joanna od Aniołów (1961) i Faraon (1966) Jerzego Kawalerowicza, Westerplatte (1967) Stanisława Różewicza i Potop (1973) Jerzego Hoffmana. W latach 60. współpracował z reżyserami jugosłowiańskimi. Wyreżyserował dwa filmy fabularne – Skarga (1991) i Wrota Europy, (1999) – do których napisał również scenariusze. Od lat 70. zajmuje się także reżyserią telewizyjną – stworzył kilka spektakli teatru TV, mi. in. Joanna d’Arc (1976) i Relacja (1977). Jest autorem scenariuszy dla teatru TV oraz Teatru Adekwatnego.

Polska szkoła filmowa – nazwa nadana przez francuskich krytyków filmowych kierunkowi polskiego kina, rozwijającego się w latach 1955–1965. Charakteryzował się on inspiracjami włoskim neorealizmem, analizowaniem skutków II wojny światowej oraz charakterystyką indywidualnych postaw i polskich mitów narodowych.
Festiwal Polskich Filmów Fabularnych - festiwal filmowy, który odbywa się co roku we wrześniu w Gdyni (do 1986 odbywał się w Gdańsku), podczas którego prezentowane są najlepsze polskie filmy fabularne, powstałe w ciągu roku od poprzedniego festiwalu. Główną Nagrodą tego festiwalu są Złote Lwy.

Jest profesorem sztuki filmowej. W latach 1981–1982 wykładał sztukę operatorską na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, a od 1984 wykłada na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi.

Za swoją twórczość był wielokrotnie nagradzany, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2005), nagrodą "Vitae Valor" za całokształt twórczości na III Festiwalu Filmowym "Vitae Valor" w Tarnowie (2003), nagrodą za całokształt twórczości "Golden Camera 300" na MFF Sztuki Operatorskiej im. braci Manaki w Bitola w Macedonii (1999), a wcześniej szeregiem nagród za zdjęcia do filmów i za reżyserię spektakli teatru TV.

Popiół i diament – powieść Jerzego Andrzejewskiego, opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku pod tytułem Zaraz po wojnie, a następnie w 1948 w wersji zmienionej, pod ostatecznym tytułem.
Ryszard Kapuściński (ur. 4 marca 1932 w Pińsku - zm. 23 stycznia 2007 w Warszawie) – polski reportażysta, dziennikarz, publicysta, poeta i fotograf, zwany "cesarzem reportażu".

Jest honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Twórców Obrazu Filmu Fabularnego.

W roku 2006 opublikował zawierającą przemyślenia i wspomnienia zawodowe książkę Labirynt Światła.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Eroica. Symfonia bohaterska w dwóch częściach – czarno-biały polski wojenny film fabularny w reżyserii Andrzeja Munka z 1957 roku zrealizowany w Zespole Filmowym Kadr. Premiera miała miejsce 4 stycznia 1958 roku.

Janusz Nasfeter (ur. 15 sierpnia 1920, zm. 1 kwietnia 1998) - polski reżyser i scenarzysta filmowy, często poruszający tematykę nieszczęśliwego dzieciństwa i trudnego dorastania. Napisał też książkę Najpiękniejszy dzień z 1962 roku zawierającą 3 opowiadania na podstawie swoich filmów Małe dramaty i Mój stary. Został pochowany na cmentarzu służewieckim w Warszawie.

Teatr Adekwatny został założony w październiku 1964 roku w polskim Cieszynie przez Magdę Teresę Wójcik i Henryka Boukołowskiego. W latach 1966-68 teatr mający nieformalną strukturę działał w Szczecinie (Klub 13 Muz) oraz Płocku (EMPiK). Następnie teatr przeniósł się do Warszawy. Przez wiele lat scena Teatru Adekwatnego mieściła się w Stołecznym Domu Kultury przy ul. Brzozowej 1. W 1994 roku teatr został wyrzucony ze swojej siedziby w Stołecznym Centrum Edukacji Kulturalnej (dawny Stołeczny Dom Kultury Nauczyciela), tracąc swoją scenę oraz większą część dorobku materialnego. Obecnie występuje gościnnie na deskach warszawskich teatrów. Od marca 1995 r. Teatr Adekwatny działa w formie stowarzyszenia.

Westerplatte – polski film fabularny w reżyserii Stanisława Różewicza z 1967 roku. Przedstawia on obronę Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte we wrześniu 1939.

Nowy Sącz – miasto powiatowe i na prawach powiatu grodzkiego, w województwie małopolskim. Przed reformą administracyjną w 1998 r. stolica województwa nowosądeckiego. W latach 1973-1977 miasto było siedzibą gminy wiejskiej Nowy Sącz. Trzecie co do liczby mieszkańców i piąte co do powierzchni miasto w województwie małopolskim. Liczba ludności: 84 556 (GUS, grudzień 2009). Ważny węzeł komunikacyjny, główny ośrodek turystyczny ziemi sądeckiej. Jedno z najstarszych miast w Małopolsce – lokowane 8 listopada 1292 r.

Kazimierz Julian Kutz, pierwotnie noszący nazwisko Kuc (ur. 16 lutego 1929 w Szopienicach, obecnie w granicach administracyjnych Katowic) – polski reżyser filmowy oraz teatralny, senator w latach 1997–2007, od 2007 poseł VI kadencji.

Julian Dziedzina (ur. 21 października 1930 roku w Lesku, zm. 21 maja 2007 roku w Łodzi) - polski reżyser, aktor i krytyk filmowy, wieloletni wykładowca łódzkiej filmówki. W 1956 roku ukończył wydział reżyserii w PWSF w Łodzi. Zaczynał od teatru marionetek i amatorskiej sceny w Wałbrzychu. Zajmował się też krytyką filmową. Jako reżyser zadebiutował filmem Koniec nocy, w którym zagrali m.in. Zbigniew Cybulski i Roman Polański. Najbardziej znanym jego dziełem jest Bokser z Danielem Olbrychskim w roli głównej. Za film ten Dziedzina otrzymał trzy nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym Dla Młodzieży w Wenecji. Pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.