Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Polskie jezioro badane w ramach międzynarodowego programu EULAKES
Cztery europejskie jeziora: węgierski Balaton, Garda we Włoszech, austriacko-węgierski Neusiedl i polskie Jezioro Charzykowskie są badane w ramach europejskiego programu EULAKES. Naukowcy sprawdzają, jakie czynniki mają wpływ m.in. na jakość wody i bioróżnorodność ...
 
Polacy opracowali "znak wodny" zabezpieczający rozmowę telefoniczną
W połączeniach telefonicznych identyfikacja rozmów następuje na podstawie numeru telefonu osoby dzwoniącej. Każdy może jednak podszyć się pod dowolny numer telefonu, zmienić barwę głosu, w prosty sposób odczytać wiadomości pozostawione w poczcie głosowej. O zagrożeni...
 
Niemcy i Rosja usprawniaja wspolprace badawcza
Ministrowie nauki, rosyjski i niemiecki, zadecydowali 7 lutego o usprawnieniu współpracy pomiędzy ich państwami i o strategicznym współdziałaniu w dziedzinie nauki. Niemcy planują alokację 40 milionów euro rocznie w ramach umowy. Fundusze mają ...
 
Drugie forum innowacji UE-Rosja, Lappeenranta, Finlandia
W dniach 25 - 26 maja 2011 r. w Lappeenranta, Finlandia, odbędzie się drugie forum innowacji UE-Rosja. Podpisane w 2010 r. Partnerstwo dla modernizacji UE-Rosja to wspólny program wspierania reform ekonomiczno-społecznych z poszanowaniem demokracji i rzą...
 
Drugie międzynarodowe warsztaty nt. metainformatyki, Peresław Zaleski, Rosja
W dniach 1-5 lipca 2010 r. odbędą się w Peresławie Zaleskim, Rosja, drugie międzynarodowe warsztaty nt. metainformatyki. Wydarzenie będzie oparte na szerokiej interpretacji semantycznego manipulowania programem. Ma zgromadzić ekspertów z dziedziny analizy i manipulowania pr...

Reklama:


Jeziora Rosji

Czy wiesz że...?
Jezioro Białe (ros. Белое озеро) – jezioro w Rosji położone na południowy wschód od jeziora Onega, na wysokości 113 m n.p.m. Jest ono jednym z największych w Europie. Powierzchnia tego jeziora wynosi 1290 km². Maksymalna głębokość to 33 m. Odpływ z jeziora zasila Wołgę. Od 1964 roku jest częścią Zbiornika Szeksniańskiego na Wołżańsko-Bałtyckiej Drodze Wodnej.

Bajkał (ros. Озеро Байкал) – jezioro tektoniczne w Azji, zwane "Błękitnym okiem Syberii" lub "Syberyjskim morzem", położone na terytorium Rosji (Syberia) w Republice Buriacji w Obwodzie irkuckim. Jest ono najstarszym i najgłębszym jeziorem na świecie, a ponadto - pod względem powierzchni - drugim jeziorem w Azji i siódmym na świecie.

Wilujski Zbiornik Wodny (ros. Вилюйское водохранилище) – zbiornik wodny w azjatyckiej części Rosji (Jakucja) na rzekach Wiluj i Czona.

Jeziora Rosji są na kilku listach rekordów. Jedno z nich to Jezioro Bajkał które jest najgłębsze na świecie. Do list zaliczać się może także Morze Kaspijskie (Rosja dzieli je z kilkoma państwami m.in. Kazachstanem i Iranem), ponieważ jest największym jeziorem na świecie (jego powierzchnie się zmienia na skutek opadów, dzisiaj wynosi ok. 370 tys. km²). Łączna liczba wszystkich jezior przekracza 200 tys.

Topoziero (ros Топозеро, karelski Tuoppajärvi) - jezioro w północno-zachodniej Rosji, w północnej części należącej do tego państwa Republiki Karelii, w rejonie łouchskim. Topoziero posiada silnie rozwiniętą linię brzegową.

Onega (ros. Онежское озеро, Онегo) - drugie co do wielkości jezioro w Europie (po jeziorze Ładoga), położone w północno-zachodniej Rosji (w Republice Karelii, na obszarze obwodów leningradzkiego i wołogrodzkiego), między Jeziorem Ładoga i Morzem Białym. Powierzchnia 9720 km², długość 248 km, szerokość 80 km, maksymalna głębokość 127 m. Posiada ok. 1650 wysp o łącznej powierzchni 260 km² (największe to Wielka Klimecka i Wielka Lelikowska oraz znana z licznych zabytków wyspa Kiży). Do Onegi uchodzi ok. 50 rzek, największe z nich to: Szuja, Suna, Wodła, Andoma, Megra. Wypływa z niego rzeka Swir.

Alfabetyczna lista jezior w Federacji Rosyjskiej (wybrane):

Morze Kaspijskie (per. دریای خزر, ros. Каспийское море, azerb. Xəzər dənizi, kaz. Каспий теңізі, turkm. Hazar deňzi) – bezodpływowe słone jezioro reliktowe w Azji i w niewielkiej części w Europie. Jest największym jeziorem świata z powierzchnią wynoszącą ok. 370 tys. km2 (zmieniającą się wskutek opadania poziomu wody, w 1930 roku wynosiła ona aż 442 tys. km²). Maksymalna głębokość to 1025 m. Zasolenie od 10-12‰ do bardzo dużego, sięgającego nawet 300‰ w zamkniętych zatokach. Czas wymiany wód wynosi 250 lat. W Starożytności nosiło różne nazwy: Ocean Hyrkański, Morze Azarskie i Morze Kwalijskie.

Elton (Эльтoн) - bezodpływowe, słone jezioro położone na Nizinie Nadkaspijskiej, w rosyjskim obwodzie wołgogradzkim, niedaleko granicy z Kazachstanem.
  • Bajkał pow. 31 500 km²; dł. 663 km; szer. 79 km; gł. 1 680 m; wys. 455 m n.p.m.; obj. 23 000 km³; wpływa: 336 rzek; wypływa 1 rzeka
  • Baskunczak pow. 106 km²; wys. 21 m p.p.m. (depresja)
  • Baunt pow. 165 km²; dł. 16 km; szer. 9 km; gł. 33 m; wys. 1 059 m n.p.m.
  • Białe pow. 1 290 km²; gł. 33 m; wys. 113 m n.p.m.
  • Busani pow. 36,8 km²; gł. 10 m
  • Chanka pow. 4 190 km²; gł. 10,6 m; wys. 68 m n.p.m.
  • Chasan pow. 2,23 km²
  • Czany pow. 2 000 km²; gł. 7 m; wys. 106 m n.p.m.
  • Czeko dł. 708 m; szer. 364 m; gł. 50 m
  • Czerwone pow. 458 km²
  • Elgygytgyn pow. 119 km²; gł. 169 m; wys. 489 m n.p.m.
  • Elton pow. 152 km²; gł. 1,0 m; wys. 18 m p.p.m. (depresja)
  • Gęsie pow. 163 km²; dł. 24 km; gł. 28 m; wys. 550 m n.p.m.
  • Ilmień pow. 982 km²; dł. 45 km; szer. 35 km; gł. 10 m; wys. 18 m n.p.m.; wpływają: 52 rzeki; wypływa 1 rzeka
  • Imandra pow. 876 km²; gł. 67 m; wys. 128 m n.p.m.; wpływa: >20 rzek; wypływa 1 rzeka; 140 wysp jeziornych
  • Kaspla pow. 3,45 km²; dł. 5,8 km; szer. 0,75 km; gł. 4,5 m; wys. 160 m n.p.m.; obj. 0,08 km³
  • Keta pow. 452 km²; wys. 93 m n.p.m.
  • Kieret pow. 223 km²; dł. 44 km; szer. 19 km; średnia gł. 4-5 m; wys. 91 m n.p.m.; >130 wysp jeziornych
  • Kołymski Zbiornik Wodny pow. 441 km²; dł. 148 km; szer. 6 km; średnia gł. 120 m; obj. 14,56 km³
  • Kujto pow. 596 km²
  • Górne Kujto pow. 198 km²; wys. 103 m n.p.m.
  • Środkowe Kujto pow. 257 km²; wys. 101 m n.p.m.
  • Dolne Kujto pow. 141 km²; wys. 100 m n.p.m.
  • Łabynkyr pow. 60 km²; dł. 14,3 km; szer. 4,1 km; gł. >50 m; wys. 1 020 m n.p.m.; 3 wyspy jeziorne
  • Ładoga pow. 18 400 km²; dł. 219 km; szer. 120 km; gł. 225 m; wys. 5 m n.p.m.; >660 wysp jeziornych
  • Łama pow. 318 km²; dł. 80 km; szer. 14 km; gł. ~300 m; wys. 180 m n.p.m., linia brzegowa ~200 km
  • Ławoziero
  • Mały Manycz
  • Mamakański Zbiornik Wodny
  • Manycz
  • Manycz-Gudiło
  • Niuk
  • Onega
  • Pejpus
  • Pekulnejskie
  • Piaoziero
  • Segoziero
  • Seliger
  • Sienieskie
  • Suojarwi
  • Tajmyr
  • Teleckie
  • Tere-Chol
  • Topoziero
  • Umboziero
  • Uws-nur
  • Wilujski Zbiornik Wodny
  • Wisztynieckie
  • Wodłoziero
  • Wygoziero
  • Zbiornik Rybiński
  • Jezioro Kieret (ros. Кереть, karelskie Kierettijärvi) - jezioro w północno-zachodniej Rosji, w północnej części należącej do tego państwa Republiki Karelii, w rejonie łouchskim. Jezioro leży na wysokości 91 m n.p.m., ma powierzchnię 223 km². Średnia głębokość to 4 - 5 m. Maksymalna długość - 44 km., szerokość do 19 km. Kieret posiada silnie rozwiniętą linię brzegową.

    Jezioro Wisztynieckie (lit. Viśtyčio ežeras; niem. Wystiter See; ros. Виштынецкое озеро) - jezioro na granicy Litwy (okręg mariampolski) i Rosji (obwód kaliningradzki). Do II wojny światowej było jeziorem granicznym pomiędzy Niemcami a Litwą. Na północnym brzegu jeziora położone jest miasteczko Wisztyniec, które wzięło swą nazwę od nazwy jeziora.





    Czy wiesz że...? beta

    Ławoziero (ru. Ловозеро) – czwarte co do wielkości jezioro w obwodzie murmańskim położone w centrum Półwyspu Kolskiego. Od zachodu graniczy z górskim masywem Łowozierskich Tundr. Z jeziora wypływa rzeka Wronia wpadająca do Morza Barentsa.
    Uws-nur (mong. Увс нуур – trb. Uws-nuur, ros. Убсу-Нур – trb. Ubsu-Nur, tuw. Успа-Холь – trb. Uspa-Chol) - słone, bezodpływowe jezioro w północno-zachodniej Mongolii i południowo-wschodniej Rosji. Poprzez północną część jeziora przebiega granica rosyjsko-mongolska.
    Manycz-Gudiło (t. Gudiło, Wielki Manycz; ros. Маныч-Гудило, Большой Маныч, Гудило) - słone jezioro w południowej Rosji europejskiej, na granicy Kałmucji, Kraju Stawropolskiego i obwodu rostowskiego, w zlewisku Morza Azowskiego. Przeciętna powierzchnia - 344 km², średnia głębokość - 0,6 m, wysokość lustra wody - 10 m n.p.m.
    Czeko - małe słodkowodne jezioro na Syberii, w pobliżu rzeki Podkamienna Tunguzka. Naukowcy spekulują, że powstało na skutek uderzenia meteorytu lub fragmentu komety 30 czerwca 1908 roku (tzw. katastrofa tunguska).
    Manycz (ros. Маныч) – słono-gorzkie jezioro w południowej Rosji europejskiej, na granicy Kałmucji i Kraju Stawropolskiego, w systemie wodnym Manycza. Powierzchnia – 10,7 km², wysokość lustra wody – 11 m n.p.m.
    Jezioro Sienieskie (ros. Сенежское озеро) - jezioro w Rosji, w obwodzie moskiewskim. Powstało ono w trakcie rozpoczętej w roku 1826 budowy kanału pomiędzy rzekami Siostra oraz Istra. Kanał ten miał ułatwić transport kamienia budowlanego z Wołgi na budowę Cerkwi Chrystusa Zbawiciela w Moskwie. Budowa trwała 25 lat; w trakcie niej wybudowano również trzy kamienne śluzy. Transport wodny tym kanałem nie wytrzymał konkurencji z koleją i został zarzucony. Dzięki bardzo czystej wodzie jest to obecnie bardzo popularny teren rekreacyjny.
    Zbiornik Rybiński (ros. Рыбинское водохранилище, Rybinskoje wodochraniliszcze) - duże jezioro zaporowe w Rosji przy ujściu rzek Szeksna i Mołoga do Wołgi. Budowa rybińskiego węzła energetycznego, dla którego utworzono Zbiornik Rybiński, rozpoczęła się w 1935 r. Oficjalne otwarcie nastąpiło 13 kwietnia 1941, ale napełnianie zbiornika trwało do 1947 r. W tym czasie zatopiono: 3645 km² lasów, 663 wioski i jedno miasto (Mołoga). Osobliwością zbiornika jest to, że przy niskim lustrze wody nad powierzchnię wody wynurzają się kopuły zatopionych cerkwi. Widoczne jest to zwłaszcza w okolicach dużej wsi Brejtowo oraz miasta Poszechonie.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.